Strongest Wizard




Tobey drukte zijn ogen op elkaar en deed ze toen open. Hij keek opzij, en hij zag dat Annemiek nog sliep, hij kuste haar op d'r voorhoofd en ging toen naar beneden. Hij zette een kopje toverkoffie, en hij ging op de bank zitten.
Het was nogal koud, dus Tobey zette ook meteen de opehaard aan.
Hij voelde zich geweldig, want na gisteravond was hij echt verbonden met Annemiek, en ij had nog twee en een halve week met haar alleen.
Hij sukkelde weer een beetje in slaap, maar toen tikte er ineens een uil op het raam. Tobey opende het raam en de uil liet een brief vallen.
Tobey gaf de uil een soort van koekje, en toen vloog de uil weer hoog de lucht in.
Snel opende Tobey de brief, hij kon zien dat het gehaast geschreven was.

Tobey, Hermelien is nu in het ziekenhuis, het is zover.
Harry

Met een ruk stond Tobey op en hij rende naarboven de trap op.
Hij stormde de kamer binnen, en Annemiek, die net wakker was, schrok zich een hoedje.
''Hermelien bevalt zo!'' bracht Tobey hijgend uit.
''Wat?! Nu al?'' vroeg Annemiek.
''Ja, ik kreeg net een uil, komop opschieten!'' zei Tobey.
Beiden schoten ze in hun kleding, en ze kamden hun haren, ze stormden de trap af en smeten de deur achter zich dicht. 
''We moeten verdwijnselen, er is geen tijd voor een taxi'' zei Tobey.
''Maar.. weet je wel hoe-'' stamelde Annemiek.
''Ja ja, komop pak m'n hand vast!'' riep Tobey nu.
Annemiek pakte Tobey's arm stevig vast, en toen dacht Tobey diep na.
Dat vreselijke gevoel kwam weer, alsof hij door een veel te klein riool heengeperst werdt. Na een korte tijd stopte het weer, en ze stonden voor het St.Holisto.
''Komop'' zei Tobey en hij sleurde Annemiek mee.
Tobey schreeuwde zowat naar de mevrouw achter de balie ''Griffel, bevalling!''.
''Hoho, rustig aan jongeman. Kamer 14 op de kraamafdeling, 6de verdieping'' zei de vrouw, en ze glimlachte vriendelijk.
Tobey zei niet eens bedankt, en hij schoot de trap op.
Ze moesten 12 trappen lopen, en toen ze éénnmaal hijgend en al op de 6de verdieping stonden, zagen ze Harry.
Ze rende naar hem toe ''En?'' vroeg Tobey nog stevig na-hijgend.
''Nou, ze is daar nu binnen, maar ik mag niet!'' zei Harry, die zich daar blijkbaar erg boos over maakte.
Annemiek en Tobey gingen zitten, en zelfs Tobey werdt zenuwachtig, want Harry ijsbeerde.
Cloud en Lupos hadden blijkbaar de lift genomen, want er klonk een belletje, en toen verschenen ze.
''Hoe is het met haar, Harry?'' vroeg Lupos rustig.
''Ja dat weet ik toch niet! Ik ben toch hier en niet daar!'' zei Harry kwaad.
Lupos knipoogde naar Annemiek en Tobey en zei zacht: ''Ik merk het al''.
Toen kwam Cloud eropaf lopen. Hij zei maar niks tegen Harry, die op ontploffen stond.
Hij ging voor Tobey en Annemiek staan, en hij schudde hun hand.
''Ehh.. sorry dat ik me niet hem voorgesteld hoor, maar ik ben Cloud, Cloud Strife'' zei Cloud, en hij stak z'n hand uit.
''Ik ben Tobey, en dit is m'n vriendin, Annemiek'' zei Tobey en ze schudde de hand van Cloud.
''Ah, jij bent zeker de zoon van Harry? En dan ben jij zeker de dochter van Hermelien?''
''Ja'' zeiden ze in koor.
''Oké, nou ik spreek julie nog wel, tot zo'' zei Cloud, die blijkbaar even ging rondkijken. Hij had natuurlijk nog nooit een ziekenhuis voor magische ziektes en zwakten gezien.
Na iets wat voor Harry wel voor eeuwig leek te duren, knalde de deur open. 'Meneer Potter, U mag naarbinnen'' zei de man, en hij kon zijn zin niet afmaken, want Harry botste tegen hem op en rende de kamer binnen.
Hermelien zag Harry, en Harry kuste haar. ''Het is een meisje Harry'' zei Hermelien verzwakt.
''Ze is prachtig'' zei Harry, en hij kuste Hermelien nogmaals.
Tobey en Annemiek kwamen nu ook aangelopen, gevolgt door Lupos.
''Zo, hoe gaat de kleine dondersteen heten?'' vroeg Lupos, en hij lachte.
''Ze heet Giséla'' zei Harry, en hij keek trots naar zijn dochter.


-----------------------------------


