Hermione




Weer een nieuw stukje, en nu begint het verhaal pas echt!

 Hoofdstuk 7

De groene vlammen likten begerig aan Harry’s lichaam, zodat het leek alsof hij aan het verbranden was.
“Laat dit snel voorbij zijn,” dacht hij.
Hij sperde zijn ogen wijdopen zodat hij de haard van de Wemels niet zou overslaan.
En net op tijd zag hij een hele bos bruin haar, maar daarnaast ook rood, en hij stapte meteen uit.
“Harry!”
Hermelien wou hem omhelzen, maar deed het toch niet omdat Harry helemaal onder het roet zat.
“Kom jij maar eens even mee,” zei mevrouw Wemel.
“Waar gaan we naartoe,” vroeg Harry terwijl hij meegesleurd werd.
“Naar de badkamer” zei Mevrouw Wemel. 
Zo te zien dede de tweeling en Ginny moeite om niet in lachen uit te barsten, maar keken ook een beetje bezorgd.
“Mevrouw Wemel, wat gaat u met me doen?”
“Ik ga niets doen, jij zal jezelf… moeten wassen”
Ze keek hem bezorgd aan terwijl ze de gammele trap beklom.
“Mevrouw Wemel, wat zit er in die badkamer?”
Harry werd een beetje bang.
“Oh, niets ergs hoor. Het zal alleen heel lastig zijn om je te wassen…”
Ze kwamen bij een houten deur, die zo te zien zijn langste tijd had geleefd.
Mevrouw Wemel stapte de kamer in, en kwam even later terug met handdoeken, zeep en een washandje.
“Zo, en nu naar de badkamer.”
Ze stapten nog een verdieping over, en ze kwamen bij een lichtgroene deur, die begon te schilferen. Er hing een bordje aan met daar slordig op geschreven: ‘Badkamer”. 
Vol bange vermoedens opende Harry de deur. 
Mevrouw Wemel vertok terug naar de woonkamer, en Harry stapte de badkamer binnen.
Het was een groezelige ruimte, met aan een muur een schilderij van een dikke geest, die rustig kwebbelde met een of andere edelvrouw.
Harry sloop naar het bad, en wat hij daar zag was verbazingwekkend. Het bad was ingelegd met gouden mozaïeken, en die vormden samen een prachtige vis. Harry draaide aan een bronzen kraan, en meteen stroomde er helderblauw water uit. Nu pas merkte de geest hem op.
“Maar brillenmans, hoe komt gij onder zo een smerig en vadsig goedje te zitten. Het walgelijk spul ontsierd u anders zo heldergroene ogen!” 
 Te verbaasd om een woord uit te brengen stapte Harry naar achteren.
Hij stapte tegen een paars gordijn aan, en zag zijn kans schoon om zich rustig uit te kleden.
Na een paar minuten stapte hij in het warme water.
“Ga eens van me af!”
Harry schoot het water uit en zag toen dat de Gouden Vis het was geweest die sprak.
“Maar…”
Hij schoot terug in zijn kleren, rende de trap af, vastbesloten om nooit meer te baden in de badkamer van de Wemels.
Half doorweekt kwam hij terug in de keuken, waar hij de tweeling schuddebuikend van het lachen aantrof, terwijl Ginny en Hermelien moeite deden om hun gezicht in de plooi te houden.
“Wat deed die vis in het bad?”
Dat was te veel voor Ginny en Hermelien. Ze begonnen te giechelen en weldra rolden de tranen onder hun wangen.
“Fred en George!” de stem van Mevrouw Wemel klonk dreigend. De tweeling hield op slag op met lachen.
“Wat bedoelt Harry met die..vis?”
Fred en George deden moeite om niet in lachen uit te barsten.
“Wel, we hebben het bad een beetje verbouwd” zeiden ze tegelijk. Molly’s ogen blonken gevaarlijk.
“Wat bedoelen jullie met verbouwd?” George begon stilletjes te giechelen.
“Het bad is wat.. aangepast, als je begrijpt wat we bedoelen.” Fluisterde George.
Hermelien wenkte Ginny en Harry en sloop met hen zachtjes de deur uit. Net op tijd, want Molly kreeg een uitbarsting.
“HOE BEDOEL JE EEN VIS VAN MOZAÏEK IN BAD?!”
Ginny schudde zachtjes haar hoofd en onderdrukte een giechelbui.
“Ik zal het uitleggen,” zuchtte ze toen ze de niet-begrijpende gezichten van Hermelien en Harry zag.
“Fred en George hebben die Fopschop, en er komen steeds nieuwe uitvindingen bij, zoals je wel weet.”
Ze nam het foldertje dat in het verjaardagscadeau van de Tweeling voor Harry zat.
“Kijk eens op de 2de bladzijde.”
Harry deed de folder open en zag op de tweede bladzijde staan: 

Vindt u in bad gaan maar een saaie bedoening?
Verveelt u zich in al dat water?
Dan hebben wij de oplossing! Een levende vis van mozaïek, makkelijk te installeren! Voor maar 22 galjoenen hebt u er een vriendje bij! (In verschillende kleuren verkrijgbaar)
De makers zijn uiteraard niet aansprakelijk voor ongelukjes.

Harry moest lachen, terwijl hij het foldertje aan Hermelien gaf.
Toen die het gelezen had moest zij ook lachen.
“Die 2 zijn toch onverbeterlijk! Maar waarom hebben ze het hier in hun eigen bad gezet?” vroeg ze.
“Ze wisten niet echt goed of dat dat nu echt wel leuk was, zo’n vis in bad. Naar het schijnt zijn die vissen erg humeurig, maar dat…staat niet in het foldertje” antwoordde Ginny.
Hermelien schudde haar hoofd, maar ze werden gestoord door een openzwaaiende deur. 
“Komen jullie? We hebben net de Pegasus- dienst opgeroepen, binnen een paar minuten vertrekken we.” Zei mevrouw Wemel.
“De bagage is al ingepakt, vervolgde ze, dus daar hoeven jullie je geen zorgen over te maken.”
Verstomd stapte Harry de keuken weer in, en wat hij toen zag was ongelooflijk. 
De grond begon te rimpelen, zoals water dat doet als je er een steen in werpt. Uit de grond kwam een met diamanten bezette koets, helemaal van zuiver goud. Op het dak van de koets prijkte een zilveren paardje met vleugels.
Iedereen keek ademloos toe, tot een bruuske man, die op de koets zat de stilte verbrak.
“Instappen!”
 
Reacties alstublieft 8) 


-----------------------------------


