@f!n@




Hoofdstuk 7- Occlumentie
“Vanavond om half 8, vertel ik wie in het team zitten” zei Harry, toen iedereen zijn kunsten had laten zien. 
Daarna gingen Harry, Ron en Hermelien naar de Grote Zaal om te eten. 
“Hermelien?” vroeg Harry met zijn mond vol.
“Ja?” antwoordde ze.
“Jij zit sowieso niet in het team” zei Harry.
“Waarom niet?” vroeg Hermelien teleurgesteld.
“Grapje, joh! Natuurlijk zet ik jou in het team!” zei Harry en grijnsde.
“Wat ben jij flauw!” antwoordde Hermelien opgelucht.
“Potter, kom even mee naar mijn kantoor! NU!” zei Sneep, die opeens achter Harry stond.
Harry stond op en liep achter Sneep aan de kerkers in.
“Professor Perkamentus wil dat we net zoals volgend jaar weer bezig gaan met Occlumentie” zei Sneep streng.
“Oké, als professor Perkamentus dat wil” antwoordde Harry.
“Aankomende woensdag om 6 uur hier” zei Sneep. “Je kunt gaan”
“Goedemiddag professor” antwoordde Harry en liep weer terug naar de Grote Zaal.
“Wat wou die creep?” vroeg Hermelien toen Harry weer aan tafel was geschoven.
“Ik moet weer Occlumentielessen volgen” zei Harry verveeld.
“Wanneer?” vroeg Ron.
“Woensdag” antwoordde Harry.
“Ik zal dan met smart op je wachten” zei Hermelien. “Gaan jullie mee?”
“Waar naar toe?” vroeg Harry.
“Nou, misschien huiswerk maken…” zei Hermelien.
“Nou, als je me helpt… dan moet het maar” zei Harry en liep achter Hermelien aan naar de leerlingenkamer.
“Wachtwoord?” vroeg de Dikke Dame toen Hermelien en Harry bij de leerlingenkamer waren aangekomen.
“Boterbier” zei Hermelien.
Het portret vloog opzij en Harry en Hermelien gingen naar binnen.
“He, kijk” zei Hermelien tegen Harry. “Volgende week zaterdag staat er een tripje naar Zweinsveld gepland”
“Dat wordt leuk, maar volgende week is ook Zwerkbaltraining” antwoordde Harry.
“Dat is ’s morgens” zei Hermelien.
“Ja, dat is waar, maar heb je dan nog wel zin om ’s middags naar Zweinsveld toe te gaan?” vroeg Harry.
“Ja, als jij maar bij me bent” antwoordde Hermelien en gaf hem een zoen.
“Kom op, haal je boeken nou…” zeurde Hermelien toen Harry niet meer van haar af kon blijven. 
Harry haalde zijn boeken en samen liepen ze naar de bibliotheek. 
“Hé , jongens wacht op mij!” riep Ron die achter hen aan was gehold.
“Toch besloten om huiswerk te maken?” vroeg Hermelien treiterend.
“Nee, ik ga ervoor zorgen dat jullie eindelijk eens van elkaar afblijven” zei Ron.
“We hebben nog een paar dagen in te halen hoor, Ron” zei Harry.

Die avond om half 8 stond de hele leerlingenkamer vol met Griffoendors. Blijkbaar wilde iedereen weten wie in het Zwerkbalteam zat.
“Ik noem alle teamleden op, ook degenen die al in het team zaten” begon Harry. “Ronald Wemel als Wachter, Hermelien Griffel als Jager, Ginny Wemel als Jager, Katja Bell als Jager, Jasper de Jong als Drijver, Mark Piepschuim als Drijver en natuurlijk ik, Harry Potter, voor degenen die me nog niet kenden als Zoeker. Aanstaande zaterdag om 10 uur op het Zwerkbalveld voor de eerste training. Tot dan!”
“Liefje?” vroeg Harry aan Hermelien.
“Ja?” antwoordde ze.
“Kom je even mee?” vroeg hij en liep naar de jongensslaapzaal.
“Alsjeblieft, voor de knapste meid van het hele universum” zei hij en gaf Hermelien een langwerpig cadeau.
“Ook een Nimbus 2500” schreeuwde Hermelien toen ze het cadeau open had gemaakt.
“Is dit diegene die je van Sirius hebt gekregen?” vroeg ze.
“Nee, dit is een nieuwe. Speciaal voor jou gekocht” antwoordde Harry.
“En wie heeft dan je Vuurflits?” vroeg Hermelien.
“Ron, die wou hem graag hebben zei hij” zei Harry.
“Echt bedankt, je bent echt het liefste vriendje ooit” zei Hermelien en opnieuw begonnen ze te zoenen.
“Jakkes” schreeuwde Marcel die de slaapzaal binnen was gekomen.
“Stel je niet zo aan” zei Hermelien en ging weer verder met zoenen.

Die woensdag vertrok Harry net voor zessen naar de kerkers voor zijn eerste Occlumentieles dit schooljaar.
 “Nou laten we meteen beginnen” zei Sneep toen Harry zijn kantoor binnen was gekomen. 
Sneep stopte zijn eigen herinneringen in de hersenpan en richtte zijn toverstok op Harry.
“LEGILIMENS” schreeuwde Sneep en allerlei herinneringen kwamen weer bij Harry naar boven, maar gelukkig lukte het Sneep niet om erg ver door te dringen.
“Nou je gaat in ieder geval vooruit” gromde Sneep.

Na een anderhalf uur vond Sneep het wel tijd om te stoppen. 
“Volgende week woensdag, dezelfde tijd. Je kunt gaan” zei hij en daarop liep Harry de kerkers uit op naar Hermelien, die beloofd had dat ze zou wachten.
“Boterbier” zei Harry nog voordat de Dikke Dame er om had gevraagd.
Het portret vloog open en Harry stapte naar binnen en zag Hermelien bij de haard zitten. Ze las Zweinstein: De Geschiedenis.
“Hoe vaak heb je dat boek nu wel niet gelezen?” vroeg Harry toen hij ook in een stoel bij de haard ging zitten.
“Krijg ik geen kusjes meer?” vroeg Hermelien. “Oh, nee, ik moet jou een zoen geven, die heb je tenslotte wel verdiend”. Ze gaf hem een zoen.
“Hoe was het met die creep?” vroeg Ron, die de wenteltrap af kwam.
“Hoe het met die creep is, heb ik niet gevraagd, ik weet alleen wel hoe het met mijn Occlumentielessen gaat” antwoordde Harry.
“Je bent vast en zeker beter dan vorig jaar” zei Hermelien.
“Ja” antwoordde Harry. “Sneep vond ook al dat ik vooruit was gegaan.”
“Nou, mooi” antwoordde Ron. “Zullen we nog even bij Hagrid langs gaan?”
“Ja, eindelijk eens een goed idee Ron” zei Hermelien treiterend.


-----------------------------------


