pottermania




Ergens in een diep verleden had ik hier gepost :P


Achter het masker

Je kijkt me aan en glimlacht,
je ogen stralen zo teder en zacht.
Je blik geraakt serieuzer en je zet je masker af.
De ware gevoelens zijn nu zichtbaar,
verdriet is nu voelbaar,
een traan biggelt over je wang,
ik zie het aan je ogen,
je bent bang.
Een arm wordt om je heen geslagen,
de traan wordt vervaagd,
men zegt dat alles goed komt,
terwijl die alle goede dingen in het leven opsomt.
Maar je weet,
het is al te laat,
het verdriet is al gebrandmerkt,
dat het hele leven met je meegaat.


-----------------------------------


