Catie




http://img.photobucket.com/albums/v245/CatieHPF/PC-Crea/Caleigh1.jpg

Caleigh wacht samen met de andere buiten en kijkt naar de grond. Ze heeft het gevoel alsof ze wordt bekeken en het benauwd haar heel erg. Normaal zou ze omkijken om erachter te komen wie haar bekeek, maar na wat Diego had gezegd vond ze het verstandiger om dit maar even niet te doen. Als Diego terugkomt slaakt ze een zachte zucht van opluchting.

"Laten we dat dan maar doen. Hoe eerder we morgen weg zijn hoe beter." Zegt ze dan.

Terwijl ze met de andere meeloopt naar binnen vangt Caleigh de blik van de man die haar, waarschijnlijk, al de hele tijd stond te bekijken. Een rilling ging over haar rug. De man was misschien midden in de twintig, hij was in een donkere mantel gehuld. Geen zwerver, dat was zeker. Zijn gezicht was ongeschoren, maar zijn ogen straalde een kille blik uit en iets wat ze niet kon thuis brengen. Even stond ze stil, maar toen keek ze weg en liep snel de herberg in. Ze zag de andere staan en ging snel bij ze staan. Ze probeerde te doen alsof er niets was gebeurd, maar de blik van de man gaf haar nog steeds een benauwend gevoel. 

"Wat gaan we eerst doen? Eerst eten en daarna de spullen op de kamers zetten of eerst dat en daarna eten en besprek wat we gaan doen?" Vraagt ze dan.

Afwachtend kijkt ze de rest aan, proberend de man te vergeten.


-----------------------------------


