KNIKKEBEEN




ff kort stukje vervolg van vorig stukje :p 

Ze waren ondertussen al op de derde verdieping, maar in plaats van naar Perkamentus zijn kantoor te gaan, bracht Sneep hun naar een afgelegen klaslokaal.
“Hier wachten. Perkamentus zal zo komen.”
“Waarom gaan we niet naar zijn kantoor!” vroeg Harry.
Sneep zuchtte. “Omdat daar de heleboel overhoop is! EN STOP alsjeblieft met vragen stellen, Potter. Je maakt me gek! Dadelijk krijg je al antwoorden.”
Sneep keek op zijn horloge. “Het kan niet lang meer duren.” 

“Ik vind toch dat hij maar raar doet,” fluisterde Ron heel zachtjes tegen Hermelien. “Ik bedoel, hij is helemaal niet zichzelf. Hij is nog wel een rotzak, enzovoorts, maar zo ongeconcentreerd! Niet de Sneep die kwaadaardige sist en kalm is… Het is alsof hij ergens zenuwachtig voor is…” 
“Nu je het zegt,” fluisterde Hermelien terug.

Harry leunde een beetje op Ginny. Ze staarde allebei naar Sneep, die voor de tweede keer op zijn horloge keek. 
“Perkamentus komt eraan,” zei Sneep plots. “Neem je een stoel en wacht hier!” 
Hijzelf wandelde de deur uit. “Veel succes,” zei hij, maar dit keer weer op zijn normale manier van doen. Zijn laatste zin was kil en ironisch.
“Veel succes?” zei Ron. “Veel succes!? Wat heeft dat nu te maken”- 
Sneep onderbrak hem. “Je zult wel merken.” En hij sloeg de deur dicht en er volgde een magisch klikje.
“Heeft hij de deur verzegeld…” fluisterde Ron ontdaan. “DE ROTZAK HEEFT DE DEUR VERZEGELD!”


-----------------------------------


