Veer




*Springt blij op en neer na het lezen van de goede reacties*
Bedankt aan Danlover, elienemien en Angel Naamloos voor de reacties :D.

Hier het volgende stukje dan maar.




Hoofdstuk 1: here I am

‘je, je ziet er oogverblindend uit’ zei Harry glimlachend toen hij haar zag, ‘het is lang geleden, té lang geleden’.
Ginny knikte, ‘Is het gelukt? Ik bedoel, zijn alle delen vernietigt?Ben je er in geslaagd?’ vroeg ze, Harry knikte en keek rond, zijn blik viel op een prikbord.
‘leuk versierd’ zei hij glimlachend, het prikbord hing vol met foto’s, artikels en interviews over hem met daarbij een foto van in Harry ’s zesde jaar.
‘Ik heb nog niets gemerkt’ zei Ginny onzeker, ‘dat het over is’. 
‘Buiten schijnt de zon, er is geen enkel duister teken aan de hemel te zien. En je kan zonder bang te zijn over straat lopen’ zei Harry die het raam opende. 
‘sorry dat ik niet schreef’ zei hij uiteindelijk. 
‘Ik begrijp het wel. Je had me gewaarschuwd dat het te gevaarlijk was om te schrijven. Zullen we naar ma en pa gaan? Ik wil mijn broer ook zien’ zei ze, Harry knikte en ze verdwijnselden samen naar het nest. 
‘Ginny, één vraagje voor we naar binnengaan’ zei Harry, ‘Ga je met iemand uit?’.
‘Nee, natuurlijk niet’ lachte ze, om haar woorden kracht bij te zetten drukte ze haar lippen op de zijne. ‘Het is nog mooier dan in mijn dromen’ zei Harry glimlachend, ze duwde de deur open en gingen binnen. ‘Mam! Zijn Ron en Hermelien hier al?’ vroeg Ginny, mevr. Wemel keek haar verbaasd aan en schudde haar hoofd. ‘O ja, vergeten’ zei Harry gauw, ‘Ron moest nog een paar zaakjes regelen’.
‘B- bedoel je dat mijn zoon terug is?’ vroeg Mevr. Wemel opgewonden met tranende ogen, ‘bedoel je dat jullie hem verslagen hebben? Dat de oorlog voorbij is?’. 
‘Ja, eigenlijk wel’ zei Harry, ‘Ik heb het alleen nog niet kunnen vieren’.
Mr. Wemel kwam de kamer binnen. 
‘Molly, rare dingen. Geen enkel duister teken meer aan de hemel, geen meldingen meer’ zei hij, Harry had hij niet gezien. Buiten klonk gegiechel en Ron en Hermelien kwamen ook binnen, ze waren allebei blij terug te zijn en aan Hermeliens ringvinger blonk een ring. 
‘Ron? Hermelien, Harry,’ zei Arthur verbaasd. 
‘Zullen we naar het ministerie gaan?’ vroeg Harry, ‘Kunnen we het nieuws melden’.
Hermelien en Ron knikten en het drietal verdwijnselden naar het ministerie. …


reacties nog steeds welkom :D
xxxxxxxxxxx
Veer :P


-----------------------------------


