Rose




@iedereen die heeft gereageerd: BEDANKT!!! Ik voel me zeer gevleid dat jullie mijn bescheiden fanficje zo mooi vinden, en ik hoop dat jullie hier ook weer blij mee zijn :D

Het spijt me dat dit een kort hoofdstuk word, maar ik ben op dit moment nogal druk, vandaar. Ik weet dat dit een beetje slappe smoes is, maargoed ik kan er niks aandoen. Ik zal proberen woensdag een groter stuk te plaatsen.

Hoofdstuk 10 

Ik voel mijn maag in een klomp ijs veranderen. Als ik nu ontdekt word, dan is het hele plan mislukt. Zelfs nog voor het goed en wel in werking is gesteld. Dat mag ik niet laten gebeuren. Ik kijk snel om heen om te kijken wat mijn opties zijn. Had ik nu maar een onzichtbaarheidmantel. 

De stemmen komen van steeds dichten bij. Ik moet nu echt opschieten, maar waar kan ik heen? Als een gek ren ik de kamer door en ik constateer dat er geen kast is die groot genoeg is om in te springen. Het zweet staat op mijn voorhoofd en ik raak totaal in paniek. Wat moet ik doen? Mijn brein werkt als een razende en ik overweeg elke mogelijkheid die ik heb. Maar ik heb geen mogelijkheden.

Dan  hoor ik de deurklink en weet ik dat ik in de val zit. Behalve als….voordat ik me realiseer hoe onmogelijk ik het mezelf maak kruip ik onder het bureau. Ik ben geen seconde te vroeg, want zodra ik goed en wel zit, lopen Withaar en Droebel de kamer binnen. Ze zijn zo te horen ruzie aan het maken. Withaar heeft een totaal andere stem dan ik van hem gewend ben. Normaal is hij de rust zelf, maar nu praat hij met halve zinnen. 

Ik kalmeer mijn ademhaling en probeer alles te horen. Als ik hier toch zit, kan ik me beter nuttig maken.


-----------------------------------


