Ilsje




Hey! Hier is weer een nieuw hoofdstuk, ik weet nog niet helemaal waar ik heen wil maar ja, daar kom ik vanzelf wel achter. ;)
Annemoon: nogmaals bedankt!

Hoofdstuk 8
Ouders

Toen David de volgende dag wakker werd, moest hij onwillekeurig weer lachen. Als hij zo door bleef gaan zou iedereen zich afvragen wat er aan de hand was. Hij besloot eerst maar te gaan douchen. De douche had hem wakker geschud, dat zeker. Hij realiseerde zich dat hij nu dan wel een relatie had met Harry, maar niemand zou ooit weten hoe gelukkig hij zich nu voelde, omdat niemand ooit te weten zou komen dat hij met Harry was.
Hij zuchtte, hij wilde hier een oplossing voor vinden.
Hij liep in gedachten verzonken naar de leerlingenkamer toen hij zich bedacht dat zijn ouders dit eigenlijk moesten weten en dan vooral zijn moeder.
Toen hij de leerlingenkamer in liep zag hij Hermelien zitten.
“Hé.” 
“Hoi.” zei hij afwezig.
“Je gaat je ouders schrijven hè?” vroeg ze.
“Hoe weet je dat?”
“Nou, je zei dat je ze nog ging schrijven en je kijkt zo afwezig dat ik dacht-”
“Ja, ik wilde net naar de uilenvleugel gaan.” hij liep naar Hermelien toe. “Wil jij tegen Harry zeggen dat ik hem vanavond zie? Ik heb om twaalf uur astronomie, maar ik zie hem voor de les wel, buiten, aan de rand van het bos.”
“Ik zal het hem zeggen.”
“Dank je.”
Hij liep wederom in gedachten verzonken naar de uilenvleugel. Wat moest hij in hemelsnaam aan zijn ouders schrijven? Het beste zou natuurlijk zijn dat hij een brief kon schrijven aan zijn moeder, zodat zij zijn vader er een beetje op kon voorbereiden.
Hij vroeg zich net af hoe hij dat voor elkaar kon krijgen toen er iemand de uilenvleugel inliep.
“Harry!” riep hij uit, “Ik schrok me een ongeluk!”
“Wat doe je?” vroeg die lachend.
“Ik probeer een manier te bedenken hoe ik een brief aan mijn moeder kan schrijven, zonder dat mijn vader hem leest. Ik wil haar vertellen wat er allemaal is gebeurd de afgelopen tijd.”
“Oh, daar weet ik misschien wel wat op, je verzegeld de brief gewoon zo, dat alleen je moeder hem kan lezen.”
“En hoe doe ik dat dan?” vroeg David.
“Schrijf eerst die brief maar dan verzegel ik hem wel voor je.”
David ging op een bankje zitten en Harry kwam naast hem zitten, samen schreven ze de brief.

Lieve Mam,

Er is de laatste tijd veel gebeurd, ik weet nu nog niet of je het zult begrijpen.
Ik wil je vertellen dat ik verliefd ben.

Hij keek even naar Harry en voelde weer dat gelukzalige gevoel.

Er is alleen iets wat een beetje anders is dan bij jou en pap.
Ik ben verliefd op een jongen, Harry Potter.
Het beste is dat hij ook verliefd op mij is.

Hij twijfelde, wat moest hij nog meer vertellen? 
“Zeg gewoon hoe het op school is, een beetje koetjes en kalfjes.” suggereerde Harry.


Verder gaat het prima op school.
Het is al bijna kerst, nog een paar dagen en dan heb ik vakantie.
Ik mis je en ik vind het jammer dat ik niet thuis kan zijn dit jaar, maar aan de andere kant kan ik dan wel bij Harry blijven.
Ik hoop dat je de tijd vindt om me te antwoorden.

Groetjes,
David.

P.S. Vertel het nog niet aan pap a.u.b. bereidt hem maar langzaam voor.

David las zijn brief nog een keer over, hier was hij wel tevreden mee.
“Dit is wel goed, hier moet ze het maar mee doen.” zuchtte hij.
Harry knikte.
“Je mag Hedwig wel lenen als je wil.” stelde hij voor.
“Oh, dank je, dan hoef ik geen schooluil te lenen.”
Harry ging Hedwig halen en David keek om zich heen, eigenlijk was dit een prachtige plek. Aan de ene kant kon je het kasteel zien liggen en aan de andere kant keek je uit over het meer.
David schrok en kneep zijn ogen samen, hij zag een figuur deze kant op komen. Het figuur had witblond haar en kwam snel deze kant op. Een golf van paniek sloeg over David heen, snel liep hij de uilenvleugel in.
“Harry! Malfidus komt deze kant op!” zei hij paniekerig.
Harry liep langs David en keek uit het raam.
“Sterker nog, hij is al bijna hier.” Harry was verbazingwekkend kalm.
“Gelukkig heb ik altijd mijn onzichtbaarheidsmantel bij me.” zei hij grijnzend.
Vlug sloeg hij de mantel over hun heen en gingen ze naast de deur staan.
Malfidus kwam binnen en liep naar één van de schooluilen toe.
“Hé jij! Beest, kom naar beneden en maak jezelf nuttig.” zei hij verveeld. Hij pakte een rolletje perkament uit zijn zak en bond dat aan de poot van de uil.
“Breng dit naar mijn vader en snel, het is belangrijk!”
Hij liep naar het raam en gooide de uil naar buiten. Toen hij zich omdraaide om de uilenvleugel uit te lopen leek het alsof hij naar Harry en David keek.
David liet zich bijna een kreet van schrik ontglippen, gelukkig legde Harry zijn hand op zijn mond.
“Ssst!” siste hij zacht.
Malfidus keek nog even om zich heen en liep toen naar buiten.
Harry en David liepen naar het raam en zagen dat Malfidus al bijna bij het kasteel was.
Harry deed de mantel van hen af, David keek hem aan.
“Wat zou ie gestuurd hebben?”
“Geen idee, vast een verzoek om meer snoep.” lachte Harry.

Dit was het weer!
Ik hoop op berichtjes! Bye bye :D


-----------------------------------


