Veer




Chapter five: Lies

Lara schrok toen Andrew haar op de gang aansprak, haar ex… ‘Hey’ zei hij, Lara wou vluchten maar was op een of andere manier versteend.

“You Will Never Be Strong Enough”

‘Heey’ zei ze nerveus, ‘Hoe gaat ie?’. Ze begreep niet waarom ze antwoorden maar het was een soort mechanisme in haar dat zei dat ze iets moest zeggen. 
‘Goed, met jou?’ vroeg hij. Lara slikte onzeker, ‘Euhm..oke’ zei ze.

“You Will Never Be Good Enough”

‘Weet je’ zei hij met een glimlachje, ‘Ik denk nog vaak aan jou’
‘Ohja?’, Lara probeerde verbaasd te klinken maar het lukte haar niet echt goed, ze wou vluchten.
‘Ik mis je’ 

“You Were Never Concieved In Love”

‘Andrew, we zijn al 2 jaar uit elkaar’ 
‘Maar we waren zo lang samen’
Hij stapte naar voor en ze hoorde hoe hij ademde, het bezorgde haar rillingen…
‘Andrew, nee’ zei ze stil, hij negeerde haar en deed nog een stap dichterbij, haar gedachten werkten snel en plots voelde ze weer haar benen. 
‘Laat me verdomme met rust’ zei ze kil, hij grijnsde naar haar.
‘Wat ga je doen? Je bent niets waard Lara, niets’ zei hij

“You Will Not Rise Above”

Ze deed een stap naar achter, draaide zich om en rende weg naar haar klaslokaal.
Ze ging aan het raam zitten, merkte Landers uil op en liet die even binnen om de brief te nemen. Lara plooide die voorzichtig open onder haar lessenaar en zuchtte.
Ze miste hem, zo hard. Ze had een hangertje rondom haar hals hangen dat hij haar had gegeven toen ze weer naar huis moest.

You are the only reason 
That I stil wanna live
And, baby, maybe you can’t see
But You’re the only one for me

The days are passing by
To you I wouldn’t lie
Inside I’m bleeding, the end is near
But by your side I know I have nothing to fear

As long as I know for sure
I know you are my only cure
And you shouldn’t crie when I’m away
Cause When I’m back I will stay
                                                                                                              
Cause I need you
...

De les was nog niet begonnen… Lara stond op en verliet het lokaal, alsof ze het even niet meer aankon. Allemaal kwam het op een en dezelfde moment op haar af.
Ze wandelde wat verder, leunde tegen de muur en ging zitten.
Het was alsof ze Landers stem alweer hoorde

“Rest In Me And I’ll Comfort You”

Lara snikte opnieuw, liet zich wat dieper zakken en stond uiteindelijk op. Ze wandelde voorzichtig naar de ziekenzaal en ging op een van de bedden zitten
‘Zo’ vroeg de verpleegster haar, ‘Wat scheelt er’
‘Ik heb hoofdpijn’ zei ze zacht, ‘Heb al een tijdje niet meer geslapen’.
‘Hmm… Weet je, ik zal je een slaapdrankje geven en dan kun je hier rusten’ zei ze, Lara knikte en ging neerliggen.

“I Have Lived And I Died For you”

[Isn’t Something Missing?]
[Isn’t Someone Missing me?]


Bedankt voor de reacties ^^
Paasvakantie is al voor de helft gevuld, maar k ben nu bezog met hetvolgende hoofdstuk al te typpen.
Heb het druk met nog een ander verhaal te schrijven, te RPG'en, gedichtjes en school  :roll: 
Reacties kan ik nog wel lezen  :wink: 
xxxx


-----------------------------------


