Lady Luna




Sprakeloos.

Kerst kwam steeds dichter bij en Lelie oefende haar nummer zo vaak ze kon.
De dag voor kerst zou er een soundcheck zijn voor de band en ze hadden Lelie gevraagd ook te komen om te kijken hoe het zou gaan.

Toen ze die ochtend wakker werd lag er een briefje op haar nachtkastje.
Met een grimas pakte ze het, ze wist al ongeveer van wie het moest zijn.

Lelie,

Het spijt me dat ik het moet zeggen maar ik maak het uit,
Het liep al een tijdje niet zo goed en ik denk dat het gewoon niet meer klikt tussen ons.
Dus bij deze is het over.

Devon

Lelie keek fronsend naar het briefje, hoe zwak.
Hij wist niks beters te verzinnen beter, ze schudde haar hoofd en stak het briefje met haar toverstok in de brand, weg ermee.
Ze stond op en liep naar de badkamer waar ze snel een douche nam.
Toen Lelie klaar was liep ze naar haar koffer op zoek naar wat makkelijk zittende kleding.
Ze vond een heup spijker broek die eigenlijk een beetje te groot was maar gewoon lekker zat en een topje met een zwart vest erover.
Na zich aan gekleed te hebben liep ze naar de leerlingen kamer waar ze Devon aantrof die(zo leek het)  Morena aan het opeten was.
Morena zag Lelie aankomen en stopte ze keek haar aan.
Lelie keek zo minachtend als ze maar kon, Morena had een blik van angst in haar ogen.
Zonder ze daarna nog een blik waardig te keuren liep ze de leerlingen kamer uit richting de grote zaal.

Daar aangekomen at ze wat en verliet de zaal weer.
In de hal kwam ze Professor Malfidus tegen die haar tegenhield.
“Willen jij en Draco Malfidus vanavond even naar mijn kantoortje komen, Ik heb jullie iets te zeggen.
Lelie fronste even maar zei “ja is goed hoor”

Die middag keerde ze om 2 uur weer terug naar de grote zaal.
De deur was gezegeld met een paswoord, deze had Lelie die ochtend gehad van Professor Malfidus nadat hij had gevraagd of zij en Draco wilde komen.

Voor de Deur stond een klassenoudste die moest er voor zorgen dat niemand zomaar naar binnen gingen.
Dit was Nina Wemel het zusje van Chris Wemel, ze zat zoals je dan wel begrijpt in haar vijfde jaar.
“Je mag hier niet in” Zei Ze meteen Toen Lelie in de buurt van de deur kwam.
“Wedden van wel, ik heb het passwoord dus rot op” beet Lelie Nina toe.
Het meisje keek even verbaasd “Leuk geprobeerd en nu wegwezen”
Lelies bloed begon te koken wat dacht dat kind wel niet.

En toen opende de deur en stapte Jess naar buiten.
“Hey Lelie we dachten al waar blijf je” 
Lelie glimlachte, en stapte naar binnen een stomverbaasde Nina achterlatend.
De grote zaal was totaal anders, de afdeling tafels inclusief de tafel waar de leraren aan aten waren verdwenen, er stond nu een groot podium waar eerst de leraren tafel was.
Daarop stonden de instrumenten van Darknes of Magic en 4 leden want Jess liep naast haar.

“Hey Lelie hoe gaat het met je, wilde ze je niet binnen laten of zo”vroeg Cassandra.
“Nee, irritante kind stond wacht te houden” Zei Lelie met een glimlach.
“Nou zullen we dan maar gewoon beginnen” Zei Kitty die haar gitaar me magie aan de versterker verbond.
“Ja dat is een goed idee” zei Tom.

De hele middag werd er geoefend, ze begonnen met inzingen en daarna kijken of alles goed klonk in de zaal.
Rond een uur of 5 moesten ze stoppen want er moest weer gegeten worden.
Lelie nam afscheid van de 5 leden van Darknes of Magic en wachtte in de hal tot ze moesten eten.

In de hal kwam ze Draco tegen “Hey, Draco we moeten zo na het eten naar het kantoor van Professor Malfidus”
Draco keek lelie verbaasd aan “Waarom”
“Ja dat weet ik ook niet”  Antwoordde lelie terwijl ze de grote zaal inliepen die weer in originele staat was.

Nadat ze gegeten hadden gingen Lelie en Draco naar het kantoortje van Professor Malfidus.
Daar aangekomen klopte Lelie op de deur.
“Kom maar verder” zei een stem.
Professor Malfidus zat achter zijn bureau en maakte een nogal zenuwachtige indruk.
“He Pa wat is er” Zei Draco, Lelie was even verward maar besefte dat Draco de zoon van Professor Malfidus was.

“Nou ik wilde jullie spreken…” begon Professor Malfidus een beetje zenuwachtig. 
“Het is zo Lelie… je hebt je vader nooit ontmoet en…”
“Ja en mijn moeder is dood, maar wat heeft dat met ons te maken” antwoordde Lelie verbaasd.
“Nou, ik ehm… het zit zo ik heb je moeder gekend.. en nou ja ik ben je vader” 

Lelie was sprakeloos, hoe kon dat, dat was niet mogelijk toch ze… dan was Draco…
“Ga je me vertellen dat Lelie mijn zusje is…” Zei Draco stomverbaasd.
“Nou.. ja je halfzusje” Zei Professor Malfidus.
“Maar, hoe, ze is bijna net zo oud en mijn moeder”
“Ja, ik ben jou moeder niet trouw geweest, maar ik hield niet echt van haar, ons huwelijk was gearrangeerd, we kregen jou en toen ze overleed besloot ik een nieuw leven op te bouwen met Lelies moeder Amy, die toen al in verwachting van Lelie was.
“Ik kan niet zegen dat ik er trots op ben dat ik vreemd ging maar ik hield van Amy, iets wat ik nooit voor mogelijk had gehouden omdat ze een dreuzel was”
Lelie en Draco waren beide sprakeloos.

“Toen Amy jou kreeg, heb ik je heel even gezien, je was een prachtige baby, ik ging weg om Jou op te halen Draco maar mijn vader stal mijn geluk en…..” Professor Malfidus slikte en bedwong zijn tranen.
“ Hij vermoorde Amy niet wetend dat Lelie al geboren was”
Er liepen tranen over Lelies wangen “Waarom vertelde u dit niet eerder”
”Ik kon het niet, ik vind het nu nog steeds moeilijk” Zei Professor Malfidus.
Hij liep naar Lelie toe en sloeg een arm om haar heen, “Ik hoop dat je het me kan vergeven”
“Natuurlijk” zei Lelie huilend en ze sloeg haar armen om haar vader heen.

“Weet je wat dit betekent” Zei Draco opeens droog “Dat ik Devon of ga vervloeken of ongelooflijk in elkaar ga slaan”
Zijn vader keek hem vragend aan, “hoe kom je daar bij”
“Nou, ik ben zijn vriend kijk voor een vriendin wil ik me vriend niet kwijtraken, Sorry Lelie, maar ik laat hem niet zomaar me kleine zusje bedonderen”
Er verscheen een glimlach op Lelies gezicht 
“Laat Devon nou maar aan mij over Broertje”
Draco’s gezicht vertrok “Hé ik ben je grote broer nu hoor”
Lelie glimlachte alleen maar.

“Jullie lijken heel erg op elkaar weten jullie dat” Zei hun vader na een korte stilte.
Lelie keek naar Draco, “jullie hebben dezelfde ogen, en je haar, is dat blond Lelie?
“Zo blond als maar kan” zei Lelie terwijl ze grijnzend een pluk zwart haar pakte.
“Ergens” 
Weer omhelsde Lelie haar vader “ik vind het super dat u mijn vader bent, en jij mijn broer” zei ze met een brede glimlach.

De volgende ochtend werd Lelie met het meest blije gevoel wakker dat ze ooit had gehad.
Ze had een vader, ze had een broer en ze was zo vrijgezel als maar kan, beter kon het niet zijn.
Op het voeteneind van haar bed lag een stapeltje cadeautjes.
Ow, ja het was ook nog kerst, bedacht ze zich.
Naast haar zat Morena ze had net een cadeautje uitgepakt.
“Ach moet je kijken van Devon gehad” zei ze vals grijnzend naar Lelie terwijl ze een kettinkje liet zien waar een minuscuul hartje aan hing.
Lelie besloot haar te negeren en pakte haar eigen cadeautjes uit.
Als eerste pakte ze een klein groen fluwelen doosje uit ze opende het en er zat een prachtige zilveren ring in met een groene smaragd.
Dit was een cadeautje van Draco.
Daarna vond ze een platte envelop met een brief van haar vader.
 
Lieve Lelie,
Omdat ik je al die jaren geen cadeau heb kunnen geven heb ik voor kerst iets speciaals voor je uitgezocht, ik heb het speciaal voor jou laten maken het past bij de ring die je van Draco kreeg.
Ik hoop dat je het leuk vind.

Liefs je vader 

De envelop hoorde bij een platte doos die ook van groen fluweel bleek te zijn.
Toen ze die opende wist ze ven niks te zegen.
In de dood zat een prachtige zilveren met smaragden ingelegde ketting met bijpassende oorbellen in de vorm van water druppels en een armband.
Ze slikte en haalde de ketting uit de doos.
Ze keek opzij naar Morena en kon het niet laten om te zegen “kijk dan wat ik heb gehad” en ze liet de ketting zien.
Morena’s gezicht vertrok van afgunst.
“Hoe kom je daar aan” zei ze.
“Gekregen van mijn vader” zei Lelie met een glimlach.
“Maar” begon Morena.

Maar Lelie luisterde niet ze legde de ketting weer in de doos en sloot deze magies af.
Daarna stond ze op uit bed en besloot te gaan douchen.
Ze pakte een speciale shampoo die ze in Zweinsveld had gekocht, deze zorgde ervoor dat alle verf of kleur die niet van jezelf waren uit je haar werden gewassen.
Deze had ze gekocht voor het geval ze weer eens blond wilde zijn.
En het werkte al de zwarte verf verdween als sneeuw voor de zon en haar eigen wit blonde kleur bleef over.
Na het douchen keek ze verbaasd in de spiegel, zo leek ze echt op Draco.
Ze maakte twee lange vlechten in haar, haar en liep naar haar koffer en zocht haar kleding uit.
Ze deed een zwarte broek aan met een groen shirt en een zwart vest ook besloot ze de oorbellen en de ring om te doen, de ketting bewaarde ze voor vanavond.

Toen ze in de leerlingen kamer kwam zag ze Draco staan en ze liep grijnzend op hem af.
“Hey Draco wat vin je van me haar” zei ze met een brede glimlach.
Draco kon zijn ogen niet geloven en Cole en Moreno die bij hem stonden ook niet.
“Wow weetje dat jullie nu net broer en zus lijken” Zei Cole.
Draco grijnsde “dat zijn we ook, maar dat weten we pas sinds gisteren” 
Nu waren Cole en Moreno sprakeloos.
Lelie glimlachte, “gaan jullie ook mee eten” zie ze.
“Ja” zeiden de drie jongens in koor.

In de gangen keken verschillende mensen om toen ze Lelie naast Draco zagen lopen.
Lelie vond dit prachtig “lijken we nou zo erg op elkaar” Zei Lelie.
“Zeker wel jullie zijn net een tweeling als je zou zeggen dat het zo was zou ik het geloven” zei Cole grijnzend. 
Draco grijnsde nu ook, hij vond dit allemaal erg grappig, hij keek naar Lelies hand en zag er de ring aan blinken.
“Ik zie dat je mijn cadeau mooi vind” zei hij.
Lelie keek hem glunderend aan en omhelsde hem.
“Sorry vergeten, ja echt war zo mooi en die ketting en oorbellen en de armband die ik van pap kreeg, *wauw wat klinkt dat leuk* zo mooi die doe ik vanavond zeker om” Zei ze blij.

Toen ze in de grote zaal kwamen kregen ze nog meer blikken van leerlingen toegeworpen.
Lelie keek naar de tafel waar de leraren zaten en zocht haar vader die naast het schoolhoofd zat.
Hij zag Lelie en hij keek net zo verbaasd als Draco had gedaan maar grijnsde toen breed en stote het schoolhoofd aan en wees naar haar.

De hele dag kregen Lelie en Draco reacties over hoeveel ze op elkaar leken en elke keer moesten ze weer uitlegen hoe dat kwam.
Rond zes uur besloot Lelie terug te gaan naar de leerlingen kamer ze had net een sneeuwballen gevecht bij gewoond en had Potter een aantal keren zonder dat hij wist dat zij het deed een flinke sneeuwbal in zijn gezicht weten te gooien.

Ze zouden eten in de leerlingen kamer omdat de zaal klaar werd gemaakt voor het bal.
Lelie at niet veel want ze begon nu echt heel zenuwachtig te worden.
Daarna verdween ze naar de slaapzaal waar ze haar jurken tevoorschijn haalde.
Ze had de gewaden van de andere meiden gezien en besloot expres iets heel anders aan te doen. Ze zou een van haar gothic jurken aandoen, nou ja eigenlijk twee, voor het eerste deel als ze nog niet moest zingen zou ze haar lange meest prinsesachtige jurk aandoen en als ze moest zingen een kortere en makkelijkere. 
Ze wilde er niet aan denken dat ze onderuit zou gaan op het podium.

Dus besloot ze nu haar zwarte jurk aan te doen, het was net een prinsessen jurk met een strak lijfje En een hele wijde dubbele rok.
Het jurkje wat ze zou dragen als ze het podium op moest was zwart en had ook een strak lijfje waar met zwart zilver kleurig draad allemaal vormen op waren geborduurd. De rok liep wijd uit maar kwam zo’n tien cm boven haar knie.
Onder beide jurken droeg ze haar zwarte laarzen.


-----------------------------------


