-~Hermelien~-




Hoofdstuk 12.
Tranen, huilen…Woeden aanvallen?

,,James wie was dat?”Vroeg Tassia.
,,Hou je kop slet!”Zei James boos. 
Hij rende weg en sloeg Het Donkere Straatje in. Daar zat ze snikkend.
,,Lily,”vroeg James.
Lily keek op en zag James sukkel. Ze stond op en liep met een grote boog om James. 
,,Lily alsjeblieft!”Zei James.
Lily draaide zich om.
,,Jij…je bent een arrogante eikel die niet met zijn poten van iemand kan afblijven! Je bent gewoon niet te geloven weg wezen of ik ga weg!”Zei Lily.
,,Ga jij dan weg! Ga jij maar weg maar bedenk dat ik een uitleg heb,”zei James.
,,Whatever,”zei Lily boos en weg was ze.
Ze liep door de straten. Huilend. Hoe kon hij dat haar aandoen, hoe kon hij! Had zij iets verkeerds gedaan? Nee, nee dat kon niet…zij was nou ook weer niet helemaal geweldig natuurlijk…maar dan nog wat zou ze verkeerd hebben gedaan. Het begon te regen Lily begon te rennen…ze kwam binnen in het kasteel ze werd gegrepen door een stel armen een meegesleurd.
,,Lily!”
Lily werd op de muur geduwd en vastgegrepen ze kende die stem. Ze deed haar ogen open en zag Sirius Zwarts.
,,Wat moet je Sirius?”Vroeg Lily.
,,Luister…James is net terug gekomen en heeft me alles verteld!”Zei Sirius.
,,Hoe?”Vroeg Lily.
,,Geen vragen…zij begon,”zei Sirius,
,,Ik…waar heb je het in hemelsnaam over?”Vroeg Lily.
,,Jij weet huis wel wat ik bedoel…dat meisje Tassia begon…ik heb het gezien,”zei Sirius…hij leek serieus te zijn.
,,Hoe kan jij dat verdorie nou weten en laat me met rust Zwarts ik heb nog wat te doen!”Zei Lily boos.
,,Oh ja en dat is?”Zei Sirius.
,,Ik moet mijn huiswerk nog maken,”zei Lily onverschillig.
,,Toevallig…hebben wij ons huiswerk al af en hebben we geen huiswerk opgekregen,”zei Sirius.
,,Laat me alsjeblieft met rust Sirius,”opeens barste Lily in tranen uit en gleed naar beneden met haar handen voor haar gezicht. Sirius knielde naast haar en sloeg een arm om haar heen en drukte haar stevig tegen zich aan.
,,Wat is er dan!”Zei hij.
,,Het is hij! Het is hij! Hij heeft me in feite gedumpt!”Zei Lily.
,,Is het niet zo dat jij hem hebt gedumpt!”Zei Sirius.
,,Nee…ja…misschien maar wat dan nog?”Zei Lily.
,,Veel…Lily hij is langs mij gelopen zonder “Hallo” of “Hoi”te zeggen. Dat is serieus niks voor hem, dat doet hij alleen als hij echt liefdesverdriet heeft,”zei Sirius.
,,Dus zij begon?”Zei Lily.
,,Ja Lily,”zei Sirius.
,,Maar waarom zoende…hij dan terug?”Vroeg Lily.
,,Tja dat moet ik dan even vragen,”zei Sirius.
,,Als je dat wilt doen, graag,”zei Lily door haar tranen heen.
Sirius knikte en gaf Lily een knuffel.
,,Oké!”Zei hij.
Hij stond op en liep weg. Lily snikte. Hoe kon ze nou zo ontzettend dom zijn? Listen To You Heart. Dat zou Lily doen! Zeker weten! Ze zou naar haar hart luisteren en vechten. Alles om James terug te krijgen.

James zat stilletjes op zijn bed nadenkend over van alles. Lily…wat had hij gedaan. Hij had geen eens terug gezoend. Wat moest hij doen? De waarheid vertellen…Lily aanspreken.
,,James!”Zei iemand voor hem stond  niemand anders dan Sirius.
,,Sirius!”Zei James toonloos.
,,Wat is er,”zei Sirius.
,,Wat denk je?”Vroeg James.
,,Ze denkt dat je terug zoende…”zei Sirius.
James bleef staan.
,,Nou dat deed ik helemaal! Niet, ik zoende niet terug,”zei James.
,,Zeg dat dan!”Zei Sirius.
,,Nee…ik ben bang voor haar reactie,”zei James.
,,Daar hoef je toch niet bang voor te zijn?”Zei Sirius.
,,Dus wel!”Zei James zuchtend. ,,Met Lily weet je het nooit!”
,,Misschien,”zei Sirius.

,,Rustig maar Lil,”Kimberly omhelsde haar vriendin en troostte haar.
,,Nee…het kan gewoon niet waar zijn!”Zei Lily.
,,Stil maar, het komt goed! Echt waar!”Zei Kimberly.
Lily knikte en drukte zich wat verder in Kimberly´s armen.
,,Stil maar!”Zei Kimberly nog een keer.
Het stond als een pijl in Lily´s geheugen gegrift. James die Tassia zoende. Hoe kon hij, hoe durfde hij? Tranen liepen over Lily´s wangen en ze wou alleen maar iets nuttigs horen. Niet iets wat ze al wist. Maar hoe kon ze dat vertellen? Duidelijk maken? Ze had geen idee. Niemand kon haar nu nog helpen! Niemand zelf Kimberly niet…Kimberly haar beste vriendin en Roos. Zelfs zij konden haar niet helpen hoe hard ze het ook proberen.

,,Lily luister nou!”Zei James boos.
Lily draaide zich om en keek James boos aan.
,,Nee…ik hoef jou slappe smoezen niet te horen!”Zei ze.
,,Maar waarom Lily? Waarom dan?”Zei James.
Lily beet op haar lip.
,,Ik hoef het niet te horen!”Zei ze.
,,Jawel dat moet je wel doen!”Zei James.
,,Ik hoef gelukkig helemaal niks!”Zei Lily kwaad.
,,Oh jawel kom op nou! Het enige wat je hoeft te doen is te luisteren!”Zei James woedend.
,,Nou oké dan…wat wil je me zo nodig vertellen?”Vroeg Lily.
,,Ik zoende niet terug,”zei James.
Lily fronste haar wenkbrauwen.
,,Nee…maar je begon wel…vreemd!”Zei ze.
,,Ik begon niet!”Zei James.
,,Nee ik heb het me verbeeld! Want ik ben zo dom!”Zei Lily sarcastisch.
,,Zal wel!”Zei James.
,,Luister…ik begrijp niet waarom je me dit hebt geflikt!”Zei Lily.
,,Ik heb jou niks geflikt,”zei James.
,,Nee! Klopt, ik was het die zoende met iemand niet jij! Het is allemaal mijn schuld,”zei Lily sarcastisch. Toen begon ze te schreeuwen: ,,DENK JE NOU ECHT DAT IK ZO DOM BEN? DENK JE NOU ECHT DAT IK DAAR INTRAP? JIJ BENT NOGSTEEDS ZO ARROGANT ALS VROEGER!”
Lily draaide zich om en liep weg. Weg. Stomme James kon hij nou niet een keer eerlijk zijn? Maar…maar straks was hij echt eerlijk! Nee…nee hij was niet eerlijk hij loog en dat wist hij zelf net zo goed als zij. Lily huilde opnieuw zomaar opeens. Lily ging tegen een muur staan een gleed naar beneden ze sloeg haar handen voor haar gezicht en liet alle tranen door die ze door wou laten. 
,,Evers!”
Lily keek op. Een jongen met vettig zwart haar en donkere ogen keek Lily grijnzend aan.
,,Sec…secreetje?”Zei Lily angstig terwijl ze opstond.
,,Wat? Evers, gedumpt door je “vriendje” of niet soms?”Zei Sneep.
,,Hou je kop!”Zei Lily door haar tranen heen.
,,Ach gut! Heb ik een gevoelig snaartje geraakt?”Zei Sneep kil.
,,Hou alsjeblieft op,”zei Lily boos.
,,Je weet toevallig nog wel dat wij iets hebben gehad!”Zei Sneep.
,,Ja dat kan ik me heel erg goed herinneren…en eigelijk haat ik die herinnering!”Zei Lily.
,,Zal wel!”Zei Sneep.
,,Man krijg je nou nog niet door dat…,”zei Lily huilend.
Sneep keek Lily strak aan.
,,Dat wat Evers?”Vroeg Sneep.
,,Dat ik het alleen deed om James jaloers te maken,”zei Lily.
Op dat moment trok Sneep zijn toverstok.
,,Wat zeg je?”Zei hij.
Ook Lily trok haar toverstok.
,,Dat ik het alleen deed om James jaloers te maken!”Zei ze.
,,Hoer!”Zei Sneep.
Lily schrok haar ogen werden groot en ze liet langzaam haar toverstok zaken.
,,Hoer?”Herhaalde ze zachtjes.
,,Ja dat was jij bent een hoer! Een hoer die mij verraden heeft!”Zei Sneep.
,,Pardon?”Vroeg Lily boos.
,,Jij, klein, achterlijk Modderbloedje!”Zei Sneep.
,,Pardon hoe noemde je haar,”
Lily keek om James stond aan het begin van de gang met zijn toverstok op Sneep gericht.
,,Heel simpel Potter,”begon Sneep. 
Maar zijn zin kon hij niet helemaal afmaken:
,,Expelliarmus!”Had James geroepen.
Sneep werd achterover geworpen en zijn toverstok vloog weg.
,,Nou wat zei je?”Vroeg James.
,,James, alsjeblieft” Smeekte Lily.
,,Hou je er buiten Lily!”Zei James boos.
,,Nee James…ik hou me er niet buiten,”zei Lily boos.
,,Perfictius Totalus, "zei James. Sneep verstijfde.
,,James!”Zei Lily geschrokken.
,,Lily alsjeblieft begrijp het nou!”Zei James.
,,James wat moet ik begrijpen dan?”Zei Lily.
,,Wat jij mij hebt aangedaan!”Zei James.
,,Wat ik jou heb aangedaan? Wat jij mij hebt aangedaan bedoel je?”Zei Lily. 
,,Ik heb je dit al  uitgelegd en ik heb absoluut geen zin op het nog een keer uit te leggen!”Zei James. 
,,Dat hoef ook niet…ik wil het niet horen! Ik wil het niet horen! Echt niet!”Zei Lily.
,,Jawel dat wil je wel! Maar dat zie je niet in! Je wordt beschermd door je altijd al koppige “Jij” zei James boos.
,,Dat is helemaal waar! Jij, jij word verdwongen door alles hier! Jij ziet niet in hoeveel pijn je een meisje kan doen!”Zei Lily boos.
,,Jawel dat zie ik wel in!”Zei James. ,,Ik weet dat ik je heel erg veel pijn heb gedaan! En dat zie ik in maar jij hebt niet gelijk! Ik heb haar niet gezoend dat heeft zij gedaan en ik heb ook niet terug gezoend geloof me nou!”
,,Waarom moet ik je geloven?”Zei Lily.
,,Omdat het zo is!”Zei James. ,,Heb je verdorie Sirius niet gehoord?”
,,Jawel,”zei Lily.
,,Nou wat zei hij?”Zei James.
,,James!”Zei Lily boos.
,,Ik wil het weten Lily! Ik wil het weten,”zei James.
,,Waarom? Waarom moet je het zo nodig weten? Ik bedoel wat gaat jou dat aan? Niks toch? !”Zei Lily.
James keek Lily aan wat moest hij nog doen? Wat? Lily liep weg met een grote boog om James.
,,Lily alsjeblieft!”Zei James.
,,Hou je mond Potter!”Zei Lily boos terwijl ze zich omdraaide.
,,Potter?”Zei James.
,,Ja inderdaad Potter!”Zei Lily.
,,Lily,”James liep naar Lily toe. ,,Alsjeblieft…ik hou van je, ik wil je echt niet kwijt!”
,,Het spijt me James!”Zei Lily ze sloeg hem keihard in zijn gezicht en rende weg.
,,Lily!”Schreeuwde James haar nog na. 
Opnieuw rende Lily opnieuw huilde ze. Zeven keer huilen in vijf dagen was dat wel gezond? Ze wilde niet huilen maar het ging vanzelf. De tranen kwamen vanzelf. Ze konden ze niet stoppen. Niet na wat James haar had aangedaan. Ze boste tegen iemand op. Ze viel op de grond, ze kon niet kijken op wie ze was aangebost haar ogen leken aan elkaar geplakt.
,,Mevrouw Evers! Gaat het wel?”
Lily kende die stem het was professor Anderling. Lily keek op.
,,Nee mevrouw,”zei Lily eerlijk.
,,Kom naar even mee mevrouw Evers,”zei professor Anderling.
,,Oké!”Zei Lily.
Ze stond op en liep professor Anderling achteraan. Eenmaal in het kantoortje van professor Anderling aangekomen plofte Lily neer op een stoel en ging professor Anderling op een stoel achter haar bureau zitten.
,,Nou mevrouw Evers…kunt u mij vertellen wat er precies is?”Zei ze.
,,Het spijt me mevrouw maar het is nogal privé,”zei Lily.
,,Oh ja?”Vroeg professor Anderling.
,,Ja en volgens mij mogen professoren zich niet met de privé zaken van hun leerlingen bemoeien, dat is toch zo?”Zei Lily wijs.
,,Ik kan niet zeggen dat u geen gelijk heb, mevrouw Evers, maar het is geen privé meer het gaat als een lopend vuurtje door de school…eerst dat jullie een relatie hadden maar dat die is verbroken door mevrouw Tassia Taleman…is het niet?”Zei professor Anderling.
,,Mevrouw, u heeft gelijk maar James kan zich gewoon niet houden…hij moet iedereen maar pijn doen! Daar word ik gek van!”Zei Lily. ,,En ik denk dat elk meisje dat wordt…is het niet? Ik vind het echt zo enorm moeilijk.” Onwillekeurig stroomde de tranen weer over Lily´s wangen ze kon ze niet binnen houden ze legde haar hoofd op het bureau en liet de tranen stroomden. 
,,Rustig, mevrouw Evers, ik weet dat u verdrietig bent maar…ik weet zeker dat hij het niet zo bedoelt echt niet! Ik weet het haast zeker,”zei professor Anderling.
,,Echt waar?”Vroeg Lily.
,,Ja natuurlijk,”zei professor Anderling.
,,Oké,”zei Lily.
,,Dus wat gaat u nu doen?”Vroeg professor Anderling.
,,Naar hem toe en zeggen…en zeggen dat het me spijt,”zei Lily.
,,Goedzo!”Zei professor Anderling.
,,Bedankt mevrouw,”zei Lily.
,,Geen dank,”zei professor Anderling.
Lily stond op en liep naar de deur die opende ze en liep weg. Ze was helemaal niet van plan om het goed te maken…het was zijn schuld.

James liep door de gangen…de woedende Lily stem door zijn hoofd. Hij kon niks doen…het was over dat was nou wel duidelijk…zolang zij hem niet geloofden stond hij zinloos en hij was zinloos. Hij liep naar boven op weg naar de leerlingenkamer. Hij liep de jongensslaapzaal in en pakte een brief uit zijn hutkoffer. De brief. Hij ging weer naar beneden en liep naar de meisjesslaapzaal daar legde hij de brief. Met de hoop dat Lily hem zou lezen. 

En…inderdaad even later pakte Lily de brief:

19 mei 1971

Lieve Lily,
Al vanaf het eerste moment dat ik je zag…was ik vreselijk verliefd op jou! Toen kregen we ruzie, waarom de precieze reden weet ik niet precies. Maar ik weet dat ik jou ooit weer terug krijg! Waarneer weet ik nog niet. Als ik jou alleen al zie dan. Word ik betoverd door jou groene ogen en rode haren. We zitten nu in ons eerste jaar en ik weet niet waarneer je dit krijgt maar ik weet zeker dit jaar niet meer. IK heb vast al veel meiden aan mijn lippen gepakt. En dan gedumpt alsof ze een stuk cadeaupapier waren. Maar nu zit ik hier te schrijven en weet zeker dat ik van je houd! Je bent van alles voor me. De zon de maan en de sterren.
Lieve Lily,
Natuurlijk zijn er ook wat pinpuntjes, Waarom moet je steeds zo alles weterig doen? Het geeft helemaal niks want jij blijft altijd van mij. Kunnen we het ooit is proberen om: Lily & James. Te worden? Alsjeblieft! Ik schrijf dit omdat ik serieus nog nooit zoveel van een meisje heb gevoeld. Kunnen we die woedeaanvallen vergeten en opnieuw beginnen met een serieuze vriendschap? En misschien ook nog wel meer. Ik zou dat echt graag willen maar als jij dat niet wilt. Ik zou het echt heel erg vinden het geeft niet of je er nog even over moet denken als je maar weet dat ik van je hou. Wat je ook doet of je nou huilt, boos, of blij bent. Ik hou van je! Zo veel, dat moet je echt weten! En als je me niet geloofd dan…ik zou het echt niet leuk vinden! Gewoon verschrikkelijk! Ik moet er echt niet aandenken lieve schat!

Veel liefs,
James Potter.

Een traan rolde over Lily´s wang op het papier.

Heyhey,
Nou mijn 12e hoofdstuk :)! Joepie! Eindelijk af.
En eindelijk weer eens 4 bladzijde :-P
Ik hoop dat jullie het een beetje leuk vinden.
-xXx-
Esmee


-----------------------------------


