Ilsje




Hoofdstuk 2   Harry

Hij keek het meisje met de blonde haren na, iets in haar interesseerde hem. Hij schrok op uit zijn overpeinzingen door een vraag van Hermelien.
“Wat zullen we gaan eten?”
Harry haalde zijn schouders op, hij had geen honger, hij dacht aan Ginny, zijn Ginny. Ze was ten prooi gevallen aan de dooddoeners. Het liefst wilde hij nu direct naar Voldemort verdwijnselen om hem voor eens en voor altijd uit de weg te ruimen. Hij greep zijn toverstok in zijn zak stevig vast, maar hij hoorde de stem van Hermelien al in zijn hoofd. Hij liet een diepe zucht ontsnappen en sjokte verder achter Hermelien en Ron aan.

“Grijp hem! Laat hem niet gaan, neem hem mee, hij moet naar de Heer van het Duister!”
Ruwe mannenstemmen schreeuwden. Handen grepen in het rond.
Harry keek met tranende ogen om zich heen, hij stond midden in een bos dat in brand stond.
“Hermelien!” schreeuwde hij, “Ron!”
Hij keek om zich heen, maar zag geen hand voor ogen.
Hij voelde paniek opwellen, hij begon te schreeuwen, hij dacht niet meer na.
“Ginny! Hermelien! Ron! Waar zijn jullie, geef nou een teken, zeg iets, doe iets!”
“Harry!”
“Ginny! Hermelien! Ron!” schreeuwde hij.
“Harry!”
Hij zwaaide wild met zijn armen. “Ginny!”
“Harry!”
Harry schoot overeind, hij zat in bed, hij had gedroomd, het was een nachtmerrie. Hij sloeg zijn handen voor zijn gezicht en barstte in tranen uit. Hermelien sloeg haar armen om hem heen en streelde zijn rug, ze had zelf ook tranen in haar ogen.
Toen Harry een beetje gekalmeerd was keek hij op, hij zag Ron met een bezorgd gezicht in de deuropening staan.
“Gaat het weer een beetje?” vroeg hij.
Harry knikte, hij stond op en liep naar het raam, dat hij wijd open zette. Hij ging op de vensterbank zitten en keek naar Hermelien en Ron, “Ik droomde, ik had een nachtmerrie, maar het gaat wel weer.”
Hermelien liep weer naar Harry toe, maar Harry hief zijn hand op.
“Het gaat wel Hermelien, laat me maar even, gaan jullie nou maar weer slapen.”
Hermelien draaide zich even om naar Ron, hij knikte en samen liepen ze de kamer uit. Zachtjes sloot Hermelien de deur achter zich.
God, wat miste hij haar, hij zou er alles voor geven om haar terug te krijgen. Zijn gedachten gingen ongewild uit naar het moment, zes maanden geleden, het moment waarop alles veranderde in Harry’s leven. 

“Ginny! Pas op! Kijk achter je!” schreeuwde Harry, hij rende naar Ginny toe, maar werd opgehouden door Draco Malfidus.
“Crucio!” 
Harry viel schreeuwend van de pijn op de grond, hij probeerde zich te verzetten tegen de vloek, maar de dagen van vechten hadden hun tol geëist. Hij bleef hijgend liggen, even dreigde alles zwart te worden, maar de gedachte aan Ginny zorgde ervoor dat hij kon opstaan. 
Hij hoorde een gil, hij zag Ginny neervallen. Hij hoorde niets meer, niets veroorzaakte nog geluid. Hij brulde een spreuk naar Malfidus, maar hoorde zijn eigen stem niet. Hij hoorde niet hoe spreuken bomen lieten ontploffen, hij hoorde niets.
Strompelend liep hij richting Ginny, hij schreeuwde haar naam, geluidloos.
Hij liet zich vallen en kroop naar haar lichaam, hij greep haar hand vast. 
Langzaam keerde het geluid terug in de wereld, hij hoorde spreuken, mensen die schreeuwden.
“Ginny!” 
Hij hield haar gezicht tussen zijn handen en drukte een kus op haar lippen, alsof hij hoopte dat ze dan wakker zou worden. 
“Ginny! Word wakker!”
Hij schudde haar heen en weer, hij greep haar hand. Hij huilde.

Harry huilde weer, hij miste Ginny nog iedere dag. De orde had hen bevolen een tijdje rustig aan te doen, ze hadden met zijn drieën een huis gekocht en dat beschermt met alle mogelijk spreuken. Ze waren onleesbaar en ze stonden niet geregistreerd op de adressenlijst van het dorp.
Harry kon het niet langer, hij kon niet langer stil blijven zitten en niets doen.
Hij stond op en kleedde zich aan, hij ging een stuk wandelen, misschien dat hij dan weer helder zou kunnen denken.
Harry liep, hij liep de rest van de nacht, toen het weer licht begon te worden was hij bijna weer thuis.

Dit was het voor nu. Ik wil nog even Kaartje, Aradia, Katie en olga bedanken voor hun positieve reacties!


-----------------------------------


