Merel




HoiHoi,

Ik heb de titel van het hoofdstuk veranderd. En ik ging nu nog iets zeggen maar weet niet meer wat :? .

Merel maakte haar boekentas aan de hand van haar rooster en ging slapen.

De volgende morgen slenterde Merel naar de Grote Zaal. Gelukkig was het vandaag vrijdag, morgen hadden ze al vrij. Opeens werd ze ingehaald door Equa. 
"Hé, hier ben je dus," hijgde ze.
"Weet jij iets meer over Heleen?" vroeg ze hoopvol.
"Ik weet evenveel als jij," zei ze. Merel had wel zo'n antwoord verwacht. Tenslotte had Equa bijna altijd bij Merel geweest. Tijdens het ontbijt vroeg Merel: "Wat hebben we hierna?"
"Geen idee," zei Equa terwijl ze in haar tas dook op zoek naar haar rooster. Ze haalde een gekreukeld papiertje tevoorschijn en gaf het aan Merel. 
"Verweer tegen de Zwarte Kunsten met de Ravenklauwers van professor Lupos," las Merel hardop voor. Met een steek in haar maag zag ze Imke voorbijlopen met een paar Ravenklauwers om haar heen.
"Kom je? Het duurt vast eeuwen tegen we het juiste lokaal hebben gevonden," zuchtte Equa. Merel knikte terwijl ze haar laastse lepel cornflakes naar binnen werkte. Inderdaad, ze waren een halfuur op voorhand vertrokken maar waren maar net bij het lokaal. Deze les was intressant. Merel maakte gretig notities. Na de les hadden ze Geschiedenis van Toverkunst. Merel had in haar leven zich nog nooit zó verveeld. Ze kon haar aandacht er een dertig minuutjes bijhouden. De meesten bleven maar tien minuten bij de les. Toen de bel ging schrok iedereen op. Merel schudde hevig aan Equa's schouder en ze schrok op uit haar dagdroom. 
"Als we snel eten kunnen we misschien naar Heleen," riep ze in Equa haar oor.
"Juist!" Equa stond nog eerder buiten dan Merel. Ze renden bijna de trappen af en in haar haast liep Merel tegen Imke.
"Wat ben jij onhandig," spotte ze.
"Imke," zei Merel met een trilling in haar stem.
"Heeft iemand je manieren geleerd? De meesten zeggen 'sorry' als ze tegen iemand zijn gebotst," grijnsde ze vals.
"Sorry," fluisterde Merel. Vroeger zou Imke zoiets nooit erg hebben gevonden.
"Wat zei je? Ik verstond je niet," zei Imke, juist heel hard.
"Sorry," antwoordde Merel op normale toon. Imke grijnsde tevreden. 
"Van wat? Van die ruzie of van dat je tegen mij bent gelopen?" vroeg ze na een korte stilte.
"Van dat ik tegen je ben gelopen. Ik moet mij niet excuseren over die ruzie, dat moet jij doen. Jij lokte het uit," zei Merel nu hard. Kwaad liep ze door maar ze voelde dat Imke haar bij haar arm nam.
"Ik zou me moeten excuseren?" siste ze.
"Juist ja. Wie zei niets meer tegen mij? Wie negeerde mij?" drong Merel de argumenten op. Even bleek Imke sprakeloos maar ze herstelde zich vlug.
"Wie is hier de half- Aw" schreeuwde ze woedend. Merel had zo hard in haar arm geknepen dat ze het woord 'half-snul' niet kon zeggen.
"Durf je zin te vervoledigen en je ligt morgen in je graf," dreigde Merel.
"Beginnen we het spel vals te spelen?" grinnikte Imke.
"Ik vind het niet om te lachen," zei Merel. Ze liet Imke los en trok Equa, die prakeloos had toegekeken, mee verder naar de Grote Zaal.
"Denk maar niet dat je er zo van afkomt," riep ze Merel na.

Na het eten was het te laat om nog op zoek te gaan naar de Ziekenzaal. Merel zat in de lessen niet met haar gedachten er bij. Ze kreeg een paar keer een waarschuwing dat ze niet oplette.
"Zwaver?" zei de strenge professor Anderling voor de zoveelst keer.
"Huh?" schrok Merel op uit haar gedachten.
"De bel is gegaan." Professor Anderling leek helemaal niet blij dat Merel haar zo gedroeg.
"Sorry, mevrouw," zei Merel geschokt. Ze pakte vlug haar boeken bijeen en propte ze in haar tas.
"Waar ben je met je gedachten?" vroeg professor Anderling met een strenge stem.
"Bij Imke," mompelde Merel.

Zo. Ik weet weer wat ik wou zeggen. Ten eerste: ik heb voor leerkracht Verweer prof. Lupos gekozen omdat die zowat de beste is. Nogmaals: Harry zit nu niet op school!!
En klopt mijn tijdrekening als 1 september op een woensdag viel?

Merel


-----------------------------------


