Skywalker




HOOFDSTUK 10

Eenmaal aangekomen in de Grote Zaal met een ontzettende rothumeur, ging ik aan de tafel van Ravenklauw zitten toen ik vergezeld werd door Liz en een pissige Brace.
"Je hebt... Jij... Waarom?" Vroeg Brace terwijl hij me met ongelovige ogen aankeek.
Ik wendde mijn blik af, "denk niet dat je nu de jongen bent en dat je alles mag beslissen" antwoordde ik.
"Aah, of misschien vond jij die twee sukkels uit Griffoendor gewoon leuk" Bromde hij.
Ik keek hem even hatelijk aan voor ik me weer op mijn eten richtte.
Liz was gewoon haar vrolijke zelf, ze ratelde door over één of andere docent genaamd Cole McLann die erg goed scheen te zijn.
"En hij zei dat we 'm gewoon Cole mochten noemen, en dat als er iets was, we altijd bij hem terecht konden!" Maakte Liz haar verhaal af.
Ik knikte afwezig, ik bedoel maar, na wat ik net had gezien, was ik niet in staat om te praten over Verweer Tegen De Zwarte Kunsten. 
"En vooral die snotaap met die enge bril, je zou haast denken dat hij wat te verbergen heeft, maar natuurlijk wilt hij gewoon stoer doen..." Gromde Brace erachteraan.
Ik wist wie hij bedoelde, Nigel. 
"Wat heb je tegen 'm?" Snauwde ik terwijl ik opstond.
"Niets" antwoordde Brace.
Ik slenterde door de Grote Zaal naar de hal, ik wou nu echt even naar de leerlingenkamer van Ravenklauw om me even af te sluiten van de rest.
Ik liep langs een lokaal toen ik stemmen hoorde, of eigenlijk, één stem die aan een stuk door ratelde, het was de stem van Caleb, die herkende je direct.
Ik sloopt geluidloos naar de deur van het lokaal toe, en luisterde aandachtig, "dus dit aan haar opsturen? En dan duizend punten voor Griffoendor? Ik snap 'm niet Nigel" 
"Omdat" begon Nigel, "je je laat beetnemen, laat die duizend punten zakken, we zijn slim genoeg om onze afdeling zelf wat roem toe te strooien."
"Nee, dat doet Harry Potter al" zei Caleb met een bittere ondertoon.
"Potter is volgend jaar weg" 
"Kom we gaan, dit kan opvallen" zei Nigel ineens.
Ik schrok me rot toen ik naderende voetstappen hoorde, en ik sprong vlug achter een grote pilaar.
Nigel die nog steeds zijn zonnebril droeg en zijn broer Caleb stonden een paar meter van me af.
"Volgens mij..." Begon Nigel, "worden we nu bespioneert" 
Caleb rolde met zijn ogen en bekeek het gebied waar ze stonden.
"Achter de pilaar" zei Caleb schouderophalend.
Zo stapten de broers op het gebied waar ik stond.
Caleb grijnsde breed toen hij me zag, "haha, ik zei het toch! Die chik is naar me op zoek!" 
Nigel's gezicht verstarde weer, en hij keek zijn tweeling broer waarschuwend aan, of tenminste, zo'n indruk wekte hij, maar dat kon je niet zien door zijn bril.
Ik keek Caleb met de grootste minachting aan die maar mogelijk was.
"Ze walgt van je" verzekerde Nigel hem.
Caleb schudde zijn hoofd waardoor zijn haar nog meer in de war kwam, en nog leuker zat, "nee hoor, zo doen meisjes eenmaal"
"Goh, nooit geweten, en ik ben notabene een meisje" Zei ik sarcastisch.
Caleb grijnsde opnieuw en klopte me op mijn schouder, toen stak hij zijn hand uit en zei; "Caleb Harrisan" 
Ik nam de hand aan en antwoordde; "Lilian Lupin" 
Caleb staarde zijn broer aan, toen pas stak ook Nigel zijn hand uit en mompelde; "Nigel Harrisan" 
Ik nam ook zijn hand aan waarbij ik mijn naam noemde.
Toen liepen we met z'n drieën terug naar de Grote Zaal, ik had geen idee waarom, ik was er notabene net vandaan, maar toch ging ik mee.
"Wat heb je gehoord?" Vroeg Nigel plots.  
OOC:ThanQ voor jullie reacties!


-----------------------------------


