Ilsje




Hoofdstuk 3   Amy

Amy werd wakker van een zonnestraaltje op haar gezicht, ze opende langzaam haar ogen en rekte zich uit. Toen glimlachte ze, ze had vakantie! Dagenlang niets doen, lekker rustig aan in de tuin zitten en zwemmen in de plas.
Ze sloeg haar deken van zich af, deed haar kamerjas aan en liep naar beneden. Ze zag haar moeder aan de ontbijttafel zitten.
“Goedemorgen!” zei Amy vrolijk.
Haar moeder lachte, “Wat doe jij nou al op? Het is pas half tien.”
“Ach ja, ik was toch wakker en nu heb ik nog een hele dag voor me.”
Ze pakte een kom, deed daar wat cornflakes in en begon te eten. Ze nam net haar laatste hap toen de telefoon ging. Ze sprong op, “Ik neem hem wel!”
“Met Amy Zanders.”
“Hé Amy, met Lies, gaan we vandaag weer zwemmen?” riep Lies opgewekt.
“Ja, goed, leuk idee. Hoe laat dan?”
“Ehm, wat dacht je van zo meteen al? Dan eten we daar een frietje en als we het dan zat zijn kunnen we gewoon naar huis.”
“Ja, goed, laten we zeggen, rond elf uur?”
“Oké, dan zie ik je daar! Doei!”
“Doei.” Amy legde de hoorn neer en keek op de klok, ze zag dat het nu tien uur was.
“Ik ga weer zwemmen met Lies.” zei ze tegen haar moeder.
Haar moeder schudde lachend haar hoofd, “Je doet maar meisje, geniet ervan.”
Amy rende naar boven en viste haar bikini uit de wasmand, die kon ze best nog eens aan.
Ze trok de bikini aan en trok er weer een broek en shirt over aan.
Ze greep een tas en mikte daar een handdoek en wat andere spullen in, toen stormde ze de trap af en wervelde langs haar moeder.
“Dag mam!” riep ze in het voorbijgaan.
“Dag lieverd, tot vanavond!”
Amy hoorde haar amper, ze zat al op haar fiets en racete het tuinpad af. Ze bedacht dat ze wel eerst even langs de supermarkt kon, ze was toch ruim op tijd.

Ze liep langs de rekken met drinken, koeken, snoep en chips. Wat zal ik eens meenemen?
Ze koos uiteindelijk voor blikjes Cola, een pak roze koeken en een zak chips. Snel rekende ze alles bij de kassa af en fietste naar de plas. Ze zag Lies al staan bij het fietsenrek.
Lies zwaaide uitbundig, “Hoi!”
“Hé, ik ben toch niet te laat?”
“Nee, ik was te vroeg.” zei Lies simpelweg.
Snel zette Amy haar fiets op slot en liepen ze samen al kletsend door het hek.

“Ik was wat vroeger, dus ik ben even langs de supermarkt gefietst.”
Amy kiepte de tas om op haar handdoek. Lies keek al lipsmakkend naar de stapel koek en chips. Ze greep een roze koek en strekte zich uit op haar handdoek.
Amy’s blik gleed bijna als vanzelf naar de overkant van de plas, maar de jongen zat er niet. Misschien komt hij nog.

Ze bleven de hele dag bij de plas en tussen het zwemmen door, aten en lazen ze.
Amy stond op en liep naar het water toen haar blik weer naar de overkant gleed. Een schok ging door haar heen, ze waren er weer. Niet goed wetend wat ze moest doen keek ze om naar Lies, maar daar had ze ook niet veel aan, ze zat alweer te flirten. Ze besloot maar door te lopen, ze dobberde weer een tijdje in het water terwijl ze af en toe naar de jongen keek. Hij zag er weer ziek uit. Zijn ogen waren rood en gezwollen en hij zag nog steeds bleek, ondanks de aanhoudende zon. Ze zwom langzaam richting het midden van de plas, ze bleef onafgebroken naar de jongen staren. Ze snapte nog steeds niet wat haar zo fascineerde aan hem, hij zag er niet geweldig uit en ze had geen idee hoe oud hij was. Maar hij had iets, iets interessants. Ze dook even onder om zichzelf niet al te duidelijk in de kijker te stellen. Toen ze weer boven kwam zag ze dat de jongen in het water was gekomen. Ze keek om zich heen, maar ze zag dat de andere jongen en het meisje nog aan de kant zaten. Toen ze weer naar de jongen keek zag ze dat hij steeds dichter naar haar toe zwom. 
“Amy!”
Amy draaide zich om, ze zag Lies met haar armen zwaaien.
“We moeten gaan, het is al half zeven!”
Amy schrok, is het al half zeven?
Ze wierp nog een blik achterom, naar de jongen, hij was gestopt met naar haar toe zwemmen. Ze glimlachte even naar hem en zwom toen snel naar de kant.
“Je hebt sjans!” zong Lies.
“Hou je mond!”siste Amy.
“Wat? Het is toch zo? Hij kwam naar je toe! Oh nee, ik heb hem weggejaagd hè?” Lies keek verschrikt.
“Nou, een beetje wel, maar ik had ook daar kunnen blijven.”
“Waarom deed je dat niet?”
“Ik weet het niet, hij fascineert me, maar ik wordt ook een beetje benauwd als hij dichterbij komt.”
Lies knikte, toen haalde ze haar schouders op.
“Kom we gaan.”

“Doei! Ik bel je nog!” 
Lies ging rechts en Amy ging rechtdoor. Plotseling werd Amy ruw van haar fiets getrokken en een steegje in gesleurd.

Dit was het weer voor vandaag, ik hoop dat jullie het leuk vinden. Ik wil even HPwurm, dracogirly, Annemoon, Metje en loesje 123 bedanken voor hun reacties!


-----------------------------------


