T O N K S




OOC: Alweer bedankt voor de reacties Hello Kitty en Lady_Luna :).
Sorry dat ik het zo laat post, maar ik heb enorme hoofdpijn en ben een beetje grieperig, dus moest ik van mijn moeder in bed blijven.
Ik wou toch heel graag nog een stukje posten, dus hier komt het dan:

03/08/2005
Dear Diary,

Alles is ok met mijn vriendin, ze had een beuker tegen haar hoofd gekregen
tijdens zwerkbaltraining en onze verpleegster heeft haar weer opgelapt.
Nu geen tijd daarvoor, heb namelijk maar net iets meer dan een kwartier om
verder te schrijven:

...Aan het eind van de middag zag ik hoe ze bij het meer zaten en mijn hart stond stil, toen ik ze zag zoenen...

Ik liep naar ze toe en schelde mijn vriendin eerst uit voor verader en modderbloedje,
daarna vervloekte ik haar met allerlei spreuken en ze viel op de grond.
Micheal schrok enorm van mijn reactie en wilde met me praten, maar ik
liep door naar de school zonder om te kijken.
Ik was razend en rende naar de meisjesslaapzaal voor de 2e jaars.
Eenmaal daar aangekomen barste ik in huilen uit.
Die volgende dag toen Claudia was opgelapt kwam ze naar me toe en wilde
het goed maken.
Hoe durfde ze!
Ze legde uit, dat hij het al een week geleden wou uitmaken en hij verder
met haar wou, omdat ze al zoveel had geleden voor hem en de verliefdheid
voor mij was overgegaan.
Weer barste ik in huilen uit en ze probeerde mij te troosten.
Het werd me allemaal te veel en ik vertelde al mijn problemen tegen haar.
Ik vertelde van de Anorectia, van de stemmen in mijn hoofd, van mijn
zelfmoordpoging en over Fantility, Russle en Wolfsgang die me constant hadden gepest.
Claudia schrok van dat alles, maar bleef bij me en trooste me.
We maakten het weer goed en ik en Micheal werden weer vrienden na 2 weken
van alleen maar pijn en verdriet.
Die weken waren erg zwaar voor me en ik vermagerde nog erger, kreeg
nog meer stemmen in mijn hoofd en dacht na over nog een zelfmoordpoging.
Uiteindelijk deed ik dat niet en ging ik verder met mijn leven.
Ik leerde een jongen kennen genaamd Sergio, hij was heel lief en knap en
we kregen al snel wat.
Het enige probleem was dat ik Micheal niet uit mijn hoofd kon zetten, alle
gebeurtenissen tussen hem en mij spookten steeds door mijn hoofd en
maakte het bijna onmogelijk voor mij om een relatie met hem te hebben.
De weken gingen voorbij en ik had al lang vakantie.
Claudia was op vakantie en ik bleef thuis bij mijn moeder die steeds maar
schreeuwde en bij mijn vervelende broertje.
Micheal en ik schreven brieven en ik kon het niet laten om te vertellen dat
ik nog steeds zielsveel van hem hield.
Hij antwoorde met lieve brieven en het leek of hij ook nog van me hield.
Een paar dagen daarna ontvind ik een brief van Claudia waarin ze me vertelde
dat als ik ook maar een poot naar haar vriendje uit zou steken ze me persoonlijk
zou komen vervloeken.
Er stonden ook allemaal beledigingen in en ik was stomverbaasd.
Hoe kon ze dat allemaal zeggen, terwijl zij degene was die niet van mijn
vriendje had kunnen afblijven en ik haar ook nog eens heel erg steunde
in haar relatie.
Ik was ontzettend boos en schreef een brief terug waarin ik zei dat onze vriendschap
nu echt over was en ze blij mocht zijn, dat ze mij als vriendin heeft gehad.
Ze stuurde een brulbrief terug met een kakelende lach.
Micheal en ik verbroken ook het contact omdat Claudia niet wou dat hij met
mij praate en hij luisterde naar haar.
Het ging slechter en slechter met mij en het volgende schooljaar kwam dichterbij.
Ik zou naar de 3e gaan en me daar moeten redden zonder vriendinnen.
Ik kreeg vaak huilbuien op school en al snel was ik bekend als 'de huilebalk'.
Toen maakte mijn vriendje het ook nog eens uit en had ik niemand meer.
een paar weken gingen voorbij en ik leerde een meisje Isabella kennen.
We werden dikke vriendinnen en zo ben ik aangekomen op de dag 3 Augustus,
wanneer ik bijna mijn 3e jaar ga eindigen en er een eindschoolfeest
word georganiseerd op deze zaterdag.

Ja lief dagboek, nu weet je alles over mij en mijn verleden en zal ik nu
over mijn heden gaan beginnen, maar dat doe ik morgen.

Veel liefs Nivera.

P.S. Hier nog een gedichtje wat niet rijmt en wat ik net speciaal voor je heb gemaakt:

The Past
In the past bad things happen,
Good things likewise.
Life is just like one big pie.
All the ingredients constitute the pie,
As good things and bad things constitute life.
So remember:
Life will have its downs,
but will allways climb the stairs up again.

OOC: Sorry voor het korte stukje, maar dit was gewoon het laatste stukje van haar verleden, dus ik kan er verder niks aan doen.


-----------------------------------


