Strongest Wizard




''Meneer Potter, en mevrouw Wemel, wat is hiervan de bedoeling?'' Kraste de stem van Anderling hard door de jongensslaapzaal.
Tobey kneep zijn ogen op elkaar, en deed ze toen langzaam open.
Hij zag Annemiek naast hem zitten, en angsitg kijken. Nu wist hij het ineens weer, Annemiek had gisterbij hem geslapen. ''Betrapt'' zei Joost.
''Meneer Wemel, U bemoeit zich er niet mee!'' zei Anderling streng, ''Eigenlijk zou ik jullie twee moeten straffen, maar dat laat ik liever aan Harry en Hermelien over'' Anderling stampte weg en ze zei nog iets dat klonk als '' de jeugd van tegenwoordig'' en toen hoorden ze de deur dichtkletteren.
Annemiek trok snel een groot shirt van Tobey aan, die tot op haar knieën kwam. Alle jongens in de slaapzaal staarde hun lachend aan. 
Tobey was nogal bang voor de reactie van zijn vader, hij zou vast wel een preek krijgen. Hij lootste Annemiek de zaal uit, en kleedde zich aan.
Toen ze met z'n allen naar de grote zaal wilden voor het eten, werden Tobey en Annemiek geroepen. Ze draaiden zich snel om, en daar stond Harry.
''Jullie allemaal, doorlopen graag'' zei Harry, en de andere kinderen liepen het portretgat uit. Joost klopte Tobey nog op zijn schouder, en liep toen achter de menigte aan.
''Annemiek, je moeder wacht op je bij onze kamer'' zei Harry, en Annemiek gaf Tobey nog een kus, en maakte zich toen snel uit de voeten.
''Pap ik, Annemiek en ik, er is niks-'' stamelde Tobey.
''Tobey, je bent nu 17, en ik verwacht dat je goede beslissingen maakt. Het is tegen de regels om bij elkaar op de slaapzalen te komen, en al helemaal om dan ook nog is te blijven slapen.  Voor deze keer zal ik het door de vingers zien, maar let goed op en denk na voor je iets doet'' na die wijze woorden gezegt te hebben, liep Harry ook naar de grote zaal.
Tobey had verwacht dat zijn vader heel boos zou doen, maar dat deed hij gelukkig niet. Hij liep snel achter Harry aan naar de grote zaal.

Bij het eten ging hij naast Annemiek zitten.
''En?'' vroeg Tobey.
''Nou, ma was niet zo boos, alleen bezorgt, bij jou?''
''Ja, m'n pa was ook niet boos''
''Gelukkig''
''Ja, hij heeft het deze keer door de vingers gezien'' zei Tobey, en beide grijnsden ze.

''Hey Cloud'' zei Harry toen hij ging zitten aan de lerarentafel.
''Hoi Harry'' zei Cloud, en hij stopte een boterham in z'n mond.
Wonderbaarlijk genoeg zat Cloud's haar weer onder met gel, zijn blonde punten stonden alle kanten op. Harry vroeg zich af hoelang hij met z'n haar bezig was, en hij lachte.
''Wat is er?'' vroeg Cloud.
''wat? nee niks, een binnenpertje'' zei Harry.
''Morgen is toch die executie, van je vriend?'' vroeg Cloud.
''Het is niet mijn vriend!'' zei Harry nijdig.
''Oh oké, maare, mag ik erbij zijn? Ik bedoel, het klinkt wel fet'' zei Cloud.
''Executie's zijn helemaal niet fet Cloud'' zei Harry nog steeds nijdig.
''Oh, oké Harry'' zei Cloud, en hij bedacht zich dat het slimmer was dat hij zijn mond hield.
Na een lange stilte probeerde Cloud weer een gesprek aan te knopen.
''Harry?''
''Ja?''
''Wat gaan we vandaag doen?''
''Vandaag heb ik zwerkbaltraining, en ik geef dus geen les, zondag moet ik een wedstrijd spelen'' zei Harry.
''Zworkbul?'' vroeg Cloud.
''Nee, Zwerkbal, weet je niet wat zwerkbal is?'' zei Harry, en hij bedacht zich, dat Cloud helemaal niets van tovenaars afwist.
''Nee.. sorry'' zei Cloud, een beetje beteuterd, dat hij zo wijnig van tovenaars afwist.
''Nou zwerkbal is een sport, je vliegt op bezems, kom anders mee naar de training, dan kun je het zien'' zei Harry.
''Ja graag!'' zei Cloud blij.
Toen vlogen de uilen weer binnen, Cloud schrok zich weerééns een hoedje. Hedwig zat er ook tussen, en ze had een zwarte brief in haar klauwen, met een rode stempel.
Harry herkende de brief meteen, hij was van het ministerie. Het betekende dat hij het aan niemand anders mocht laten lezen.
Vlug opende Harry de brief, en boog zich zodat niemand mee kon lezen.

Beste Harry,
Hoe staan de zaken er voor op Zweinstein? Ik hoop goed.
Ik zou het op prijs stellen als je iedereen de groeten doet.
De laatste paar dagen maak ik overuren, vanwege de executie van meneer Malfidus. Ik had weinig tijd op dingen op te zoeken over Cloud.
Toch heb ik in mijn vrije uren tijd voor je kunnen maken, ik heb overal gezocht en rondgevraagt.
Harry, deze Cloud Strife is niet bekent, over de hele wereld niet. Het is ook onlogisch, dat er een vergetelheidsspreuk is gebruikt op hem, hij herinnert wel zijn naam. Het kan een schuilnaam zijn Harry, en je moet proberen uit te zoeken waar hij vandaankomt. Wees op je hoeden, Harry. Hij kan gevaarlijk zijn.
Groet,
          Albus.
PS: Succes met je wedstrijd zondag Harry.

Harry vouwde de brief op en stak hem in zijn zak.
''Belangrijk?'' vroeg Cloud.
''Ja, geheim'' zei Harry.
''Oké'' zei Cloud, en Harry was blij dat hij verder geen vragen stelde.
Anderling stond op, en melde dat de leerlingen naar hun lessen moesten.
Zuchtend stodnen ze op, en Harry en Cloud vertrokken naar het trainingsveld van Wizard's United.
Toen ze daar aankwamen, via de haard, stond Cloud nog verwondert uit zijn ogen te kijken. Hij had zojuist met een openhaard gevlogen, zoals hij het noemde.
Harry trok Cloud mee naar een rustig hoekje, en keek hem boos aan.
''Oké Cloud Strife, nu vertel je me eens wie je echt bent, en waar je vandaankomt''..


-----------------------------------


