angel_dracogirly




Hallo allemaal, hier is weer een nieuw stukje. Bedankt voor alle reacties  :D  Uiteraard hopen we ook dit hoofdstuk weer veel reacties te krijgen (a) *hint* :p

Uiteraard hebben we ook dit keer weer een erefan.
De gelukkige is geworden: 
*trompetgeblaas*
Daffie-wemel 

H8.

De volgende ochtend was Cassie al vroeg op gestaan, ze miste na anderhalve dag Parijs al. En dan bedoelde ze niet de toeristische omgeving en de mooie landschappen eromheen. Ze miste het winkelen.Dan had ze eindelijk tijd voor zichzelf. Volledig aangekleed en gewassen verliet ze haar kamer. Ze was net onderweg naar beneden toen ze geluiden uit Draco’s kamer hoorde. Stilletjes bleef ze staan luisteren.

Draco had meerdere keren geprobeerd Anna stil te houden maar die bleef hevig snikken. Nadat hij onder de douche was gegaan en haar beveelt had direct te vertrekken had hij gehoopt dat ze ook daadwerkelijk weg was gegaan. Toen hij echter aangekleed uit zijn badkamer kwam zat ze nog steeds op zijn bed. Dit moest het meest dramatische meisje tot nu toe zijn geweest, dacht hij. Hij probeerde te zeggen dat ze weg moest gaan maar kwam nauwelijks boven het gejammer uit.

“Je hebt me voorgelogen” snikte ze “Hoe kon je, wij horen bij elkaar”

Draco rolde met zijn ogen, wat dacht dat gestoorde mens wel niet. Hij moest snel van de huilebalk af.

“Dit is de laatste keer dat ik het vraag” zei hij geïrriteerd “Vertrek nu gewoon in stilte of ik laat je vertrekken”

Ze kroop snikkend naar het voeten eind en het zag ernaar uit dat ze eindelijk wegging. In plaats daarvan klemde ze haar armen rond zijn been.

“Wij horen bij elkaar” snikte ze “Ik hou van je”

Cassie die alles op de gang had gehoord had moeite niet in lachen uit te barsten. Ze zou goed misbruik van de situatie kunnen maken. Met een triomfantelijke grijns opende ze de deur.

“Wel, wel, wel, wat hebben we hier” zei ze duidelijk geamuseerd.
“Cassie!” zei hij duidelijk overrompelt door haar plotselinge entree.

Hij keek lichtelijk in paniek neer op Anna die nog steeds aan zijn been hing. Gauw duwde hij Anna aan de kant, ze had nu rode betraande ogen en keek naar Cassie. Het was voor Cassie maar al te duidelijk wat er aan de hand was.

“Dit is de huishoudster” zei hij.
“Je huishoudster lijkt wel erg aan je gehecht, ze plakt aan je” zei ze met een grijns op haar gezicht.
“Ik bedoel ze is de kleermaakster” zei hij stotterend “Ze maakt me stofvrij”

Anna maakte een beledigt geluidje. Cassie geloofde zijn smoesjes niet, dit was echter wel een perfect moment om misbruik van te maken. Voordat ze echter iets kon zeggen begon Anna nog harder te snikken en richtte zich tot Cassie.

“Wij houden van elkaar” zei ze zonder twijfel.
“De kleermaakster en een Malfidus, of was je nu de huishoudster” antwoordde ze spottend.
“Wie ben jij eigenlijk!?” vroeg Anna diep beledigt en ze haalde haar neus op.
Ze schudde haar hoofd. En keek naar Draco die haar wantrouwig aankeek maar te verdooft leek om wat te zeggen.

“Heeft Draco je dat niet vertelt?” zei ze.
“Het maakt niet uit wie je bent!” zei Anna “Niemand komt tussen onze liefde”

En opnieuw vloog ze Malfidus om zijn middel en begon weer te huilen. Hij trok haar weer van zich af met enige moeite. Anna keek duidelijk geschokt en keek nu door haar tranen heen naar Cassie.

“Hoe durf je tussen onze liefde in te komen!” zei ze.
“Oh is dit liefde” antwoordde ze met een grijns.
“Hij houdt van mij en niet van jouw!” zei ze met een hees stemmetje. “Hij valt niet op domme brunettes”

Nu was ze die sloerie meer dan spuugzat. Beledigt keek ze Anna aan en pakte haar toverstok uit haar zak.

“Van mij mag je hem houden” zei ze “Het probleem is echter dat ik er niet van houd beledigt te worden”

Draco die voor een paar minuten nu aan Cassie’s kant stond en hoopte dat ze Anna zou wegsturen bekeek het tafereel in stilte. Hij realiseerde zich ook echter dat Cassie hem nu in flinke problemen kon brengen. Anna leek voor de gemakkelijkste weg te kiezen en raapte haar schoenen bijelkaar en stapte in de openhaard in Draco’s kamer. Ze pakte wat poeder uit een doosje ernaast en verdween in de vlammen.

Cassie borg haar toverstok weer op en keek Draco aan. Opnieuw grijnsde ze gemeen, hier zou ze goed gebruik van maken.

“Je snapt zeker wel wat ik zou kunnen doen” zei ze “Ik zou naar je pappie kunnen rennen en vertellen dat ik mijn toekomstige man heb betrapt met een ander en ik diep ontroert ben.
Ik kan natuurlijk ook je hachje redden” vervolgde ze “Maar zoals je begrijpt staat daar wel wat tegenover”

Draco had echter niet veel keus en stemde er mee in. De gedachte dat ze snikkend naar zijn vader zou gaan en beweren dat ze weg zou gaan omdat ze zich bedrogen voelde stelde hem niet erg op zijn gemak. Met een korte knik van enigszins afschuw stemde hij dus in.

“Ik wil graag winkelen en ik wil dat jij betaald” zei ze.
“Wat?” zei Draco.
“Je hoorde me wel” antwoordde ze “Jij betaald en zorg dat je binnen een half uur klaar bent”

Met die woorden liep ze de kamer uit en ging beneden ontbijten. Ze vertelde Lucius en Narcissa zoals ze beloofd had niks over Draco’s nachtelijke bezoekje en verliet de tafel weer toen Draco ging eten. Na precies een half uur stond Draco beneden in de gang te wachten. Het was duidelijk te zien dat hij er alles behalve zin in had.

Cassie liet hem echter tien minuten langer wachten en kwam toen pas naar beneden.
“Je zou over een half uur klaar zijn” zei hij geïrriteerd.
“Correctie, jij zou over een half uur klaar zijn” antwoordde ze en liep langs hem heen naar de deur.

Ze verdwijnselde naar een steegje in Londen en liepen via de Lekke Ketel naar de wegisweg. Cassie was niet erg onder de indruk, maar ging verschillende winkels in. Tenslotte ging ze zoals hij vreesde een grote kledingzaak in. Ze pakte wat dure kleding en ging een pashokje in waarvan de gordijnen automatisch dicht gingen. Draco hoopte vurig geen oude klasgenoten of andere vrienden tegen te komen en ging in een stoel zitten.

Opnieuw klonk het belletje van de deur en stapte een vrouw met donkerbruin haar dat bijna zwart was de winkel binnen. Hij herkende haar meteen als een van zijn exen, eentje die de neiging had hem te vervloeken als ze hem zag sindsdien. Zonder waarschuwing zocht hij dekking en liep het pashokje van Cassie in.

“Wat doe je!” snauwde ze.
“Ik wou kijken of het je stond” zei hij als slap excuus.

Met een harde schop en een paar klappen met een klerenhangertje viel hij het pashokje weer uit. De kleerhanger die behekst was vloog hem nog een tijdje achterna. Nadat Cassie een tas vol kleding had en Draco betaalde liepen ze de winkel uit. Gelukkig was zijn ex alweer weg.


-----------------------------------


