Carpe Diem




http://img74.imageshack.us/img74/6392/mitch2hu.jpg

Mitch ziet dat Roxan weer voorzichtig overeind krabbelt, dan zegt ze bedankt en ziet de blik die Dizn hem toe werpt, hij denkt* Het zal hier wel nooit veranderen.

Hij ziet hun weg lopen, zelf blijft hij nog even zitten in gedachten verzonken, hij ziet in gedachten weer het kleine wezentje in zijn handen, zijn zoon, het mocht niet zo zijn, hij was te zwaar gewond geweest en ze waren te ver van enige medische zorg geweest, bovendien had hij zijn wand niet bij hem. 

Zijn verloofde had nooit geweten dat hij een Wizard was, al die jaren dat ze hem kende, hij had het haar nooit durven te vertellen, bang voor haar reactie.


Hij had hun beiden begraven, in het land waar ze zo van hielden, Egypte.

Hij zucht even diep en staat dan ook op, hij loopt een paar passen en staat dan in een scherp steentje, hij haalt daarbij zijn voet open, moeizaam hinkelen vervolgt hij zijn weg, hij ziet dan de trap, hij loopt voorzichtig naar boven, glijd een paar keer uit en weet uiteindelijk boven te komen.

Als hij boven is, gaat hij vermoeid tegen een boom zitten en kijkt uit over het ravijn naar de bergen


-----------------------------------


