Veer




Epiloog
Ik ben Ginny Wemel. Ik heb drie kinderen, twee dochters en een zoon. Ze wonen al alleen, Lelie is getrouwd met haar jeugdliefde.
Ik ben nog steeds alleen, ik ben oud geworden. Grijze haren, doffe ogen, mijn herinneringen worden steeds vager en vager. En hoe vager ze worden, hoe pijnlijker de duidelijke beelden worden.
Ik wil zijn beeld levend houden, maar het lukt me niet, het lukt me gewoon niet. Huil niet om mijn verhaal, mijn leven. Die tranen heb ik zelf gehuild. Wordt gewoon nooit verliefd op een held. In films is het steeds de held die lang en gelukkig leeft met zijn liefde. Maar in het echte leven sterft hij in de strijd, maar hij wint het gevecht.
Geloof me, verlies is het grootste verdriet dat er bestaat.
Nu ga ik rusten, naar mijn liefde, mijn leven. Vaarwel.
Ginny Wemel.




xxxxx
Veer
Bedankt aan al mijn trouwe lezers, hopelijk vinden jullie mijn volgende verhaal ook leuk :P.
xxx


-----------------------------------


