Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 15



Dominique dronk haar thee op en ging naar bed. Er zou nu toch niets meer aan te doen zijn. Morgen zou er misschien wel een teken van leven zijn, ze hoopte het. 
Ze kleedde zich om en stapte in bed. Het bed was koud zonder Charlie en ze miste hem. Gauw deed ze het licht uit en viel in slaap.

"Er word een vergadering gehouden. Charlie is wakker en denkt te weten waar Dominique kan zijn" riep Ginny opgewonden. Ze was even in de kamer geweest.
"Zouden we erbij mogen zijn?" zei Ron hoopvol.
"Neuh, dat geloven wij niet," antwoordde de tweeling in koor, "maar we hebben altijd deze vriendjes ook nog" en ze hielden een bundel vleeskleurige touwtjes omhoog.
"Waar word die vergadering gehouden?" vroeg Hermione.
"Keuken zeker" antwoordde Ron terwijl hij zijn schouders ophaalde.
"Nee," zei Ginny "bij Charlie op zijn kamer, tenminste, dat hoorde ik Tonks tegen Moody zeggen."

Ineens zei Harry resoluut "ik wil erbij zijn en horen wat ze te vertellen
hebben."
Hij stond op en liep naar de kamer waar Charlie lag. Harry haalde diep adem en klopte op de deur.
"Binnen" zei Charlie zacht.
Harry deed de deur open en zag dat Charlie alleen was.
"Harry, is er iets?" 
"Ik, ehh, ik hoorde dat er hier een vergadering was en wilde erbij zijn maar blijkbaar ben ik te laat of heb ik me vergist. Sorry dat ik je heb lastiggevallen" mompelde hij.
Ron was erbij komen staan en Harry voelde zich ineens heel dom. Hij wilde weg lopen toen Charlie plots zei "die vergadering is over 10 minuten, Harry, en van mij mag je erbij zijn maar ma zal er wel iets anders overdenken."
"En wij?" vroeg Ron vol spanning.
"Dan zul je bij ma moeten zijn, Ron, van mij mag het" zei Charlie, met een pijnlijk gezicht. Praten deed nog steeds veel pijn.
Ron liep naar Mrs. Weasley om te vragen of ze erbij mochten zijn.

Harry stond, een beetje ongemakkelijk, in de kamer van Charlie te wachten tot Ron terug zou komen.
"Het zijn mijn zaken niet maar hoe gaat het tussenjou en Ginny? Als je er liever niet over praat, vind ik het ook best."
Harry keek Charlie aan. Charlie was 1 van de twee oudere broers van Ron, waar hij amper contact mee had.
Voor Harry was Charlie, de zwerkballiefhebber die met draken werkte. Harry was vergeten dat Charlie ook een broer van Ginny was, Ginny op wie hij verliefd was, die hem nu straal negeerde.
Hij was blij dat Charlie hem de kans gaf om over zijn gevoelens te vertellen.
"Het is uit, ik heb het uitgemaakt" zei hij zacht.
"Waarom heb je dat gedaan?" vroeg Charlie belangstellend.
"Dat leek toen het beste maar nu niet meer, nu weet ik het niet meer. Ze negeert me en ik weet niet wat ik tegen haar moet zeggen" zei Harry verdrietig.
"Hou je nog van haar?"
"Ja, ik ben nog steeds stapelgek op d'r maar ze wil niets van me weten" zei hij somber.
Harry keek Charlie aan.
"Ik denk dat ze nu wel met je wil praten" zei Charlie grijnzend.
"Hoe bedoel je?"
"Ginny staat ons af te luisteren. Kom maar binnen, Gin, dan kun je gelijk meepraten."De grijns op Charlie's gezicht werd nog groter.
Ginny kwam met een rood hoofd binnen.
Charlie zei tegen Harry, die zeer verbaasd keek, "hoe denk je dat het is, om op te groeien in een huis vol nieuwsgierige broers, die alles willen weten, ik zag haar schaduw onder de deur door."

Harry keek de andere kant op en Ginny vond haar schoenen zeer interesant.
"Kom op, anders hebben jullie er ook geen moeite mee. Gin, je hebt gehoord wat Harry net gezegd heeft. Hij is nog steeds verliefd." Charlie zuchte van de pijn.
"Gin, het spijt" wilde Harry zeggen maar Ginny was naar hem toegelopen en gaf hem een kus op zijn mond.
"Hela, doe dat even ergens anders. Denkje dat ik het prettig vind, mijn kleine zusje, te zien zoenen." Charlie grijnsde
Harry en ginny lachten. "Dank je wel, Charlie."
"Ik heb niets gedaan, jullie hadden een klein zetje nodig."
Ginny omhelsde Charlie.
Daarna gaf ze Harry nog een kus.
"Halloooo, er vind hier zometeen een vergadering plaats. Ga het ergens anders goedmaken" zei Charlie geïrriteerd. Ginny keek Charlie aan en begon een beetje te blozen. "Sorry" mompelde ze.

Ron kwam Charlie's kamer binnengestormd. "Harry, Harry, we mogen erbij zijn van ma" riep hij enthousiast.
Ron keek Harry en Ginny aan. "Wat is er met jullie?"
"Ehm, wij hebben, ehh" stamelde Harry.
"Ze hebben het net goedgemaakt" zei Charlie lachend.
"Juist, dat wilde ik ook net zeggen" zei harry blozend.
Ron grijnsde. "Dat werd wel tijd ook maar wat had Charlie daar mee te maken?" 
"Niets," zei Charlie snel "Harry was hier nog en we waren aan het praten toen Ginny langskwam, ze raakte weer met elkaar aan de praat en besloten om het weer een kans te geven. Auwww." Charlie was lijkwit geworden en flauwgevallen.
"Charlie!!!" gilde Ginny, in paniek. 
"Ginny, wat is er?" riep Bill, die op het geluid af gekomen was.
"Charlie, hij is flauwgevallen" zei Ginny met trillende stem.
Hermione, die net binnen gekomen was, stond samen met Harry en Ron naar Charlie te kijken.
"Het, het komt toch wel g-g-goed met hem? Ik bedoel, hij gaat toch niet dood of zo" stamelde Ron.

Bill lachte. "Nee hoor, het komt allemaal goed met hem, hij moet gewoon rust houden, zoals ma gezegd heeft, in plaats van zijn neus in zaken te steken, die hem niets aangaan."
Charlie deed langzaam zijn ogen weer open. Zijn middenrif deed ontzettend veel pijn, het leek alsof er iemand met 20 messen in aan het steken was. Hij zuchte.

Bill draaide zich om. "Wat was je aan het doen? Wilde je voor bemiddelingsadviseur spelen?"
"Haha, erg grappig, Bill. Jij bent zeker de leukste thuis" zei Charlie moeizaam.
"Goed," zei Bill grinnikend, "Charlie was zich aan het aanstellen, hij wilde gewoon wat aandacht."
"Nou," zei George grijnzend, "dan wil jij wel heel vaak aandacht, Bill."
George kon net op tijd bukken, anders had hij een klap van Bill gehad en de rest kwam niet meer bij van het lachen.



Tips en reacties :arrow: altijd welkom.
Ik wil iedereen bedanken die mijn verhaal leest en mij ook een reactie en/of pbtje stuurt.


Liefs Wilma


-----------------------------------


