Ilsje




Hier is weer een nieuw stuk! Veel plezier en bedankt aan Annemoon en FoXeRLaDy!

Hoofdstuk 9
Malfidus

Terwijl ze naar Zweinstein liepen verzonnen ze de raarste theorieën over Malfidus. Op een bepaald moment suggereerde David dat hij het duistere teken over de post bestelde. Lachend liepen ze verder.
Ze liepen naar de grote zaal om te gaan ontbijten.
“Hé Hermelien.” zei David terwijl hij naast haar ging zitten.
“Hoi jongens.” ze keek David aan. “Heb je de brief verstuurd?” voegde ze er fluisterend aan toe.
“Ja, Harry heeft me nog geholpen, ik wist niet hoe ik ervoor moest zorgen dat mijn vader die brief niet kon lezen, maar daar had hij wel een oplossing voor.” fluisterde hij terug.
“Ha lekker! Eten!”
Ron kwam al smakkend aan lopen.
“Daar was ik aan toe.”
“Jij bent altijd toe aan eten.” lachte Hermelien.
Ron ging aan de andere kant van Hermelien zitten en begon zijn bord vol te laden met eieren en spek.
“Nou, ik ga er weer van door, ik heb dadelijk Anderling en ik wil liever niet te laat komen bij haar.”
“Nee, dat zou ik ook niet willen.” zei Harry, hij glimlachte naar David. 
“Ik zie je vanavond, tien uur, aan de rand van het bos.” fluisterde David.
Harry knipoogde ten teken dat hij het begrepen had en David liep met opgeheven hoofd de Grote zaal uit. Wat hij niet zag was dat Malfidus hem met een vuile blik nakeek.

Ron keek Harry aan. “Wat moest hij nou hier?”
Maar voordat Harry zijn mond ook maar open kon doen antwoordde Hermelien verontwaardigd, “Hij is een vriend van mij hoor en als hij dat wil mag hij hier komen zitten!”
“Sorry hoor.” mompelde Ron met volle mond.
Harry had maar met een half oor geluisterd, hij had David nagekeken de grote zaal uit en had toen gezien dat Malfidus nogal merkwaardig keek. Hij stond plotseling op.
“Ik ga nog even naar de slaapzaal, ik ben iets vergeten.” 
Met die woorden liet hij Hermelien en Ron verbaasd achter.
Hij liep snel de grote zaal uit op zoek naar David, hij had gezegd dat hij naar Gedaanteverwisseling ging. Harry besloot een kortere weg te nemen en te zorgen dat hij er voor David aankwam.

David liep met zijn hoofd in de wolken naar het lokaal toe, tot hij plotseling een toilet in werd getrokken.
“Wat-”
Hij voelde een hand op zijn mond, die hand kende hij.
“Harry!” zei hij gesmoord. “Wat doe je?”
“Toen jij de zaal uitliep zag ik dat Malfidus heel vreemd naar je keek. Hij keek zo vastbesloten dat ik zeker weet dat hij iets van plan is.” legde Harry uit.
David legde zijn hand op Harry’s schouder.
“Ik vind het lief dat je zo bezorgd bent, maar ik denk dat ik Malfidus wel aankan.”
Harry keek David aan. “Dat weet ik wel, ik wil gewoon niet dat je iets overkomt.”
Harry omhelsde David kort en gaf hem nog snel een kus toen de bel ging.
“Ik zie je vanavond.”

Dit was het weer, ik weet het, het is een beetje zoetsappig, maar daar ben ik zelf helemaal weg van. :D
Tot de volgende keer!


-----------------------------------


