Veer




Chapter one: You

Lara zuchtte en liet zich op haar bed vallen.
Het was een drukke dag geweest en ze was doodmoe, ze zocht meteen naar haar kistje met Landers brieven.
Ze zag zijn glimlachende gezicht op de foto naast haar bed naar haar kijken...
Lara McPherson, 19 jaar, zwart haar, blauwe ogen en een zwadderaar.
Zo omschreven mensen haar, als een huls.
Niemand wist hoe ze echt was, behalve Lander.
Niemand wist af van de littekens op haar armen die ze steeds verborg achter polsbandjes en lange mouwen.
Slechts weinig mensen wisten dat haar haar zwart was gekleurd. Van nature was ze blond, zoals haar moeder... Alleen haar moeder was er nog.
Maar dat vond Lara oké, zij en haar moeder, het was oke.
Ze woonde wel niet meer thuis, haar familie had nooit veel voor haar betekent, ze kende haar ouders amper.
haar vader stierf toen ze 6 maanden oud was en haar moeder werkte 24 op 24, 6 op7. omdat zij voor de inkomsten moest zorgen en nooit haar diploma had gehaald.
Dat was niet verwonderlijk, Ze had nog op school gezeten toen Lara werd geboren...
Lara zocht een stuk perkament en nam een potlood, ze vond het onaangenaam om met een veer te schrijven.
Haar huls, maar wat dacht haar ziel.

The words have been drained from this pencil .
Sweet words that I want to give you

Ze kraste een hartje achter de zin en beet op het porlood

And I can't sleep, I need to tell you
Goodnight

Ze glimlachte onzeker maar die glimlach vervaagde al gauw.
De stilte overheersde in de ruimte en liet haar slechter voelen.
Ze was alleen...

When we're together I feel perfect
When I'm pulled away from you I fall apart

Ze streek door haar haren en beet op haar lip.
Er was niemand in de slaapzaal die haar nu kon zien, het kon haar niet deren. Ze had een hekel aan mensen die bezorgd deden over haar, achteraf kon het hen toch niet schelen..
Ze wou geen valse hoop.

Now that you love me 
I love myself
I never thought I would say that
I never thought that it be, you..

Lara noteerde de laatste zin en plooide het perkament op.
Ze stak het bij de andere brieven in haar kistje...

[Please, Please forgive me]
[But I Won't be home again]


-----------------------------------


