Savan




Hoofdstuk 13 Het is zover

Met grote ogen keek Harry naar Perkamentus. Zijn kleine oogjes waren gesloten maar zijn ademhaling was gewoon en zijn mond was in een glimlach gekrult. Totaal verwonderd stond Harry op van zijn stoel en liep om het bed heen. Hij probeerde zich gewoon te gedragen maar het lukte hem echt niet. Perkamentus was wakker! Na vier jaar, Perkamentus was Wakker! Ongeduldig hupte Harry van zijn ene voet op zijn andere toen Perkamentus nog wat zei.
‘Harry versla zo snel mogelijk de laatste Horcrux, het moet snel gedaan worden’
Op dat moment opende een heler de deur en liep naar Perkamentus toe.
‘Hup jongen, wegwezen, je zit er al lang genoeg, weg.’ Harry knikte, hij moest vanavond nog weten waar Nagini zich bevond, eventueel morgen, hij zou niet rusten voordat hij wist waar ze zich bevonden. Hij rende nu naar het kamertje. Hij glimlahcte naar hermelien en gaf een handkusje aan Ginny.
‘We moeten zo snel mogelijk nagini vinden, perkamentus zegt het!’

Ginny keek met grote ogen naar Harry, hij was terug, hij wist het weer! Ze vliegt hem om zijn hals en luisterd dan.
‘We doen ons best Harry, we beloven het!’ Ze keek even naar Hermelien die knikte.
‘Dankje’ Ginny zag Harry dankbaar kijken. Ze glimlachte.
‘Het is niets, het niets’

Dit hoofdstuk is wel heel kort maar er komt heel snel meer, ik heb trouwens een geweldig einde aan het verhaal bedacht maar daar moeten jullie nog even op wachten. *lacht*


-----------------------------------


