Veer




Hoofdstuk 2 : Het Pad Des Doods


De volgende ochtend waren we pas om 9.00 weer onderweg, vooral omdat je pas om 8.00 kon gaan ontbijten en we Ron en Hermelien nog even hadden verhoord…
Ik schrok op toen ik plots iemand mijn naam hoorde roepen en keek op. Toen ik om keek zag ik een jongen van mijn leeftijd naar mij toe rennen, ik herkende hem slechts vaag.
‘Ginny, ja toch?’ vroeg hij opnieuw, ik knikte en keek hem vragend aan, ‘Ik ben het, Joachim’
‘Joachim?’ vroeg Harry verbaasd, hij stond achter me en bekeek de jongen die me nu aankeek.
‘Ik zat het eerste jaar bij jou, Zweinstein, maar daarna ben ik naar Klamfles gegaan’  verklaarde hij, hij staarde nu naar Harry die hem bestudeerde.
‘Ja, ik weet het weer’ zei ik, het begon te dagen en ik herinnerde me dat ik bij transfiguratie in de les steeds naast het zat, ‘Waarom ben je dan naar Klamfles gegaan?’
‘We zijn verhuisd’ vertelde hij, ‘Best stom, maar wat doe jij hier zo ver van huis?’
‘We zijn op reis’ zei ik hem, ‘Op een missie!’
‘Een missie?’ herhaalde hij mijn woorden, hij keek van Harry naar mij en daarna naar Ron en Hermelien en haalde zijn wenkbrauwen op.
‘Dit is Harry, mijn vaste vriend’ zei ik, ik wees op Harry en Harry glimlachte en liet zijn handen op mijn heupen rusten. 
‘Harry? Harry Potter?’ vroeg hij verrast, hij keek hem stomverbaasd aan en ik schudde mijn hoofd.
‘Alsof ik dé Harry Potter zou kunnen krijgen’ loog ik, ik voegde een spottend glimlachje toe aan mijn uitspraak waardoor hij zelf glimlachte bij de vraag die hij net gesteld had. 
Harry glimlachte ook en liet zijn handen wat lager zakken, maar toen hij merkte dat Ron keek liet hij me gauw los. 
Joachim keek daardoor een beetje verrast, hij keek van mij naar Ron. Ik leek niet echt veel op mijn broer. 


^.^
En nu ga ik weer typpen, thnx voor de reacties, ook van ~Hermelien~ Of zoiets  :wink: 
Mjah, hou je normaal...

En blijf een lezer die reageert :wink: 
xxxxxxx


-----------------------------------


