@f!n@




Hoofdstuk 10 – Het Romantische Diner
“Waar ging dat gevecht in godsnaam over?” vroeg Harry Hermelien toen ze weer in de Drie Bezemstelen zaten.
“Ik wordt er gewoon gek van dat Malfidus me elke keer Modderbloedje noemt als ik langs loop en deze keer verloor ik mijn zelfbeheersing” antwoordde ze.
“Harry? Kan ik je even spreken?” het was Cho.
“Ja, natuurlijk” antwoordde hij en liep achter Cho aan naar buiten. 
“Ik val maar met de deur in huis” zei ze. “Ik hou nog steeds ontzettend veel van je” en ze begon hem te zoenen. 
Harry was helemaal overrompeld en deed niet zijn best om Cho van hem af te krijgen. Sterker nog, hij zoende haar terug.

’s Avonds in de leerlingenkamer, toen Harry en Hermelien alleen nog over waren en tegen elkaar aan zaten en Hermelien Harry vroeg waarom hij zo stil was, antwoordde hij niet.
“Harry?” vroeg ze. Geen antwoord.
“HARRY” riep ze.
“Zei je wat?” antwoordde hij.
“Ja, ik vroeg waarom je zo stil was”
“Oh, niets”
“Ja, er is wel wat, dat voel ik gewoon. Vertel het nou maar”
“Je zult er niet blij mee zijn”
“Dat zien we wel als je het me vertelt”
“Ik heb met Cho gezoend”
“WAT?!” HOE KON JE!!!” schreeuwde Hermelien, gaf Harry een klap in zijn gezicht en rende huilend de wenteltrap op naar de meisjesslaapzaal.

Die dagen daarop negeerde Hermelien Harry totaal. Ze kon het nog niet geloven dat hij met 
Cho gezoend had.

Ook Harry was er kapot van. Hij had Cho nooit terug mogen zoenen. Nu was hij Hermelien kwijt. Hij probeerde alles om haar terug te krijgen, maar ze vergaf hem maar niet.

“Misschien moet je haar trakteren op een romantisch dineetje” zei Ron tijdens de Zwerkbaltraining een week na Zweinsveld. “Ik weet zeker dat Dobby je graag wil helpen”
“Dat is een goed idee!” zei Harry.

Na de Zwerkbaltraining ging Harry meteen naar de keukens. 

“Wat leuk om u hier weer eens te zien, Harry Potter, meneer!” zei Dobby vrolijk toen Harry de keuken inliep.
“Ja, dank je. Ik help je hulp nodig, Dobby” antwoordde Harry.
“Natuurlijk, meneer”
“Zou je een diner, kunnen maken voor mij en Hermelien? Ik heb iets goed te maken”
“Ja, natuurlijk meneer. Waar en wanneer?”
“Vanavond om 7 uur in de Kamer Van Hoge Nood” antwoordde Harry en liep weer terug naar de leerlingenkamer en ging bij Ron zitten.

“Ik heb jou hulp ook nodig” zei hij.
“Wat kan ik doen?” antwoordde Ron.
“Jij moet ervoor zorgen dat Hermelien vanavond om 7 uur in de Kamer Van Hoge Nood is” ze negeert me nog steeds, dus ze gaat echt niet met mij mee als ik haar vraag”
“Ik zal het proberen” zei Ron.

Die avond om half 7 verliet Harry de leerlingenkamer en ging naar de Kamer Van Hoge Nood, waar alles al klaar stond toen Harry binnenkwam. Om 5 voor zeven, verscheen het eten ook op de tafel.

Om 7 uur ging de deur open en Hermelien stond in de deuropening. Maar toen ze Harry zag, wilde ze rechtsomkeert maken, maar Ron hield haar tegen.
“Toe nou, Hermelien. Hij heeft er spijt van” zei hij en liep weg.
Hermelien liep naar binnen en ging aan de tafel zitten.
“Hermelien, het spijt me echt ontzettend! Cho begon mij te zoenen en ik kon me niet inhouden. Ik had het nooit mogen doen en beloof dat ik nooit weer iemand zou zoenen! Jij bent voor mij de enige!” 
“Dat zeg je nu” antwoordde Hermelien.
“Nee, dat blijf ik altijd zeggen!”
“Beloof je dat?”
“Ja, dat beloof ik. Ik zweer het op Voldemort’s dood!”


-----------------------------------


