sweet draco




hoi, 
Dit is maar een klein stukje, ik ben druk bezig met studeren voor mijn semesterexamens en zo ben ik beperkt in tijd...
Maar ik ga proberen iets vaker te posten om het goed te maken...


Een nieuw leven

“Opstaan!” de stem van zijn moeder galmde door het huis.
Langzaam deed Draco zijn ogen open. Dit deed hem denken aan de eerste dag van zijn 7e jaar. Maar Zweinstein lag nu in zijn verleden. Vorige maand was hij afgestudeerd.
“Draco! Nu meteen naar beneden komen!” zijn vader brulde voor het hele huis.
Plots besefte Draco waarom, hij zou vandaag zijn Duistere Teken krijgen en hij was aan het treuzelen… Als ze te laat zouden komen zou Voldemort hem vermoorden, als zijn vader dat nog niet gedaan had. Vlug deed Draco zijn kleren aan en ging naar beneden, ontbijten deed hij niet want hij kon geen hap door zijn keel krijgen.
“Vandaag gaat het gebeuren, zorg dat ik trots op je kan zijn!” nu sprak zijn vader veel rustiger, zelfs met een beetje trots in zijn stem. Zijn moeder zei niets, ze zat gewoon te snikken, van geluk…

“Jonge Malfidus, kom nader.” de stem van Voldemort klonk ijzig koud. Draco ging voor hem staan en knielde. 
“Ja meester”
“Strop je mauw op”
Draco deed wat hem verlangd werd, hij hoorde iets fluisteren en voelde een hevige pijn. Hij moest sterk zijn, niet schreeuwen.
“Ga naast je vader staan, dat wordt jouw plaats in mijn cirkel van dooddoeners, maak me trots.”
Daar stond Draco nu met die zwarte kap over zijn hoofd, even dacht hij aan zijn haren, ze zouden zeker in de war raken. Maar hij vermande zich, hoe kon hij nu aan zijn haar denken?

Terug thuisgekomen ging Draco meteen naar zijn kamer, hij wou rusten, de pijn had hem verzwakt. Hij deed zijn mouw omhoog en keek, dit was het dan? Dat zwarte ding voor altijd op zijn arm? Dit was wie hij was! Ja toch?
JA! 
Of toch, Draco wist het niet goed, waarom had hij zo’n twijfels? Gisteren zag hij het nog zo zitten en nu…
Het was iets onbeschrijflijks, iets in hem, wat stond er hem nu nog te wachten? Wat bezorgde hem dat angstig gevoel?
Waarom als die vragen? Uitgeput viel Draco in slaap. 
Na een paar droomloze uren slaap schrok Draco wakker. Hij dacht terug aan wat Perkamentus hem gezegd had. Zou hij dan toch te weet komen wat Perkamentus zo graag wou vermijden? 

Zo dit was het dan, veel vragen en hopelijk de volgende keer antwoorden hé  :twisted: 

(reacties blijven welkom!)


-----------------------------------


