dracogirly




Hoofdstuk 7

“Je wilt wat?”, zei Draco die niet kon geloven wat Ginny hem vertelde.
“Ik wil dat je doet alsof je m’n vriendje bent.”
“En hoe moet dat er ooit voor zorgen dat jij wat met Potter krijgt?”

Dit was duidelijk niet wat Draco verwacht had toen Ginny vertelde dat ze nog steeds verliefd op Potter was. Hij verwachtte dat ze zijn hulp wilde met het maken van een liefdesdrank ofzo, maar toch niet dit.

“Nou, jij krijgt het voor elkaar om altijd zijn aandacht te krijgen. Doordat hij ons dan samen ziet moet hij jaloers worden.”

Draco schudde z’n hoofd. Dit was werkelijk het slechtste idee dat hij ooit gehoord had. Maar door de wizardsdebt was hij echter wel genoodzaakt om er aan mee te werken.

“En hoe stel je je dat dan voor?”
Ginny’s gezicht begon rood aan te lopen.
“Nou ehm… we kunnen samen naar Zweinsveld gaan.”
Ginny werd zenuwachtig van de blik die Draco haar gaf.
“Of niet?”, zei ze in een piepstemmetje.

Draco zuchtte. Hij kon maar beter zo snel mogelijk van die stomme wizardsdebt af zijn.

“Prima, ik zie je dan wel volgende week zondag om half 11 bij de grote zaal.”

Draco liep richting de deur.

“Ehm..”, zei Ginny. Als ze wilde dat het overtuigend overkwam moesten ze toch vaker samen gezien worden.
“Wat!”, zei Draco terwijl hij zich met een boze blik omdraaide. Ginny schrok van de boze blik die Draco haar gaf.
“Niets”, zei Ginny snel.

“Stomme Griffoendorks, weten niet eens of ze wel of niet iets willen zeggen. En dan nog die achterlijke ideeën die ze verzinnen”, mopperde Draco terwijl hij het lokaal uitliep.

Hij ging gelijk op weg naar het lokaal in de bezweringen hoek waar hij vandaag z’n tweede duelleersessie met Potter zou hebben. Door dit stomme gesprekje met Ginny was hij nu echter wel te laat. Hij opende de deur van het lokaal en zoals hij al verwachtte zat Harry al klaar.

“Je bent te laat Malfidus”, zei Harry.
Draco keek hem met een opgetrokken wenkbrauw aan.
“Jij bent gewoon te vroeg Potter, dat is heel wat anders”, zei Draco terwijl hij de deur achter zich dicht deed.
“We hadden om half 8 afgesproken en het is nu kwart voor 8”, zei Harry terwijl hij boos opkeek.
“Tututu”, zei Draco hoofdschuddend. “Weet je dan niet dat een Malfidus nooit te laat is? Alle anderen zijn gewoon simpelweg te vroeg.”

Harry keek Draco ongelovig aan.
“Is dat een speciale Malfidus-regel ofzo?”
“Hoe raad je het Potter?”, zei Draco op serieuze toon.
“Je bedoelt dat zulke regels echt bestaan?”, zei Harry terwijl hij Draco met grote ogen aankeek.
“Uiteraard Potter. Iedere gerespecteerde puurbloedfamilie heeft z’n eigen regels. Een halfbloedje als jij zal dat wel weer niet begrijpen.”
“Ik heb Ron hier nog nooit over gehoord”, zei Harry terwijl hij zijn geheugen naging of Ron echt nooit iets over regels heeft gezegd.
“Ik had het ook over iedere gerespecteerde puurbloedfamilie Potter”, zei Draco met nadruk op het woord gerespecteerde.

Harry voelde zijn woede opborrelen. Waarom kon Malfidus nou nooit iets zeggen zonder zijn vrienden te beledigen? Zijn nieuwsgierigheid won het echter van zijn woede en hij dwong zichzelf rustig te blijven.

“Waar bestaan die geweldige regels dan verder nog uit?”, zei Harry terwijl hij Draco onderzoekend aankeek.

“We moeten er altijd verzorgd uitzien, we mogen niet lachen, tenzij het is om iemand uit te lachen, daar wordt een uitzondering voor gemaakt. Verder mogen wij ....”
“Wacht! Zei je nou zojuist dat je niet mag lachen?”, zei Harry vol verbazing.
Draco zuchtte geïrriteerd. “Dat zei ik ja. Als je oplette had je dat gelijk wel gehoord. Waarom loop ik dit allemaal te vertellen als je toch niet luistert?”

Harry was echter alweer gestopt met luisteren na de bevestiging. Dus Malfidus mocht niet lachen hè? Dan zou hij er wel eens voor zorgen dat hij die regel snel zou breken. Met een vastberaden gezicht liep hij op hem af.

“Wat doe je Potter?”, zei Draco terwijl hij langzaam een stap achteruit deed. Met z’n hand greep hij snel richting z’n toverstok. Harry handelde echter sneller en tackelde hem naar de grond. Harry lag half op Malfidus en begon hem te kietelen.

Draco probeerde z’n lachen in te houden, maar dat was gewoon onmogelijk. Hij bleek nogal slecht tegen kietelen te kunnen.
“Potter hahaha… ga haha, van me af”, zei Draco tussen het lachen en happen naar adem door. Harry was echter niet van plan om zo snel te stoppen. Ineens hoorde ze de deur opengaan. 

Harry stopte met kietelen en beide keken vlug naar de deur om te kijken wie hun stoorde. In de deuropening stond een verbaasde Anderling met grote ogen naar de twee jongens op de grond te kijken.
“Stoor ik?”
“Professor, het is niet wat u denkt”, zei Harry snel toen hij zag dat Draco en hij wel erg dicht op elkaar lagen. Snel ging hij van hem af.
“Ow, en wat denk ik dan wel niet Potter?”
Harry begon rood te worden. Misschien was dat niet één van de beste dingen die hij had kunnen zeggen.

“Het was inderdaad niet wat u waarschijnlijk dacht professor”, zei Draco met een sereen gezicht.
Harry draaide zich een beetje opgelucht naar Draco. Hij zou vast wel in staat zijn om aan Anderling uit te leggen wat er werkelijk aan de hand was.
“Het is namelijk zo professor, dat Harry en ik in een nogal heftige relatie verwikkeld zijn. We waren net weer eens bezig met een van onze zoensessies toen u ons stoorde.”

Harry kon niet geloven wat Draco zojuist aan het hoofd van zijn afdeling verteld had. Zijn hoofd werd zo mogelijk nog roder. Hij wilde zeggen dat Malfidus loog en dat er niets van waar was, maar hij leek niet meer in staat om zijn mond te laten werken.

Ook de normaal toch altijd vrij stijve professor Anderling begon een rood gezicht te krijgen. In al de jaren dat ze al lesgaf op deze school had ze toch nog nooit zoiets meegemaakt. 

Draco was de enige in het gezelschap met een nog enigszins normale gezichtsuitdrukking. Harry wist echter zeker dat hij zich diep van binnen rot moest lachen om de geschrokken gezichten van hemzelf en Anderling.

Uiteindelijk lukte het professor Anderling de vreemde stilte te doorbreken.
“Nou eh.. ik ga er maar weer eens van kussen. Ik bedoel van tussen”, zei Anderling die haar fout verbeterde. Ze schudde haar hoofd alsof ze daarmee de beelden van Harry en Draco die half op elkaar lagen weg kon krijgen. De reden waarom ze hier gekomen was, was ze alweer vergeten.

“Professor, aangezien onze relatie nog vrij nieuw is zouden we het graag geheim proberen te houden. We hopen dan ook dat u het tegen niemand wilt vertellen”, zei Draco met een serieus gezicht. 

Anderling scheen zich weer wat hersteld te hebben en keek de twee jongens aan.
“Van mij zal niemand het horen. Ik raad jullie echter wel aan om niet zomaar in klaslokalen te gaan zoenen. Dit is namelijk een school en je weet maar nooit wie er binnenkomt.”

“Bedankt professor”, zei Draco met een onderdrukte glimlach. 
Professor Anderling liep naar de deur. “Zolang jullie er maar voor zorgen dat ik jullie niet opnieuw betrap, want dan zullen er ergere maatregelen volgen.”
Ze opende de deur en met een klap viel de deur weer dicht.

Die klap scheen Harry uit zijn tijdelijke schok te halen en hij keek weer op naar Malfidus. 
“Waar denk je dat je mee bezig bent Malfidus! Mijn afdelingshoofd wijsmaken dat wij iets met elkaar hebben?”

Draco grijnsde. “Een van mijn betere plannen inderdaad.”
Harry keek hem met grote ogen aan. “Mijn afdelingshoofd denkt dat wij een relatie met elkaar hebben.”
“Ja Potter, dat zei je net ook al”, zei Draco droog.
“Waarom Malfidus? Waarom zou je zoiets zeggen?”
“Omdat het mij nogal grappig leek en als jij jullie reacties had gezien had je dat ook gevonden”, zei Draco met een grijns.

“Weet je zeker dat dat de enige reden is Malfidus en niet een of andere geheime verliefdheid op mij?”
Draco keek verontwaardigd.
“Ik weet niet wat voor ideeën je in je hoofd haalt Potter, maar ik kan je vertellen dat er van een verliefdheid op jou absoluut geen sprake is. Dus ik weet niet of ik nog meer van je supertheorieën te horen krijg of zullen we gaan oefenen?”

“Perkamentus zei dat we moesten oefenen om de spreuken samen te zeggen dus laten we daar maar mee beginnen”, zei Harry. “Zullen we proberen om die tafel te laten zweven?”

Draco knikte en ging naast Harry staan, klaar om de spreuk te zeggen.
“Na drie oké?”, zei Draco. “Eén, twee…”

“Wingardium Levi…”

Draco zuchtte geïrriteerd. 
“Wat denk je dat je aan het doen bent Potter?”
“Ik was de spreuk aan het zeggen, de vraag is waarom jij niets zei”, zei Harry terwijl hij zich naar Draco draaide.
“We hadden afgesproken dat we pas bij drie iets zouden zeggen. En ik weet niet of jij anders telt Potter, maar ik was pas bij twee.”
“Als jij het allemaal zoveel beter weet waarom doe jij het dan niet alleen?”, zei Harry een beetje nijdig.
“Dat is het beste wat je deze hele avond hebt gezegd”, zei Draco. “Ik heb jou hulp namelijk echt niet nodig bij het zeggen van een spreuk. Ik, in tegenstelling tot anderen, ben namelijk prima in staat om m’n eigen vijanden tegen te houden.”

“Wat probeer je nou te suggeren Malfidus? Dat jij mij zou kunnen verslaan?”, zei Harry bot.
“Natuurlijk zou ik jou kunnen verslaan Potter? Of ben je onze laatste duelleersessie alweer vergeten?”
“Dat was niet eerlijk! In een eerlijk gevecht zou ik je makkelijk kunnen verslaan”, zei Harry boos.
“Dan kan ik maar beter zorgen dat het geen eerlijk gevecht wordt, nietwaar?”
“Je bent gewoon onuitstaanbaar!”, gilde Harry.

“Ach, zulke dingen zeg je toch niet tegen je vriendje”, zei Draco uitdagend. Hij wist dat Harry hierdoor waarschijnlijk nog wel bozer zou worden.

“Waar heb je het over Malfidus! Er is helemaal niets tussen ons.”

“Hoe kun je nou zoiets zeggen?”, zei Draco terwijl hij net deed alsof hij zwaar geschokt was. 

Harry begon zijn controle te verliezen en Draco zag het. Het leek wel alsof Harry ieder moment kon gaan ontploffen en als dat zou gebeuren kon Draco maar beter niet in de buurt zijn.

“Het was weer heel gezellig schat, maar ik moet nu toch echt weer gaan. Die nachtzoen komt nog wel een andere keer”, zei Draco terwijl hij snel de deur uitliep en achter zich dicht deed. Hij had dit nog maar net gedaan toen hij een knal hoorde van een tafel die omviel. Haastig met een tevreden glimlach liep hij de gang door op weg naar zijn eigen kamer. Hij kon nu maar beter zorgen dat hij Potter voorlopig niet tegenkwam.

LET OP!! Ik hoop dat jullie t verhaal leuk vinden worden. En ik had een vraagje! Zoals jullie misschien wel weten van mijn vorige verhalen schrijf ik er altijd een relatie in van iemand. Nou vroeg ik me af wat jullie in dit verhaal wilde zien. Draco/Ginny of Draco/Harry (hier heb ik echt een hele goede twist voor in m'n hoofd  :twisted: ). 
Allebei de koppels lijken me wel leuk en ik heb moeite met kiezen daarom vraag ik me af wat jullie nu leuker lijkt. Stuur me daarom een pb'tje met welk koppel jou leuk lijkt en waarom. Alvast bedankt!


-----------------------------------


