Skywalker




HOOFDSTUK 12

De maand september ging als een razende wind voorbij, we kregen lessen, proefwerken, nog meer lessen, en nog meer proefwerken. 
Ik kwam Caleb en Nigel niet vaak meer tegen, en trok daarom vaak op met Brace en Liz.
Ik haalde ondanks alle andere gedachten in mijn hoofd goede cijfers, in tegenstelling tot Brace en Liz, ik vroeg me soms echt af waarom zij in Ravenklauw zitten. 
Nu was het begin oktober, we zaten rustig in de leerlingenkamer, huiswerk maken. 
"Ik vat hier echt geen reet van" Brace gooide zijn perkament en ganzenveer van tafel. 
"Is het al eens in je opgekomen om eerst de bijbehorende tekst te lezen?" Vroeg ik sarcastisch. 
Hij gaapte, "geen zin" 
Liz zei niets, Liz zei nooit wat, en zeker niet om Brace tegen te spreken, ik snapte het niet. 
"Wat vind jij?" Vroeg ik haar daarom.
En zoals te verwachten haalde ze slechts haar schouders op, ik stond op, ik was al klaar.
"Mag ik...-" Begon Brace, ik wist wat hij wou, daarom las hij nooit de tekst, en daarom haalde hij altijd lage cijfers. 
"Nee" zei ik. "Waarom niet?" Bromde hij, "omdat je er niet beter van wordt, lees eens, leer eens!" Zei ik tegen hem. 
Brace zuchtte diep, en plofte neer in een poef, ik had inmiddels ook voor iets anders, Lance liep daar, gewoon rustig te praten. 
'Sukkel' dacht ik. 
En tot mijn irritatie kwam hij naar ons toe! "Hey" Zei hij koel, en stoer, "hallo" antwoordde Liz. 
Ik weigerde iets tegen hem te zeggen, wat dacht die eikel ook wel niet dat hij was? Ook Brace sprak niet tegen hem. 
Lance snoof diep, "nou, ik wilde even iets bespreken met Lilian" 
Ik keek op, "ik heb 1 miljoen plannen voor vanavond, waar jij niet in voorkomt" zei ik gladjes. 
Lance leek beteuterd, waarschijnlijk dacht hij dat ik nog steeds voor hem viel, maar ik wist wel beter. 
"Moet je niet naar Alicia toe?" Beet ik hem toe. 
Lance grijnsde, een knappe maar onnozele grijns, "wat jij wilt" met die woorden liep hij weg.
Ik stond op, ik moest even weg, wat zou jij doen dan? Een jongen die telkens je vriendje speelde, en dan weer niet, en dan betrap je hem met een andere meid? 
"Waar ga je heen?" Vroeg Liz, maar ik antwoordde niet, in plaats daarvan ging ik de leerlingenkamer uit, en sjokte wat door de gangen.
Het was nu ongeveer 7 uur, de meeste leerlingen zaten al aan hun huiswerk, huiswerk die ik al af had. 
"Boeh!" Zei een stem achter me, ik herkende de stem, het was Caleb.
Langzaam draaide ik me om, "hoi" zei ik droog.
"Waar ga je heen?" Voor het eerst in zijn leven deed Caleb een beetje fatsoelijk en normaal.
"WC" antwoordde ik kortaf. 
"Oh okay, maar even over die ene keer... Over de punten... Kun je ons misschien niet helpen?" 
"Je hebt Nigel toch?"
"Die wilt niet helpen, hij weigert"
"Hij is blijkbaar de slimme onder jullie"
"Haha, heel grappig" zei Caleb.
Ik dacht na, als ik hem zou helpen, zou mijn leven niet meer zo saai zijn, en wat meer pit bevatten.
"Goed" zei ik nog voor ik goed en wel doorhad waar ik aan begon.
"Oké, ik zie je dan morgen, 6 uur, in de Grote Zaal" Zei Caleb met een knipoogje.
Ik knikte, "tot dan" 
Hij liep weg, met gigantische passen. 
Toen pas kreeg ik door dat ik de WC allang was gepasseerd, ik maakte rechtsomkeer, en ging maar weer terug naar de leerlingenkamer, ik moest allang niet meer naar het toilet. 
Vlak voor de ingang van de leerlingenkamer, bedacht ik me. 'Ga eens wat lol trappen!' Zei een stemmetje in mijn hoofd, en wonder boven wonder volgde ik het stemmetje. 
Ik wist waar de leerlingenkamer van Griffoendor was, dankzij de Harry Potter boeken, dus ik zette koers erheen. 
En óf het was pure toeval, óf ze hadden het zo gepland ofzo, want ik kwam Harry tegen, hij was alleen.
"Hoi" zei ik zo vrolijk als ik maar kon.
"Hallo" antwoordde hij. Ja, nu kwam ik dus vast, wat moest ik zeggen? 
"Ik... Waar ga je heen?" 
Harry haalde zijn schouders op, en toen ontdekte ik de sluipwegwijzer in zijn hand.
"Laat eens zien" zei ik met een grijns.
Harry liet het stuk perkament zien, ik pakte mijn stok, tikte erop, en mompelde; "ik zweer plechtig dat ik snode plannen heb" 
De gangetjes en weggetjes begonnen te verschijnen, terwijl Harry me alleen maar verbaasd aan kon gapen.
"Succes met wat je ook gaat doen" zei ik met een knipoogje, en wéér liep in naar de leerlingenkamer, ik had echt geen zin om naar binnen te gaan, daar stond Lance zeker, met Alicia... 
"Wat doet u hier, jufrouw Lupin?" Zei een gemene stem achter me. 
Ik draaide me om, het was Sneep.
"Ik ga naar de leerlingenkamer" antwoordde ik bot.
"Ga dan maar snel" Hij draaide zich om, en liep weg. Ooh wat haatte ik die man!
Ik ging dus toch maar de leerlingenkamer in, en zette koers naar mijn bed. Morgen zou ik Caleb helpen... Morgen zou wél een avontuur worden... 


-----------------------------------


