Veer




‘En? Wat denk je ervan?’ vroeg James, we stonden in een zaal samen met een hele hoop van zijn moeders collega’s.
‘Valt mee’ zei ik, ik nam het broodje dat hij me aangaf aan en glimlachte naar hem. ‘Best weinig volk’.
Hij knikte tevreden, ‘Ik ben niet zo voor drukte’ verklaarde hij aan me.
Ik besefte plots dat ik eigenlijk niet zoveel over James wist, eigenlijk haast niets, maar toch. Op een of andere manier begrepen we elkaar altijd, zonder woorden.
‘Hmm’ zei ik afwezig, ik keek even rond en knikte.
‘Ik ga even naar het toilet’ zei hij, ‘ben zo terug’.
Hij duwde zijn glas in mijn handen en haastte zich weg, niet veel later kwam er een vrouw bij me staan.
‘Hallo! Ik ben Anja’ stelde ze zichzelf voor, ik schudde haar hand.
‘Lilly’ zei ik, ze knikte even en bestudeerde mijn gezicht.
‘Ik heb je hier nog niet gezien’ zei ze
‘Owh, ik werk hier niet’
‘Oh? Met wie ben je hier dan?’ vroeg ze verbaasd.
‘Euhm, met de zoon van mevrouw Potter’ verklaarde ik, ik keek richting toiletten om te kijken waar hij bleef.
‘U bent zijn vriendin? Al lang?’
‘Redelijk. Sinds iets voor de vakantie begon’
‘tweetal weken?’
‘Jah’. 
James verscheen weer ten tonele en nam zijn glas terug van me over. Het leek erop dat hij “Anja” niet had zien staan want hij trok me naar zich toe en kuste me volop op de mond.
Toen hij me weer losliet was Anja nergens meer te bespeuren.
‘Daar zijn we ook alweer vanaf’ zei hij, ‘Wat vond je van haar?’
‘Oh? Je kent haar?’
‘Ja, ze was een goede vriendin van mijn moeder’ zei hij, ‘het is een echte bitch’ 
...

‘Ik ga even naar buiten’ zei ik zuchtend, ‘luchtje scheppen’.
James knikte, ‘moet ik mee?’
Ik schudde mijn hoofd, ‘Nee, ik ga liever even alleen’ zei ik.
Ik ging naar buiten en wandelde een beetje door. Het was vrij koud voor de tijd van het jaar en echt warm was ik niet gekleed. Ik zag een eindje verder een silhouet en wandelde naar de persoon toe. Een soort drang die me dat liet doen. Ik begreep echt niet waarom!
‘Hoi’ zei hij, de jongen had zich omgedraaid en ik kreeg plots een beklemmend gevoel in mijn hart. Zijn ogen waren zwart, kil, zo gevuld met haat.
Waarom was ik naar hem toegegaan?
‘Hey’ zei ik moeizaam, ‘Hoe heet je?’
‘Adres, jij?’
‘Lilly’
Leuke naam Lilly ! Wat dacht je van een wandeling’ zei hij, er verscheen een grijns op zijn gezicht en zijn ogen fonkelden.
‘nee, liever niet’ ik probeerde moedig te klinken maar mijn stem trilde
‘Oh, Ik denk van wel’ zei hij, hij draaide zijn hand en ik zag iets schitteren in het licht van de lantaarn. Een mes…


bedankt voor de reacties :D

xxx
Nog steeds welkom


-----------------------------------


