Skywalker




HOOFDSTUK 17

Na de ruzie met Liz praatte ze niet meer tegen me, en ik niet meer tegen haar, Brace sprak tot mijn verbazing ook niet tegen me. 
Elke dag kwam ik Nigel en Caleb tegen in de Grote Zaal, en elke week weer zei Nigel 'volgende week doen we het' 
Het is nu inmiddels al 5 december, de dag die voor de dreuzels 'sinterklaas' heet, en ik sjokte nu voor de zoveelste keer naar de Grote Zaal om te ontbijten... 
Eenmaal daar kwam ik de tweeling opnieuw tegen, "wanneer gaan we?" Vroeg ik snel.
"Vandaag, zeven uur, bij de marmeren trap" Zei Nigel met een verbittert stemmetje.
"Hij wou er onderuit" Legde Caleb uit, "maar ik haalde 'm over, goed he?"
Ik gaf Caleb een schouderklopje, "goed gedaan"
Ik liep naar de tafel van Ravenklauw, en omdat die zo overvol was, plofte ik naast Lance neer. 
We zeiden geen woord, gelukkig, maar toen Caleb en Nigel langsliepen om terug te gaan, sloeg Lance ineens zijn arm om me heen.
Snel haalde ik die weg, en keek Lance vernietigend aan, "klootzak" siste ik.
"Ohw sorry, deed ik dat toen Caleb Harrisan langsliep?" zei hij grijnzend. 
Ik keek hem aan, recht in zijn mooie donkere ogen, zijn net zo donkere haar viel net iets over die ogen, en er speelde een glimlachje op zijn lippen waardoor er ook nog eens kuiltjes in zijn wangen verschenen.
Ik bloosde, en keek snel weg. 
'Nooit meer Lilian, je hebt jezelf beloofd nooit meer... Nooit meer... Verliefd te worden op Lance Ketch' Dacht ik snel, maar die ogen bleven me aanstaren. 
"Het is uit met Alicia" Zei hij plots, ik negeerde die opmerking. 
"Ik meen het, vraag maar aan Charlie" Lance knikte naar zijn oudere broer die iets verderop zat. 
Ik wist echt niet of hij wat lulde of niet, maar volgens mij klopte het wel, hij zou niet zomaar verwijzen naar zijn broer.
"Wat wil je nu dat ik doe?" Vroeg ik, strak kijkend naar mijn toch al lege bord.
Lance verschoof zich, en kwam dichter bij mij te zitten. 
"Niets" Antwoordde hij koel. 
Snel stond ik op, "dag Lance" 
Tot mijn grootste irritatie stond hij óók op, en we liepen langs de bezemkast die nu haatte. 
"Kijk eens" 
En weetje wat ik deed? Ik bleef nog eens staan ook!
Zo staarden wel als een stelletje psychopaten naar de bezemkast. 
"Nog en keertje erin duiken?" Vroeg Lance ineens. 
Ik antwoordde niet.
Snel draaide ik me om, en liep weg.
Maar Lance bleef staan, wat ik als een gouden kans zag, en snel naar de leerlingenkamer van Ravenklauw ging. 
Ik klom de wenteltrap op, en plofte verslagen op mijn bed.
Bijna was ik er weer ingetrapt... Bijna... Maar net niet, gelukkig net niet... 
En Liz kwam weer naar boven, omdat ik de gordijnen van mijn hemelbed had dichtgetrokken, wist niet dat ik er was. 
Ik hoorde meerdere voetstappen, en toen de stem van Bonnie, een meisje dat ook op deze slaapzaal sliep.
"Dus Brace was beneden nadat ik een discussie had met Lilian, en hij hoorde dat het over hem ging volgens mij. Want toen ik naar beneden ging nam hij me mee naar een leeg lokaal, en zei allemaal liefe dingen!" Vertelde Liz vrolijk.
"En toen?" Vroeg Bonnie.
"Toen zoenden we ineens, en nu hebben we verkering!" Riep Liz.
Ze begonnen als een stelletje gekken te giechelen. 
Ik kuchtte luid, en meteen was het stil. 
Snel deed ik de gordijnen van mijn hemelbed open, en stapte er koeltjes uit.
"Dag Bonnie" Zei ik doodleuk, en toen liep ik naar beneden. 


-----------------------------------


