Lady Luna




Alle Pbers en stemmers bedankt, hier is et nieuwe hoofdstuk.
Nog steeds zijn tips en reacties welkom.

Dont you mess with my haert or I will taer you appart.

Lelie liep door de gang naar haar muziek ruimte toen ze iemand haar naam hoorde roepen.
“Lelie wacht even”
Lelie keek om en zag Potter ze fronste sinds wanneer noemde hij haar Lelie.
“Ik wilde je nog even spreken”
“Nou doe je best”
Potter leek naar worden te zoeken.
“Nou….. ik heb niet de hele dag hoor” zei Lelie ongeduldig.
“Dat gedichtje wat je had geschreven sloeg…… sloeg dat op jezelf..”
Lelies ogen werden groot, waarom kwam hij daar nou weer mee.
“Wat gaat jou dat nou aan” zei Lelie verhit.
“Ja dus, dus dat litteken heb ik me ook niet verbeeld”
“Wel dus want er is geen litteken te bekennen” zei Lelie en ze trok haar rechter mouw omhoog en liet haar pols zien.
“Maar..” Stamelde Potter.
“Ja zeur dus niet zo dat gedichtje zat al in dat boek niet van mij dus laat me met rust en bemoei je met je eigen zaken”
En Lelie duwde hem weg met haar linker arm.
Potter pakte deze vast en trok haar mouw omhoog, “En wat is dit dan”
Lelie trok haar hand zo snel terug dat het leek of ze zich gebrand had.
“Dat zijn mijn zaken” en ze rende naar haar muziek ruimte.

Potter bleef even staan en liep toen achter haar aan, hij had een vermoeden waar ze was.
Hij wist niet waarom maar dit meisje boeide hem ze was mysterieus ze had gewoon iets.
Niet in de zin van leuk vinden of zo… maar ja het was niet uit te legen.
Hij liep door een gang waar een tapijt hing van Barnabas de onbenullige.
Precies wetend waar Lelie moest zitten.
En tot zijn vreugde was de deur zichtbaar en stond op een kier.

Zijn hand reikte naar de klink zou hij naar binnen gaan? 
Hij duwde de klink omlaag en vanuit de kamer klonk Rock muziek.
Lelie stond met haar rug naar hem toe en ze zong.
Potter besloot haar toch niet te storen en deed een stap terug en sloot de deur die versmolt met de muur.
 
Die zaterdag verscheen een zenuwachtige Lelie aan het ontbijt.
Ze zou om 11 uur met brandstof naar de muziek studio van Darknes of Magic gaan en ze was ongelooflijk zenuwachtig.
Ze was net in staat om te praten maar ze kreeg wat eten aanging geen hap naar binnen. 
Ze bleef nog lang aan de tafel van Zwadderich zitten gewoon om dat ze niks anders wist te doen.
Om kwart voor elf ging ze naar Professor Malfidus kantoortje.

Professor Malfidus zat achter zijn bureau hij was bezig met en brief schrijven maar toen Lelie binnen kwam duwde hij het snel weg.
“Zo, jufrouw white, een reisje naar de studio van Magic of Darknes was het voor u niet?
“Ja” antwoordde Lelie met een zenuwachtige stem.
Professor Malfidus stond op pakte een pot met stof en reikte hem naar Lelie.
“Al eens met brandstof gereisd.
“Nee” zei Lelie met een klein stemmetje.
“Het is heel simpel, gooi het brandstof in het vuur, zeg duidelijk waar je heen wil en stap dan zelf in het vuur, hou wel je armen goed tegen je lichaam aan”
Lelie knikte en nam een hand brandstof, liep naar het vuur en gooide het erin.
De vlammen werden groen en ze stapte erin terwijl ze “Muziek studio Darknes of Magic in Londen” zei.

Lelie begon rond te tollen en ze zag haarden voorbij flitsen, ze hoopte dat het zo snel mogelijk voorbij zou zijn.
Plotseling stopte het tollen en viel ze uit een haard.
“Zo, we hebben entrees gezien maar dit is een mooie”  Zei een vrolijke vrouwen stem.
Lelie kwam overeind de as uit haar ogen wrijvend, voor haar stonden vijf mensen.
3  jonge vrouwen en twee mannen, allemaal keken ze Lelie lachend aan.
“Dus jij bent Lelie white” Zei een vrouw met lang Zwart krullend haar en vriendelijke ogen.
Alle leden van de band leken zo’n jaar of 20 te zijn.
Lelie knikte “voorat jullie iets zeggen wil ik jullie iets bekennen” Zei ze direct.
De bandleden keken haar afwachtend aan.
“ik weet pas sinds een paar weken van jullie bestaan af, dus ben geen grote fan en….”
Een vrouw met zwart haar waar grijze en witte strepen door zaten begon te lachen.
“Dat vinden we helemaal niet erg hoor en we wisten het al Draco Malfidus heeft dat ons allemaal al uitgelegd”
Lelie keek verbaasd maar glimlachte dat had ze moeten weten.

“Dus we zullen ons voorstellen ik..” en de vrouw met het zwart krullende haar wees naar zichzelf  “ben Cassidy, 1e zangeres”
“Dat is Kitty bassist” zei ze en wees naar de vrouw met zwart met grijze haar, nu Lelie beter keek zag ze dat ze katten ogen had.
“En dit is Cassandra en  2e zangeres” Zei ze een wees naar een ongelooflijk knappe vrouw met lang blond haar waar zwarte strepen door heen zaten.
“Dan hebben we nog de drummer Jessy, maar we noemen hem liever Jess” 
Een Jonge knappe man keek Lelie met een grijns aan, hij had kort blond haar en licht blauwe pret ogen.
“En als laatste Thomas ook wel Tom onze leadgitarist en zanger” en ze wees op de man die al een gitaar n zijn armen had hij had lang bruin haar en in plaats van een kleur had hij gewoon echt zwarte ogen wat hem een beetje angstaanjagend maakte.
  Lelie wist eigenlijk niet goed wat ze moest zeggen, deze band was een van de beste in de toverwereld had ze zich laten vertelen, en zei mocht zomaar met ze optreden.
“De reden dat we je deze kans geven is omdat jij voor wat we weten niet een of andere meisje bent die wat aandacht wil” zei Cassidy alsof ze Lelies gedachten las.
“Maar de reden dat ik dit doe is…”
“Om je vriendje terug te pakken, maar Draco vertelde ook dat je echt gewoon goed kan zingen”
Lelie beet op haar lip, had Draco dat echt gezegd.

“Nu is het misschien slim voor jou om ons te vertellen welk nummer je wilt dat we spellen en dan kunnen we het gaan spellen” zei Cassandra.
Lelie maakte haar tas open en haalde har tekst eruit.
“Ik heb het nummer  ‘Dont you cry for my heart it wont play your part' 
Gebruikt de Titel heb ik veranderd in ‘Dont mess with my heart or I will tear you apart”

Lelie keek aarzelend naar de bandleden,
“Klinkt goed, als we het nu eens gaan spelen en jij zingt dan gaan we kijken of er nog wat dingen aan te verbeteren vallen of er misschien een 2de stem in kan” Zei Cassidy die Lelie vragend aankeek.
Lelie knikte en liep naar de microfoon terwijl de anderen hun instrumenten pakte en Cassidy en Cassandra plaats namen op twee stoelen.
“Je weet wanneer je moet invallen” vroeg Cassidy, Lelie knikte en de band begon te spelen.
Maar toen Lelie moest invallen hapte ze naar lucht en kreeg ze geen woord uit haar keel.
“Is er iets” Vroeg Cassandra die de band gebaarde te stoppen.
Lelie slikte “Ik….”
“Zenuwen” Zei Kitty veelbetekenend.
Lelie knikte.
“Daar had ik in het begin ook last van kijk gewoon niet naar het publiek of in dit geval naar Cassandra en Cassidy” zei Kitty die haar met een glimlach aankeek.
Lelie knikte en de band begon weer te spelen.
Dit maal sloot ze gewoon haar ogen en ze was weer terug in haar muziek ruimte.
Haar zenuwen waren verdwenen ze opende haar ogen en zong het hele liedje uit.

Toen ze uitgezongen was het even stil en klonk er plots applaus.
“Dat klonk echt heel goed, de tekst ook lekker subtiel” zei Cassandra  bewonderend.
“Ja het is zeker goed en ik heb misschien wat ideetjes om het te verbeteren” Zei Cassidy “Als je het niet erg vind natuurlijk”
“Nee natuurlijk niet ik vin het alleen al te gek dat jullie het goed vinden” zei Lelie opgelucht en blij.

De hele dag bleef Lelie in de studio, ze verbeterde haar liedje en zette er ook nog een tweede stem voor Cassandra en Cassidy in.
S’avonds keerde Lelie pas om 8 uur terug naar Zweinstein.
 Ze was echt super vrolijk maar wel moe dus ging ze naar de leerlingen kamer.
Die was nogal vol dus liep Lelie meteen naar de slaapzaal waar ze haar schoolspullen tevoorschijn haalde en aan haar huiswerk begon.

“Evan, dit is saai, weet je niet iets leuks om te doen” 
 “pff nee echt niet, alleen…. Misschien.. ze moet er wel zijn” 
Er verscheen een grijns op Evan’s gezicht.
Hij zat samen met Chris in de leerlingenkamer van Grifoendor.
“wat”
“Nou dat meisje uh White die is vaak niet te vinden in het kasteel maar ik weet waar ze zit, in de kamer van hoge nood we kunnen kijken wat ze daar doet”
Chris begon ook te grijnzen “Man goed idee, wel misschien slim om je mantel mee te nemen hè” 

De twee jongens liepen richting de kamer van hoge nood. 
Bij de muur gekomen liep Evan er drie keer voor heen en weer denkend aan wat hij gezien had toen hij er eerst was binnen geweest.
Na de derde keer verscheen een deur in de muur.
Chris grijnsde “oké nu onder de mantel en kijken wat dat kind hier doet. 
De twee jongens keken eerst of ze helemaal bedekt waren onder de mantel opende de deur en stapte voorzichtig naar binnen.

Lelie was binnen en zat met haar rug naar de deur toe.
Ze zong met de muziek uit de Cd speler mee en hoorde de deur niet open of dicht gaan.
“Waar komt die muziek vandaan” fluisterde Chris.
“hu daarvandaan, maar stil, straks hoort ze ons” Siste Evan terwijl hij naar de cd speler wees.
“uh, misschien hoort zij ons niet maar wat denk je van hem” Zei Chris die plotseling nogal angstig keek.
Evan volgde zijn blik en zag Wolf nu ook.
“ow, ja daar had ik niet op gerekend” fluisterde hij terwijl hij de hond naar hun zag kijken. 
De twee jongens stapte voorzichtig naar achteren.
“Maar hij kan ons toch niet zien” fluisterde Chris.
Wolf fixeerde zijn ogen op het punt waar de twee jongens stonden en liep heel langzaam hun kant op.
“uhm nou daar ben ik eigenlijk niet zo zeker van” Fluisterde Evan.
Op dat moment begon de hond te grommen en draaide Lelie zich om.

“Wat is er Wolf, er is hier…” Maar ze viel stil en keek naar het punt waar Wolf ook naar keek.
Evan en Chris voelde zich heel ongemakkelijk, allebei vroegen ze zich af of ze gezien werden.
Wolf rende plots op ze af en zette zijn bek in de mantel en trok deze van Chris en Evan af.
Lelie keek woedend naar de twee jongens, “Wat moeten jullie hier” schreeuwde ze.
“Nou eh ik…” stotterde Chris, die Evan naar voren duwde zodat hij iets zou zegen.
“Eh nou we gaan al als je me, mijn mantel geeft” zei deze.
“Jou mantel terug geven” zei Lelie die de mantel net van Wolf pakte.
“Geen denken aan, en nu wegwezen of ik vervloek jullie, en ik ben goed in duelleren zoals Potter weet dus rot op”
“Maar….” stamelde Evan.
Wolf begon weer te grommen en liep op de jongens af die zich zonder nog na te denken omdraaide en de kamer uit rende.


-----------------------------------


