Veer




Ik borg het schriftje op in de bureaulade en ging naar beneden. Dirk, Herman en Petunia zaten al aan tafel. Het verbaasde me dat Dirk nog bij zijn ouders woonde, hij was toch al 22 ?
Misschien had hij nog geen werk, misschien studeerde hij nog, net als ik. Misschien werkte hij wel, maar studeerde zijn vriendin nog en zouden ze samen gaan wonen als zij haar diploma had. 
Hij werkte, ik hoorde hem klagen over een of andere collega die alles altijd verknoeide (waarschijnlijk had hij het over zichzelf) en over die hete secretaresse. Zodra ze mij zagen zwegen ze allemaal en keken toe hoe ik ging zitten en de meisjes ook gingen zitten.
‘Hoe was je dag?’ vroeg Petunia beleefd.
‘Goed, zeer goed. Ik weet al waarover ik mijn eindwerk wil doen’ vertelde ik aan hen, Petunia knikte en Herman keek me achterdochtig aan. 
‘Scheelt er wat?’ vroeg ik hem, hij haalde zijn schouders op.
‘Ik heb de kaartjes op u nachtkastje gezien’ zei hij, ik keek hem geschokt aan, ‘Wie in Lanka?’
‘Mijn dochter!’
‘U dochter heten Lelie en Luna’ zei hij geërgerd, er was een geboortekaartje met de naam Lanka op’. 
‘Het is geen geboortekaartje’ zei ik, ik probeerde kalm te blijven en ging het boven halen. Daarna las ik het voor.
‘Met blijdschap melden wij het geboren van Lelie’, daarna draaide ik het kaartje om, ‘met droefheid melden wij u het overlijden van Lanka. 20 minuten in leven, voor eeuwig dood, voor altijd in ons hart en hoofd’
Het werd heel stil en Lelie keek even op.
‘Mijn zusje’ zei ze, ze toonde de armband en glimlachte zwakjes.
Die avond werd er geen woord meer gesproken.

…

Na drie maanden kocht ik een huisje, eindelijk. Het had 4 slaapkamers, 3 verdiepingen, 2 aparte toiletten, badkamer met douche en bad, keuken en een garage. Er was ook een tuin, een mooie grote tuin, dat was de voornaamste reden dat ik het uiteindelijk toch had gekocht. 
Het had me een grote som gekost en daardoor had ik nu ook een weekend job, gelukkig verdiende ik er goed mee. 
Het studeren ging best goed, en James was gezond tot nu toe. Ik hoopte vurig dat er niets met hem zou gebeuren. 
Ik had al een lange tijd een soort gevoel, er ging iets ergs gebeuren, heel ergs. En het zou James beïnvloeden, heel erg.



Zozo, het volgende hoofdstuk zal jammer genoeg het laatste zijn...
Namelijk omdat ik ben opgeeist door mijn nieuwe fanfic.
Ik vind deze nieuwe al leuk om te schrijven en ik begon deze eigenlijk al wat beu te worden. Dusjah...
Reacties zijn welkom (liefst ook eens in het reactietopic, dan zien anderen wat jullie van mijn verhaal vinden) en mijn nieuwe verhaal zal op tijd getypt zijn....
xxxx
veer


-----------------------------------


