Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 4



Zijn hoofd tintelde na die knuffel. Hij hoopte dat ze eruit zou komen want hij vond het verschrikkelijk als ze verdrietig was.
Nee, ze moest lachen en vrolijk zijn. Dat was de Tonks die hij kende, compleet met kauwgomballenhaar.

Remus had alles gehoord, gezien en slikte.
"Ze had gelijk gehad en hun relatie liep niet zoals het hoorde. De liefde was aardig bekoeld inmiddels," dacht hij.
Plots zag hij hoe ze terug gelopen kwam en ging in bed liggen, zodat ze niets zou merken.
Tonks had een beslissing genomen en trok Remus aan zijn arm om hem wakker te maken. Hij opende zijn ogen en keek haar aan.
"Remus, ik denk dat wij over onze relatie moeten-"
"Aaaarrgh."
Remus begon te zweten en voelde zich veranderen, het was begonnen.
"Charlie, Charlie!!! Kom vlug! Remus is-," riep Tonks in paniek.

Charlie hoorde Tonks roepen en rende hun slaapkamer in. Hij zag gelijk wat er aan de hand was en riep:"Tonks, ik tel tot 3 en bij de 3de tel!
Lamstralen! 1, 2, 3.!!" 
Samen riepen ze:"Paralitus."
Het werkte. Remus wankelde en viel verlamd terug op bed. Snel tilde Charlie hem op en legde hem in de kooi, die in de kamer stond.
Gauw deed Tonks de deur op slot met een Colloportusspreuk, nadat Charlie er uit was, en ging op een stoel zitten wachten tot de verlammingsspreuk was uitgewerkt.

Na ongeveer een half uur, begon Remus te bewegen en de verandering naar weerwolf zette door.
Remus werd steeds agressiever. Hij gromde en beukte tegen de tralies terwijl het kwijl uit zijn bek liep.
"Weet je zeker dat je blijft zitten en dit wilt zien?" vroeg Charlie aan haar.
Ze knikte en Charlie zei:"Oke maar het zal geen prettig zicht zijn."

Remus was volledig veranderd en liep te grommen, te kwijlen en lelijk te doen.
Met tijden ging hij in een hoek staan om vervolgens weer op de tralies af te springen met veel gegrom en gehuil. Elke keer schrok Tonks weer.
Charlie was terug gaan zitten en was weer gaan lezen, bij elke aanval keek hij op of de kooi het hield maar deze was stevig genoeg, gelukkig wel.
Remus was, als weerwolf, veel te sterk voor hun om hem tegen te kunnen houden. Bovendien zouden ze gelijk in stukken gescheurd worden. Ze hadden geen schijn van kans, als hij losbrak.
Eindelijk was hij uitgeput en ging in een hoek van de kooi liggen.
Tonks keek naar hem en zuchtte. Het was akelig om hem zo te zien en des ondanks, Charlie haar had gewaarschuwd, viel het haar tegen.



Weer ontzettend bedankt voor al jullie reacties.
Na dit stukje komt er nog 1 hoofdstuk waarin Tonks kiest.


Liefs Wilma


-----------------------------------


