Strongest Wizard




Kruml had het voorbeeld van zijn schoolhoofd gevolgt, het hoofd van Klammfels, Igor Karkarov.
Het was precies rond de tijd toen Voldemort weer aan de macht kwam, rond de tijd van het toverschool toernooi.
Een jaar erna vertelde Igor hem dat hij zich weer bij de volgelingen van Voldemort wou mengen.
Eerst had Viktor ''Nee'' gezegt, maar rond die tijd ontving hij ook een brief van Hermelien, die hem erg droevig maakte.
Ze schreef dat ze inmiddels Ron leuk vond.
Nu stond hij daar, oog in oog met Ron.
Twee rivalen stonden oog in oog met elkaar, het gevecht zou niet om het toernooi gaan, maar om hun eer, hun leven, en Hermelien.
Dobby toeterde weer, en de wedstrijd begon.
Beide mannen wilden aan Hermelien laten zien dat ze sterker waren.
Het ging gelijk op, maar Ron dacht er zo aan wat er zou gebeuren als hij verloor, misschien zou Hermelien dan wel voor Viktor kiezen, en hij lette niet op.
Viktor raakte hem vol in zijn buik met de ''Ignatius'' Spreuk, en Ron viel achterover, en rolde over het veldt.
Het was doodstil, en Hermelien en Molly barstte in tranen uit.
Joost en Annemiek volgde hun voorbeeld, het was tenslotte hun vader.
Arthur had het ook erg moeilijk en hij kon het niet aanzien.
Harry en de rest van de orde bleven met open mond naar het veldt staren.
Iedereen was stil, maar toen hoestte Ron, en hij probeerde op te staan.
Toen hij op zijn knieën zat werdt hij weer onderuit geblazen met de ''Ignatius'' spreuk.
Viktor was aan de winnende hand, en Ron leed erg.
Harry scheeuwde ''Het is over'' en hij wou het veldt op lopen.
''OP LEVEN EN DOOD POTTER'' Schreeuwde Malfidus. En Harry moest toegeven.
Viktor was meer aan het spelen met Ron, en telkens als Ron weer geraakt werdt door een spreuk keek hij naar Hermelien.
''Nu is het over'' Schreeuwde Viktor, en hij keek naar Hermelien.
Haar gezicht was nu inmiddels doorweekt van de tranen, net als bij Molly.
De mensen op de tribunes hielden hun adem in, net als Harry.
Even dachten ze dat het echt over was, maar toen riep Ron ''NEE!'' en gelijk erachteraan schreeuwe hij: ''EXPELLIARMUS!!'' en Viktor schoot naar achteren, en zijn toverstok vloog uit zijn handen.
Het leek wel of er een bom viel zoveel geluid maakte de mensen.
Er verscheen een grijns op het gezicht van Harry, Ron was terug.
Het stond weer gelijk.
Ron stond weer op zijn benen, en Viktor riep ''Acio Toverstok''.
Beiden stonden nu voorover gebogen, hijgend.
Even gebeurde er niets, maar toen schreeuwde Viktor ''Hermelien is van MIJ!!''
''NOOIT!'' Schreeuwde Ron terug.
''Je zal boeten'' riep Viktor.  'FLIPENDO'
''PROTEGO'' schreeuwde Ron snel. De spreuk ketste af en kwam met een enorme knal ergens in het donkere bos terecht.
Ze stonden beien op hun laatste levens.
''Ze is van mij Ron, dat weet je, ze heeft nooit van jou gehouden, alleen van mij!'' bulderde Viktor.
''NEE!'' schreeuwde Ron.
''RIDDERIS ENDIS'' Bulderde Viktor, en er schoot een zwarte straal uit zijn toverstok, die vormde een zwarte ridder, met een grote lans, op een zwart paard.
De ridder stormde op Ron af, en die riep ''Flipendo'', maar de spreuk raakte het schild van de ridder.
Onafgeremt rende het paard richting Ron.
Het paard was heel dichtbij Ron, en de ridder richtte zijn lans richting Ron.
Ron ontweek op het laatste moment en schreeuwde ''FLIPENDO''.
Een grote blauwe straal raakte de ridder in zijn rug, waardoor hij met paard en al tegen de stalen hekken van de arena knalde.
Het paard en de ridder verdween.
''Nu ben jij aan de beurt, het heeft lang genoeg geduurt!'' Scheeuwde Ron, en hij wees met zijn toverstok richting Viktor.
''Kom maar op Rooie!'' Schreeuwe Viktor.
''AVADA KEDAVRA'' Bulderde Viktor, en hij miste Ron net op het nippertje.
Ademloos keken de mensen toe.
Ron dacht aan Hermelien en Viktor samen, en het maakte hem boos.
''AMENSIS'' Schreeuwde Ron. Dat was een spreuk die hij samen met Harry had gezien toen ze in Roemenië waren, een draken begleider had hem gebruikt op één van de draken die op hol geslagen was, maar die miste, en de draak vermoorde de man, dus hij wist nooit wat die spreuk inhield, nu kwam die spreuk als eerste in hem op.
De spreuk raakte Viktor en er kwam een ontploffing, en veel rook.
Het was zo stil, dat ze het gouden bezemsteeltje konden horen vallen.
Viktor was weggevaagd van deze aardbodem, en er was niets meer van hem over...Ron hijgde nog na, en keek toen richting Hermelien.
Ze kreeg een glimlach en ze rende het veldt op.
Ze omhelsde Ron stevig, en een oorverdovend applaus volgde...


-----------------------------------


