Veer




Hij was anders. Schelde me niet meer uit, was vriendelijk en praatte met me.
Telkens als ik opweg was naar een les kwam hij naast me lopen en praatte tegen me.
‘Hoi Evers’
Ik schrok op uit mijn overpeinzingen en keek hem aan, ‘Hoi’
‘Waar dacht je aan’
‘Brieven’ zei ik, zonder echt te weten waarom ik het hem vertelde deed ik de hele uitleg van de jongen die me schreef.
‘En? Je vind hem leuk?’ zei hij met een lachje, ik haalde mijn schouders op en zuchtte. ‘Ik weet niet echt’ verklaarde ik.
‘Omdat je hem niet kent? En je wil weten wie het is?’ vroeg hij, ik knikte en hoorde voetstappen achter me.
‘Potter en Evers! Te laat in de les? Nablijven. Om 17.00 aan mijn kantoor’ zei ze, ik keek haar verward aan…

Ik was kwaad op James, naar mijn mening was het zijn schuld dat ik moest nablijven. Als hij me niet had tegengehouden had ik niet moeten nablijven.
Mijn reputatie was besmeurd. Ik was klassenoudste en nu zat ik hier tegenover hem samen met hem een taak te maken.
‘Het spijt me’ fluisterde hij zacht, ik keek op van het perkament waarop ik net enkele regels had genoteerd en staarde zo recht in zijn ogen. Om een of andere reden kon ik niet kwaad op hem zijn.
‘Het is niets’ zei ik…
’s Avonds weer een brief.
Een gedicht…





reacties PLEASE
I beg you
pas nieuw stukje als ik vijf reacties krijg :P
heb der maar 2 gekregne, van Lotia en dingeske...

xxxxxx
Veeeeeeeer
(bijna jarig, nog 11 daagjes)


-----------------------------------


