Sam




Reacties? :)

 Het spijt me, dit is een kort hoofdstuk, ik zal de volgende langer maken, I promise!
Hoofdstuk 20: De reden.

(Lily)
Lily liep naar Perkamentus’ kantoor, gedoe, gedoe, gedoe! Waarom was het ook alweer een goed idee om voor James te spreken?
“Omdat James anders waarschijnlijk de echte reden zou vertellen.” Zei Lily tegen zichzelf.
“Pompoentaart!” Het beeld sprong opzij, en Lily liep naar boven. 
Lily klopte op de deur, en ze hoorde de stem van Perkamentus “Binnen” roepen, dus liep ze naar binnen.
“Ah, mevrouw Evers, ik verwachtte u al.” Hij wapperde met een brief in z’n hand.
Hij aaide de uil naast hem.
“Uilen zijn snelle beesten mevrouw Evers, maar goed, ter zake, wat is er gebeurt tussen u en onze geliefde meneer Potter?” 
Lily vertelde dat ze ruzie gehad had met James, ze wou hem terugpakken, en toen ze door het portretgat liep, ze het schilderij tegen James z’n gezicht aan had gesmeten.
“Dat was onverstandig van u mevrouw Evers, heel erg onverstandig.”
Lily knikte, en haar polsen waren ineens heel erg intressant.
“Het spijt me meneer.” 
“Ooh, het hoeft u niet te spijten, meneer Potter komt er wel weer bovenop. Ik wil u er alleen op wijzen dat u het voortaan niet meer moet doen.”
“Ik zal het ook niet meer doen, professor! Ik, het spijt me echt enorm!”
“Gaat u nu maar uw hutkoffer inpakken mevrouw Evers, over een paar dagen gaat u al weer naar huis.”
“Is goed professor, een fijne dag nog.” Lily knikte met haar hoofd naar Perkamentus.
Ze liep meteen naar de ziekenzaal, James vertellend wat er gebeurd was...

(James)
James werd zachtjes wakker gemaakt, hij zag een meisje met rood haar, groene ogen en een beetje sproetjes op haar wangen boven hem hangen. Hij glimlachte.
“En, wat brengt deze mooie dame, op zo’n mooie dag als deze, haar naar de ziekenzaal?” 
Lily scheen over deze zin na te denken.
“Haar vriendje opzoeken, en vragen wat hij vandaag heeft meegemaakt.” Zei ze speels.
“Oh! Dat is heel wat hoor!” En hij vertelde dat Lupos straf had gekregen, en dat Sirius en Peter op een brute manier waren weggestuurd door Madame Pleister.
“Mafkezen, ik zag ze wel op de hoogte brengen.” Knipoogde Lily.
“Meneer Potter, u mag weg uit de ziekenzaal.” 
“Ah, bedankt Madame Pleister!”
Lily en James liepen hand in hand over de gangen. Sommige portretten keken hen verbaasd aan.
En toen, kwam er iemand om de hoek lopen, een meisje met kort, blond haar kwam naar hen toegelopen.
“Evers, hoe is het met je?” Vroeg ze, met een ijzige ondertoon.
“Gaat je niks aan Maya!” Vloekte ze.
James had haar stok afgepakt, hij was bang dat ze haar zou vervloeken.
James wist alleen niet dat Lily stiekem James’ staf had gepakt.
Lily pakte James’ stok en vervloekte Maya.
“EXPELLIARMUS!” Klonk er door de gang.
“Petrificus Totalus!” 
James trok Lily’s stok, en mompelde “Fenite Incantatum.”
Lily vloekte op James.
“Dit was de enige manier om haar terug te pakken!”
“Ik weet wat beters!” Mompelde James.
Ze zagen Maya wegrennen.
“LEVICORPUS!” Klonk er door de gang.
“Zo, Maya, wat was je reden om Lily aan te vallen?” Vroeg James.
“Ze had me nooit alleen mogen laten, ze negeerde m’n brieven, en ik had het gevoel dat ze alleen maar aan jou dacht, Potter, maar no matter, ik heb nieuwe vrienden, en een lief, leuk vriendje.” 
Lily proestte het uit.
“Vind je het grappig, Evers? Ik zie het al, jij kan niet beter krijgen dan Potter!”
Maya kreeg 2 klappen in d’r gezicht, 1 van Lily en een van James.
“Laten we haar hier hangen, James?” Vroeg Lily..
“Ja, we laten haar hier hangen.” Zei James tegen Lily


-----------------------------------


