T O N K S




OOC: Helaas is dit alweer het allerlaatste hoofdstuk.

04/08/2005
Dear Diary,

Vandaag werd ik wakker om 5.00 uur s'ochtends, omdat ik misselijk en duizelig was.
Die problemen krijg je als je aan Anorectia lijd.
Ik pakte vlak daarna mijn boeken voor Transfiguratie en begon aan mijn opstel.
Ik heb ongeveer 2 uur alleen aan mijn bureau gezeten tot Isabella wakker
werd om 7.00 uur.
Ze vroeg me wat ik zo vroeg op deed en ik zei dat ik een nachtmerrie had gehad.
Ik had haar ook niets verteld van mijn problemen, ze wist niks van mijn
verleden.
Zelf had ze een prachtig leven, een lieve broer, ouders die om haar gaven,
een vriendje die geweldig was en was ook nog eens super inteligent.
Ik was vaak jaloers, maar liet dat niet merken.
Ze had een hele foute indruk van me, ze dacht dat ik net zo'n prachtig
leven als haar had.
Samen liepen we om 8.00 uur naar de eetzaal en ontbijten daar.
Na het ontbijt zouden we Toverdranken hebben, maar eerst zou ik nog even
naar de wc moeten.
Zij zou nog even in de eetzaal blijven en ik chekte de wc op mensen voor
ik alles eruit gooide.
Ik hoorde niet hoe Isabella binnen was gekomen en kreeg haar pas in het oog toen ze mijn wc binnen liep.
Ze keek me aan met open mond en zonder ook maar een woord rende ze weg.
Stomverbaasd bleef ik verstijfd in de wc staan.
In Toverdranken sprak ze niet met me, wat ik ook probeerde.
Pas na Toverdranken praate ze weer tegen me en ik besloot dat het beter was
om alles te vertellen.
Ik weet niet hoe lang ik daar heb zitten praten, maar toen ik uitgepraat was
keek ze me aan en zei dat ik ziek in mijn hoofd was.
Ze liep weg en ik bleef achter, ik kreeg weer een huilbui.
De rest van de dag wees iedereen me na en fluisterden tegen elkaar.
Het tolde in mijn hoofd en het werd me teveel toen de mensen me ook nog eens begonnen uit te schelden.
Isabella lachte me uit toen ze me zo zag.
Ik liep naar de badkamer, klaar om pillen in te nemen, maar toen herinnerde ik me dat ik eerst nog afscheid van je wou nemen.
En dat doe ik nu ook.
De enige die ooit naar me had geluisterd.
Mijn leven was zo mooi in de eerste jaren waarna hij in een hel is veranderd.
Ik zal nu eindelijk mijn welverdiende rust krijgen.

Ik ga nu voor iemand me weer kan stoppen,
Ik zal je voor altijd herinneren en je zult in mijn hart blijven.

Veel liefs Nivera.

OOC: Waarschijnlijk was dit vrij onverwachts, maar ik had geen inspiratie meer en vond dit wel een mooi einde, ookal is het niet een gelukkig einde.
Ik vraag een modje om een slotje op dit verhaal te zetten.
Jullie kunnen een nieuw verhaal van me verwachten.
Hoop dat jullie hebben genoten.


-----------------------------------


