Skywalker




HOOFDSTUK 9

Ik en Brace liepen naar het lokaal VTZK, we werden al gauw vergezeld door Liz.
Terwijl we liepen, zagen we twee jongens langslopen, ze leken als twee druppels water op elkaar, een tweeling, concludeerde ik.
Ze waren beide best knap, lichtbruin haar, en licht bruine ogen, tenminste... Dat zag je bij eentje, de ander had een zonnebril op, met donkerblauwe glazen.
Ze waren rond de 14 jaar oud, "hoorde je dat? Vijf duizend punten voor Griffoendor als we het doen" Zei de ene zonder zonnebril.
"Caleb, ik heb het gehoord, en je hoeft het niet zo hard uit te schreeuwen" gromde de ander.
"Glorie voor onze afdeling, Nigel! Glorie!" riep de jongen die Caleb heette.
Brace zag me kijken, gromde iets, en liep toen zo op de jongens af dat ze tegen elkaar opbotsten.
Brace viel keihard op de grond, maar de jongens, Nigel en Caleb bleven staan.
"Wat heb jij nou, lijd je aan blindheid ofzo?" Snauwde de jongen met de zonnebril die Nigel heette.
"Relax, het is maar een eerstejaartje hoor" Grinnikte Caleb.
Brace die inmiddels de kleur van een tomaat had, stond gauw op.
"Lilian, Liz, kom mee" zei Brace op een ik-ben-een-man-en-jullie-doen-wat-ik-wil toontje.
Liz volgde hem, maar ik bleef staan. 
Caleb grinnikte weer, "is dat je vriendinnetje? Want in dat geval, ze heeft genoeg van je" zei hij.
Brace bleef ook staan en keek me aan, Caleb echter, liep op me af, en draaide rondjes om me heen, "ziet er ook niet slecht uit, hé Nigel?" 
Nigel vertrok geen spier, terwijl zijn be-zonnebrilde ogen op mij gefixeerd waren.
Toen Brace zag dat ik niet van plan was een vin te veroeren, liep hij weg, op de voet gevolgd door Liz.
"Ze maakt het uit!" Gniffelde Caleb dramatisch.
Caleb stak zijn hand uit om mijn haar aan te raken toen zijn tweelingbroer een vreemd geluidje maakte.
"We moeten weg, en gedraag je, Cal" Mompelde hij.
Caleb trok zijn hand terug, en ging samen met zijn broer weg.
Ik keek ze na, Caleb en Nigel... Rare snuiters...
Ik haastte me snel naar het lokaal waar ik wezen moest, of... Ik probeerde het tenminste. 
Al snel was ik verdwaald, ik stond op een bewegende trap, en had geen idee waar ik was.
Ik zag tenminste wel een aantal derdejaars meisjes langslopen, één van de meisjes keek me even aan.
"Gaan jullie maar, ik kom zo" hoorde ik haar zeggen.
Ze liep naar mij toe, en stak haar hand uit, "Alicia" zei ze.
Ik nam de hand aan, "Lilian" antwoordde ik.
"Ben je verdwaald?" Vroeg Alicia.
Ik knikte, "ik moet naar het lokaal Verweer Tegen de Zwarte Kunsten" 
"Ik breng je wel" bood Alicia aan, en ik volgde haar over trappen, en gangen.
"Je moet trouwens van Lance afblijven" zei ze abrupt.
"Zeg dat maar tegen hem" mompelde ik.
"Je begrijpt het niet hé? Lance vindt jou niet leuk" zei Alicia. 
"Nee, hij zoent zomaar meisjes" antwoordde ik kil.
"Lance wil van de andere meisjes af, hij heeft eigenlijk verkering met mij, maar dat houden we liever geheim..." 
"Ja vast" Bromde ik.
"Kom we vragen het aan hem, hij kan elk moment komen, we hebben afgesproken in dat lokaal daar" ze wees op een gesloten deur, "verstop je maar in een kast die daar staat, dan hoor je het vanzelf wel.
Ik aarzelde, "nee" zei ik, en draaide me om, ik liep de hoek om, en bleef daar staan. 
Na een paar minuten hoorde ik Lance aankomen vanuit de andere hoek, "hoi" zei hij.
"Hoi" antwoordde Alicia.
Ze gingen het lokaal in, en ik sloop hen achterna, en keek door het sleutelgat wat er zich afspeelde.
"Ik heb je gemist" Zei Lance, maar zijn stem was anders, niet stoer, en koeltjes, maar zacht en haast regelrecht lief.
"Ik jou ook... Het doet me zo een pijn om je met haar te zien Lance" Voegde Alicia eraan toe.
Lance zuchtte, "het moet wel... nog over een week of twee... Dan is het klaar" zei hij.
Ineens veranderde Alicia's stem in jaloezie, "ik hoorde dat je haar hebt gezoend, Lance, het is toch niet zo dat je haar écht leuk vindt?" 
Lance schudde zijn hoofd en kwam dichter naar Alicia toe, "als je wilt, kan ik je wel honderdduizend keer zoenen" Mompelde hij schor.
"Ik neem genoegen met 1 keer" antwoordde Alicia.
Lance boog zich naar haar toe, net toen ik de deur opende.
"Jij... Jij... Achterlijke stomme kwal" Riep ik woest. 
Ik trok mijn toverstok, en hield het op Lance gericht.
"Grappig he? Om met andermans gevoelens te spelen, geinig haast, nietwaar?" 
Lance zei niets, en ik kwam nog dichterbij met mijn toverstok op zijn nek gericht.
Alicia trok ook haar toverstok, "wegwezen, Lupin" zei ze kil.
Ik liet mijn toverstok zakken, en draaide me met een ruk om, ik sloeg de deur achter me dicht.
'Je bent zo dom geweest!' Dacht ik in mezelf.
Net toen ik naar het lokaal VTZK wou gaan, ging de bel, en zette ik koers naar de Grote Zaal...  



-----------------------------------


