Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 3



Een beetje aarzelend, zei Charlie:" Als ik mag kiezen, doe Remus en Tonks maar."
"Uitstekende keuze," gromde Moody.

En zo kwam het, dat ze nu met zijn drieen in Charlie's kleine huisje zaten.
Het was niet zijn bedoeling geweest maar hij was verliefd geworden en bracht daarmee de missie behoorlijk in gevaar.
Tijdens hun verblijf deed er zich een ander probleem voor: Remus was een weerwolf en het zou niet lang meer duren voor het volle maan zou zijn en hij zou gaan veranderen.
Hij had dit probleem met Charlie en Tonks besproken en ze hadden een ijzeren kooi gebouwd, die sterk genoeg was om 5 weerwolven tegen te houden.
Zodra Remus iets zou voelen, zouden Charlie en Tonks hem verlammen en in de kooi leggen, zodat hij geen gevaar meer was.

Tonks voelde dat er iets veranderd was aan Charlie, hij leek soms zo afwezig en keek regelmatig haar kant op, vaak werd hij rood terwijl dat niets voor hem was, hij was altijd zo zelfverzekerd geweest.
Tegen haar was hij heel vriendelijk, aardig en lief terwijl Remus regelmatig klaagde over haar onhandigheid en dat vond ze verschrikkelijk, alsof ze het altijd express deed!
Ze vond Charlie lief want toen ze hem ooit vertelt had dat ze verliefd op hem was, had hij haar niet uitgelachen en dat was een hele opluchting geweest.
Uiteindelijk had hij haar vertelt dat het niet wederzijds was maar was daarin absoluut niet bot of gemeen geweest. Het was niet leuk geweest om te horen maar hij was eerlijk en had haar niet voor de gek gehouden.
Ze had haar twijfels over haar relatie met Remus. Er was vaak irritatie bij beide en ze hadden ruzie over de stomste dingen.
Er moest een beslissing genomen worden want zo kon het niet langer doorgaan.
Ze zuchtte.

Opeens zei Remus:"Charlie, wij gaan slapen, jij hebt wacht vannacht. Gaat dat lukken?"
Remus zijn stem was vriendelijk en zacht, net als Remus zelf maar Tonks kon met haar onhandigheid het bloed onder zijn nagels vandaan halen.
Hij kon het slecht verdragen en dan viel hij uit tegen haar. Later had hij spijt en maakte het weer wel goed met haar maar het deed haar veel verdriet, dat wist hij donders goed.

Charlie knikte. 
"Ga maar lekker slapen."
Tuurlijk had Charlie gemerkt dat er problemen tussen Remus en tonks waren en dat Tonks, regelmatig, lag te snikken nadat ze weereens ruzie hadden gehad maar Charlie kon en mocht zich niet met hun relatie bemoeien, hoe graag hij het ook wilde, dit was iets wat ze zelf moesten doen.
Hij pakte een boek, over draken uiteraard, en ging zitten lezen.
"Charlie, ik wil even met je praten."
Hij keek op en zag Tonks staan. Hij legde zijn boek weg en keek haar aan.
"Zeg het eens," zei hij vriendelijk.
Ze slikte even, ging zitten en zei, heel zacht:"Zoals jij ongetwijfelt gemerkt hebt, hebben Remus en ik problemen."
Charlie knikte maar zei verder niets.
Tonks vervolgde:" Onze relatie loopt niet lekker meer en we maken meer ruzie dan wat anders. Ik hou van hem maar het lijkt wel of we niets meer van elkaar kunnen hebben. Als ik heel eerlijk ben, dan twijfel ik of ik wel met Remus oud wil worden. Elke dag ruzie en strijd is niet het beeld wat ik van de toekomst heb."
Ze keek Charlie aan en hoopte op een reactie.
Charlie dacht na en zei:" Het enige, wat ik je kan zeggen is, luister naar je hart en wees eerlijk tegen jezelf want jij moet ermee leven."
"Je hebt gelijk, dank je, Charlie," zei ze opgelucht.
Ze stond op en gaf hem een vriendschappelijke knuffel, toen draaide ze zich om en liep terug naar de slaapkamer.


Iedereen die gereageerd heeft: BEDANKT.
Natuurlijk zijn jullie reacties nu ook weer van harte welkom!!!

Liefs Wilma


-----------------------------------


