Mrs Charlie Weasley




Hoofdstuk 8


"Hoe oud werden jullie?" vroeg Ginny belangstellend aan Dominique.
"Charlie werd 23 en ik 22" antwoordde Dominique en ze begon te lachen omdat ze allemaal zaten te rekenen.
Ron zei opeens "dan wonen jullie al een tijdje samen?"
"Ja, ruim 2 jaar nu."
"Pa en ma vonden dat goed? zei Ron met een zeer verbaasd gezicht.

"Nou goed, niet echt, ze was het er absoluut niet mee eens maar ze heeft zich erbij neergelegd, gelukkig maar want Charlie vond het verschrikkelijk dat hij woorden had met zijn moeder" zei Dominique met een serieus gezicht.

Charlie was de keuken binnengelopen en zijn gezicht stond heel vrolijk. Hij lachte en zei "ik zie dat je kennis gemaakt hebt met de nieuwsgierigheid van mijn zusje."
"Waarom heb je ons nooit iets over haar vertelt?" viel Ginny tegen hem uit.
Harry schrok van de felheid van Ginny en keek verschrikt naar Charlie.
Charlie keek zijn zusje aan en zei heel rustig met een grote grijns.
"Sommige dingen hoef je niet te weten en bovendien was het voor ons lekker rustig."
Ginny keek Charlie zeer boos aan en Harry dacht dat ze zou gaan ontploffen van boosheid, haar gezicht werd vuurrood.
"Dat jij een vriendin hebt en samenwoont, dat vind jij niet belangrijk genoeg om aan ons te vertellen!!!!!"
"Ons" herhaalde Charlie "je bedoelt aan jou." Charlie lachte nog steeds en maakte er een spelletje van.

Ron had ooit eens tegen Harry vertelt dat Charlie op dezelfde lijn zat als de tweeling, wat humor betrof en nu snapte Harry wat hij daarmee bedoelde. Charlie had er veel lol in om Ginny op de kast te krijgen. Even had Harry medelijden met haar maar hij wist dat Ginny goed voor zichzelf op kon komen en Charlie dus goed de baas kon.

"Wist Bill het eigenlijk wel? Van Dominique en jou bedoel ik?" vroeg Harry
aan Charlie. 
Hij hoopte een beetje van onderwerp te veranderen voor Ginny echt lelijk zou gaan doen.
Voor Charlie echter antwoord kon geven, viel Ginny weer uit.
"Tuurlijk wist Bill het. Charlie en Bill zijn 2 handen op 1 buik!!!!!!"
 
Charlie had een onheilspellende lach op zijn gezicht, hij stond op en liep naar Ginny toe, pakte haar polsen vast en zei op een plagerige toon 
"kom, stoeien. Kijken of je me aan kunt. Je mond is groot genoeg. Kom, lief klein zusje" en trok haar omhoog.

Ginny verzette zich hevig maar Charlie trok haar toch omhoog. Ginny begon te giechelen en Charlie trok haar tegen zich aan. Ze sloeg haar armen om zijn hals en zei zachtjes iets tegen hem. Charlie gaf haar nog een knuffel en liet haar toen los. 

"Charlie!!!"
Hij keek verbaasd naar Dominique die flauw gevallen was en snelde naar haar toe. Voorzichtig zette hij haar terug in de stoel. Hij toverde met zijn stok een nat doekje te voorschijn en legde dat op haar gezicht. Langzaam kwam ze bij.

"Gaat het, je zit nog steeds heel wit, ga anders even liggen" zei Charlie heel liefdevol tegen Dominique.
"Het gaat wel, ben alleen zo moe." 
Charlie zuchtte. "Waarom konden vrouwen toch zooooo ontzettend eigenwijs zijn."

"Je ziet inderdaad wat wit"  zei Hermione belangstellend.
Dominique keek Charlie aan en zei op een dringende toon "Charlie, ik denk dat we even moeten praten, weet je nog?"
"Ja, dat ben ik niet vergeten, ga je mee? We gaan naar de kamer, daar zullen pa en ma ook wel zijn."

Charlie hielp Dominique omhoog en ondersteunde haar want ze was nog wat misselijk en samen liepen ze naar de kamer.
"Waar zou dat over gaan? zei Ginny en haar nieuwsgierigheid was weer helemaal terug.
"Als het belangrijk is, dan horen jullie het vast wel"  merkte Hermione op.
"Nou, dat betwijfel ik, hij heeft nooit een woord over haar gezegd" zei Ginny met een somber gezicht.

"Kom" zei Ron met een grijns "dan gaan we kijken wat Fred en George aan het doen zijn."
Harry knikte en volgde Ron de kamer uit.



Tips, reacties, suggesties en/of opmerking zijn altijd welkom. 


Liefs Wilma


-----------------------------------


