DragonFly




Bedankt voor de reactie's allemaal!!!  :wink: 
Nieuw hoofdstuk: Spanning verzekerd!!!

Hoofdstuk 9

Harry’s adem stokte.  Hij zei niets, want hij dacht dat hij al dood was.
‘Zozo, wie we hier hebben!’, zei Voldemort hatelijk en hij greep snel zijn toverstok. 
Harry zag in de donkere kamer ook nog Wormstaart en mevrouw Prins zitten.
‘Harry Potter, wat een aangename verassing! En Mondilia Perkamentus, jou konden ze zeker ook niet thuislaten?’
Mondilia antwoordde niet. Ze keek alleen maar heel woedend naar Voldemort.
Ze wisselde enkele blikken met haar moeder. 
Snel veranderde ze in vos en glipte ze langs Voldemorts benen.
Voldemort vloekte. ‘Grijp haar!’, schreeuwde hij naar Wormstaart en mevrouw Prins.
Maar dat was te laat.Mondilia was weer veranderd en riep vliegensvlug ‘Expelliarmus’.
Voldemorts toverstok glipte uit zijn handen.
‘Denk maar niet dat ik me zomaar gewonnen geef’, zei hij en hij greep naar een tweede toverstok in zijn lange gewaad.
Maar Harry ontwapende hem die keer.
‘Wat is er, Voldemort? Krachten verloren gedaan?’
Astrid richtte nu ook haar toverstok op hem en Anderling ontwapende zijn twee volgelingen. 
‘Ik ben nog steeds heel machtig’, zei Voldemort tegen hen met drie toverstaffen onder zijn kin. Hij riep iets wat op “Alohomora Voldemort” leek.
De deur die nog ongevaarlijk leek opende zich. Het slot viel naar beneden 
Harry schrok zich te pletter. 
Uit de deur kwamen twee indentieke klonen van Voldemort gestapt.
Voldemort lachtte hatelijk zonder een greintje vreugde erin.
Astrid richtte nu haar toverstok op de andere twee Voldemorts.
‘Wat ben jij eigenlijk van plan, stomme gek’, schreeuwde ze in het oor van Voldemort.
‘Ben je soms van het lotje getikt of ben je van de trap gevallen? 
Wat bezielt je, man?!’
Voldemort deinsde een beetje achteruit.
‘O, ja, nu voel je je zeker slecht, hé? Laten we thee en koekjes gaan halen!’
Astrid kon niet stoppen, maar Anderling besefte waar ze mee bezig was.
Een vreemde truck, maar werkte uitstekend.
Voldemort was helemaal uit zijn concentratie, dus konden de anderen gaan lopen.
Maar natuurlijk deden ze dat niet, omdat Astrid dan alleen zou overblijven.
Mevrouw Prins en Wormstaart waren al bewusteloos, maar de echte en de twee andere Voldemorts nog niet. 
‘Wat heb je eigenlijk gedaan met hen’, vroeg Astrid en hij wees naar de twee andere Voldemorts.
‘Dat zijn de gruzliementen van mij die ik actief heb gemaakt.
Ze zijn hier speciaal gekomen voor meneer Potter en jou moeder en Anderling te vermoorden.’
‘En ik dan?’, vroeg Astrid brutaal. ‘Tel ik weer niet mee? Ben ik niet goed genoeg om door de heer van de Duister te worden vermoord?’
Voldemort lachtte. ‘Je weet toch wel dat ik je nu al tot moest had kunnen vervloeken?’
Astrid werd steeds woedender.
‘Avada Kedavra!’
Mondilia schakelde de eerste Gruzliement van Voldemort uit.
Nu ficseerde ze zich op de tweede.
‘Wat is er met mijn Gruzliementen’, schreeuwde Voldemort. 
‘Waarom vechten ze niet?’
Astrid greep haar kans mooi.
Snel toverde ze Voldemort vlak tegen de grond.
Maar dat had geen nut. 
Uit een verborgen deur kwamen plots enkele doodoeners.
Korzel, Kwast, Vleeschouwer en Draco Malfidus en zijn moeder stonden klaar om te vechten.
Plots zag Astrid haar nonkel tussen de rij staan.
 Voldemort gaf teken om niets te doen. 
Snel nam hij een toverstok van Korzel aan.
De doodoeners gingen rond Astrid, Harry, Anderling en Mondilia staan. 
Alle vier stonden ze met elkaars rug tegen elkaar.
‘Wat nu?’, fluisterde Mondilia tegen Anderling.
Anderling antwoordde niet.
Ze probeerde oogcontact met Serverus te zoeken, maar die negeerde haar volkomen.
Harry keek hem anders zijn aan.
‘De verader’, siste hij.
‘Gaat u Potter vermoorden, heer?’, vroeg hij uiterst beleefd alsof Voldemort een koning was. 
‘Neen’, zei Voldemort tegen zijn volgeling.
‘Ik ga hem vernietigen!’ 
Vuur fonkelde in zijn spleetoogjes vol haat.
‘Maar, heer, kunnen we het meisje niet houden? 
Ze is door en door slecht, dat ziet u toch?Ze heeft tenslotte Perkamentussenbloed door haar aderen stromen; en ook Prinsenbloed!’
Voldemort dacht na. Even later gaf hij toe dat Serverus gelijk had.
‘Wat ben je van plan met mijn dochter?’, riep Mondilia toen Vleesschouwer haar kind uit haar armen rukte. 
‘Laat mij los!’, riep Astrid vol woede. ‘Laat me los!’
Maar Severus keek haar vertrouw aan, dus ging ze toch mee.
Snel ging ze de deur naar de andere kamer binnen. 
‘Je moet hier blijven’, zei haar nonkel bezorgd. 
‘Je moet veilig blijven! Het is van groot belang dat je het spelletje meespeeld! 
Anders kunnen we nooit Voldemort uitschakelen!’
Astrid knikte.
‘Loop tot aan het einde van deze tunnel’, zei hij en hij wees met zijn vinger naar een lange muur.
 Snel ging Severus terug.
‘Heer kunnen we ze niet beter opsluiten? Dan kan u hen vermoorden als u zich wat beter voelt!’ Voldemort negeerde hem.
‘Niets van! Ik vernietig hem vandaag nog!’
Hij hief zijn toverstok op.
‘AVADA’
Maar verder kwam hij niet. 
Severus had hem ontwapend met een binnenmondse Expelliarmus.
Mondilia nam gebruik van de afleiding en sprak een vloek uit waardoor alle doodoeners - behalve Severus - te verstijfden.
‘Avada Keda’
Weer lukte het Voldemort niet om verder te komen.
Deze keer was het Harry die een spreuk op hem afvuurde.
Zoals ooit al eerder was gebeurt op het kerkhof waar de vader van Voldemort lag.
Harry voelde zich even heel machtig worden. 
Er borrelde veel krachts op. 
Deze keer wilde hij doorzetten, zo hard dat hij Voldemort zou beheksen.
Maar het lukte niet.
Weer zag hij zijn ouders.
Harry kreeg er tranen van in zijn ogen. 
O, wat miste hij hen op zulke momenten...
 ‘Lieverd, laat los! Vlucht!’
Maar Harry wilde niet.
Hij zat met opgerobte gevoelens.
Nu moest Voldemort gewoon dood!
Mondilia sprong in.
‘Locomotor mortis!’
Plots schoot Voldemort heel hard tegen de muur. 
Zijn benen kleefden aan elkaar en de “Priori Incantatem” was verbroken.
Harry raapte zijn toverstok op en brak hem.
‘Moeten we hem niet vermoorden?’
Maar voor Harry nog iets kon zeggen, was het al te laat.
Wormstaart had de doodoeners terug laten bewegen.
‘We moeten weg’, fluisterde Severus.
Snel loopte ze ongemerkt weg door de tunnel.
‘Snel, anders merken ze ons op!’, riep Anderling vol paniek.
Harry’s maag knaagde.
Nu heeft hij wel een gruzliement weg, maar Voldemort blijft nog steeds leven!
En nu is de vraag; waar leid de tunnel naar?


-----------------------------------


