Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 25



Harry was naast Charlie gaan zitten en tot zijn grote opluchting zat Dominique naast Charlie, druk te praten met Tonks. Harry keek de tafel even rond.
"Ik zie dat iedereen er is," zei Remus opgewekt, "en dat Dominique er ook weer terug is, ongedeerd en daar ben ik blij om. Ik heb slecht nieuws maar ook goed nieuws.
Ik zal beginnen met het slechte nieuws, dan hebben we dat tenminste gehad. Bill zijn bruiloft gaat niet door."
Er ging een zucht door de keuken terwijl Harry naar Bill keek, hij zag er zeer aangedaan uit. In de hoek begon Mrs. Weasley zachtjes te snikken en Mr. Weasley legde zijn arm om haar heen.
Remus zweeg even terwijl de rest druk begon te fluisteren en praten.
"En dan nu het goede nieuws," zei hij met luide stem. Hij was blij dat hij dit kon vertellen want het was allemaal zo triest en een beetje vrolijk nieuws zou het moraal goed doen.
"We kunnen,vanaf morgenochtend, weer terug naar het Nest. De kust is veilig," zei hij blij. 
Harry haalde opgelucht adem en de rest was opgetogen, blij en opgewonden.
"Ik stel voor dat we nu beginnen met pakken, zodat we morgenochtend gelijk kunnen verdwijnselen," zei Mr. Weasley vriendelijk.

Terwijl iedereen van tafel afging en verdwijnselde of de keuken uitliep, bleef Bill zitten. Hij had absoluut geen zin om op te staan en zijn spullen te gaan pakken.
Hermione zag het en had medelijden met hem, hij zat daar zo verloren, zo alleen.
Ze verzamelde al haar moed en ging naast hem zitten. Ze hoopte op een reactie maar die kwam niet.

Bill merkte dat er iemand naast hem was gaan zitten en toen hij even opkeek, zag hij dat het Hermione was. Hij had totaal geen behoefte aan een gesprek en overwoog om op te staan en weg te lopen maar iets weerhield hem en hij bleef zitten.

Charlie had al zijn spullen verzameld en in een tas gedaan. Hij was naar de kamer van Tonks gelopen en zag dat ze alleen was.
"Hoi, sorry dat ik daarstraks zo kortaf deed. Dat was niet mijn bedoeling."
Tonks keek hem lachend aan en zei: "Ik begrijp het wel."
Ze struikelde over 1 van haar laarzen en Charlie kon haar nog net opvangen. Hij grinnikte.
Dit was typisch Tonks, het was niet de eerste keer dat hij haar op moest vangen.
Tonks werd rood en mompelde: "Sorry, Charlie."
"Geeft niets, Tonks, ik ben het van jou gewend, je bent niet een van de handigste," zei hij grijnzend.
Ze deed net of ze boos werd en gooide een kussen naar zijn hoofd. Charlie ontweek het en stak zijn tong naar haar uit.




Reacties zijn altijd welkom, ook al zijn ze negatief.
Iedereen bedankt, die mijn een pbtje heeft gestuurd.



Liefs Wilma


-----------------------------------


