celtic_me




Iedereen schoot een meter de lucht in.
,, Remus, je bent in orde.” Riep Rune bijna, maar Remus negeerde haar.
,, Zo, nu weten jullie het allemaal. Goeienacht.” Zonder er nog meer woorden aan vuil te maken, liep hij naar de slaapzaal.
Lily haalde opgelucht adem. Voor hetzelfde geld viel hij hier iemand aan. Maar toen keek ze op de grote klok, en zag dat het al bijna zes uur in de ochtend was. Geen wonder.
,, Wat heeft hem gebeten?” vroeg Sirius. Een vraag die hij beter niet gesteld had, want het leverde hem een kussen, een stuk perkament en een blok hout tegen zijn hoofd op. (dat hout was overigens afkomstig van Jaina). Vanaf nu besloot Sirius wijselijk te zwijgen.
,, Remus? Weerwolf?” vroeg Lily niet-begrijpend.
,, Ja, la sinds hij klein was.” zei Rune. (niet Sirius, die zweeg nog altijd)
,, Ha… de stilte…” verzuchtte Jaina.
,, Jai, kan het je niets schelen?” vroeg Lily geschokt. Jaina keek haar aan alsof ze van een andere planeet kwam.
,, Nee, eigenlijk niet. Ik bedoel, het is verschrikkelijk voor hem, maar hij is de persoon die hij is, en niemand anders.” Zei ze.
,, Snuf snuf snuf.” Ze hoorden een geluid dat hen deed denken aan iemand die zijn neus snoot.
,, Dat… dat pakt me nu echt.” Snufte Sirius. Hij had geluk dat het hout nu buiten Jaina’s bereik lag.
,, Auguamenti.” Zei Jaina berispend. 
Sirius zweeg opnieuw.
,, Kom, ik ben er nu niet voor in de stemming.” Zei Rune uitgeput. Lily knikte instemmend.
,, Ik hoop dat het goed komt met James.” Zei ze zacht.
,, Ik denk van wel.” zei Jaina.
Sirius bleef nog even onder. Waarschijnlijk omdat hij zich nu niet te dicht in Jaina’s buurt wilde begeven.( hout is redelijk hard).
De meisjes kleedden zich zwijgend om, en al snel lagen ze ieder in hun eigen bed. Niemand zei nog iets, ieder was verzonken in hun eigen gedachten…
Na een tijdje zelfs Sirius.

{Lily}
Wat was er in hemelsnaam gebeurd? Remus een Weerwolf? Daar was ik zelf nooit opgekomen. Maar hij heeft wel James verwond. Wat zeg ik nu toch, hij kan daar toch niets aan doen. En madame Plijster zegt dat het waarschijnlijk wel in orde komt. Hij is tenslotte niet gebeten… hoop ik.
Morgen ga ik direct langs. Hij heeft zoveel voor me gedaan.
,,Waar zijn we nu weer in verzeild geraakt.” Fluisterde ik zo zacht mogelijk.

{Sirius}
pattattie… pattatta… pattattoef…

{Jaina}
Remus een Weerwolf, James in de ziekenzaal, en Sirius gewoon niet normaal. Hoe had ik ooit kunnen denken dat dit een rustig jaar ging worden. Nu, Lily’s reactie kan ik wel begrijpen, de Wolf heeft tenslotte James verwond, en of ze het nu wil toegeven of niet, ze voelt er iets voor. Maar toch, die jongen kan er toch zelf niets aan doen dat hij een Weerwolf is, net alsof hij op zo’n beest zou aflopen en roepen ‘hey, hier ben ik! Bijt me!’ nee, dat is al te gek, zelfs voor iemand die vrienden wil zijn met Sirius Zwarts en James Potter. Ik hoop toch dat het goedkomt met hem, maar dat zal wel. Er is niets wat madame Plijster niet kan verhelpen.
Sirius… is gewoon Sirius, ik zie hem graag, maar af en toe zou je hem het liefst willen wurgen. Gekke jongen.

{Sirius}
… pattattie… pattatta… pattattoef…
BONK?!

De twee vriendinnen raakten niet lang daarna in een diepe slaap, maar Rune had daar meer moeite me. Ze lag maar wat te woelen en te draaien. Ze kon de slaap niet vatten. Zo stil mogelijk stond ze op en liep terug naar de leerlingenkamer.

{Rune}
In de zetel het dichtst bij de haard ging ik zitten. Ik kon er niet meer tegen, ik ben vanavond bijna aangevallen door Re… een Weerwolf, James ligt op de ziekenzaal, Remus wil niet tegen me praten, en Sirius doet niet normaal.
Tranen rolden over mijn wangen. 
Waarom doet hij opeens zo afstandelijk? 
Toen hij getransformeerd was, scheen hij me te herkennen. Hij viel me tenslotte niet aan. Zou hij dat eigenlij nog wel weten? Ik wist het niet meer. Ik wist niets meer. Ik wou dat ik met Remus kon praten, hem uitleggen wat er precies gebeurd was.
Maar voor een gesprek waren er twee nodig…

{Sirius}
,, … AUWCH…”


-----------------------------------


