Lady Luna




Nou sterre hier voor jou ik hoop niet dat je te wanhopig was :P


I would like to scream and shout

Lelie zat in de Bieb, ze probeerde haar huiswerk te maken.
Alleen dwaalde haar gedachten steeds af, af naar een wraak plan dat ze niet kon verzinnen.
Ze wilde hem vernederen, net zoals hij met haar wilde doen.
Het uitmaken net een dag voor het bal, de loser.
“Hey Tatoe meisje” Zei opeens een vrolijke stem.
De enige die Lelie zo noemde was Potter, “wat moet je” zei Lelie geïrriteerd.
“Nou wat zijn we weer aardig” zei Potter die tegenover haar ging zitten en zijn boeken op tafel gooide.
“Sorry ik ben niet in de stemming om aardig te zijn” 
Potter keek haar vragend aan.
“Ruzie met het duiveltje”
fronsend keek Lelie Potter aan.
“Wie”
“Duiveltje Devon, je vriendje”
“Hu nee” Antwoordde Lelie afwezig.
Haar liefde voor hem was aan het verdwijnen, als hij haar zoende kon ze soms wel over haar nek gaan.
Maar ze liet niks merken, niet voordat ze het perfecte wraak plan had verzonnen.

“Nou je klinkt wel erg enthousiast, is het uit of zo”
“Nee” Zei Lelie.
‘nog niet’ dacht ze.
“Hé wat is dat”Zei Potter en hij trok een blaadje uit Lelies boek. 
Nog voordat ze hem kon tegenhouden had Potter het gepakt en begon te lezen.

I wish this pain would fade away.
I realy dont want you to stay.
You think you can play my heart,
But you wil some day get your part.

You almost made me wand to kill myself.
But I know your not worth it.

I wil make you pay,
I promis you someday, 

Potter keek Lelie vragend aan.
“Heb jij dit geschreven”
“Ja en geef nu maar terug”
Lelie probeerde het blaadje van hem af te pakken.
“You almost made me want to kill myself, wat bedoel je daarmee”
“Dit nou goed” en heel even liet ze haar linker pols zien.
Daarna greep ze het blaadje uit zijn handen, pakte haar spullen en liep weg.

Toen ze de bieb uit liep kwam ze Draco tegen.
“Hey, Meis al klaar met je huiswerk”
Lelie glimlachte “Nee Potter viel me lastig, k ga een rustige plek op zoeken”
Draco Volgde Lelie, “waar”
Lelie beet op haar Lip Draco kon ze het wel vertellen, hem kon ze vertrouwen, hij was sinds ze hier was als een grote broer voor haar geweest.  
“Beloof me dat je het niet tegen iemand zegt” Zei Lelie terwijl ze een trap op liepen.
Draco fronste even maar knikte en volgde haar.

Niet veel later kwamen ze bij de gang, waar Lelie een aantal keer langs de muur liep.
Toen daar een deur verscheen keek Draco even verbaasd maar volgde haar naar binnen.
“Hier ben ik te vinden als ik ergens anders ben” zei Lelie vrolijk.
“Netjes hoor” Zei Draco bewonderend.
Hij nam plaatst achter de piano en sloeg een paar toetsen aan.
“Kun je piano spelen” vroeg Lelie die naast hem ging zitten.
“Nope”
“Gitaar dan”  
“Ook niet” Draco stond op en liep naar de Cd speler, “Deze ken ik niet, wat stelt het voor”
Lelie liep naar hem toe en wilde een Cd pakken maar Draco was haar voor.
“Magic of Darknes, ik wist niet dat je die kende”
“Die ken ik ook niet die lag erbij, nog nooit naar geluisterd” Zei Lelie die de CD van hem over pakte en in de Speler deed.

Een Paar seconden later, klonk er rock muziek door de ruimte heen.
“Klinkt goed” zei Lelie.
“Ik weet het” Zei Draco met een grijns.
“Maar speel jij dan een van die instrumenten” vervolgde hij terwijl hij naar de andere instrumenten wees.
“Nee ik kan een klein beetje gitaar en piano spelen maar zing liever.
Ik weet nu wel hoe ik ze zelf kan laten spelen” Zei Lelie die de Cd speler uit zetten en met haar toverstok in de aanslag naar de piano liep.
“Laat zien, en horen ook natuurlijk” Zei Draco benieuwd.
 Lelie liep naar de piano en mompelde een spreuk, niet veel later begon de piano een langzame melodie te spelen.
En Lelie begon te zingen

i'm so tired of being here
suppressed by all of my childish fears
and if you have to leave
i wish that you would just leave
because your presence still lingers here
and it won't leave me alone 

these wounds won't seem to heal
this pain is just too real
there's just too much that time cannot erase

when you cried i'd wipe away all of your tears
when you'd scream i'd fight away all of your fears
and i've held your hand through all of these years
but you still have all of me

“Wow, Lelie je kan echt goed zingen”  Zei Draco ontsteld toen Lelie stopte.
Lelie werd rood “je houd wel je mond hierover hè”
“Waarom, je zou op het kerstbal moeten zingen Devon zou…”
Maar Draco stopte voor hij zijn zin afmaakte want hij zag Lelies gezicht vertrekken toen hij over het kerstbal begon.
“wat is er”
“He, wat, niks hoor” zei Lelie die zo normaal mogelijk probeerde te kijken.
Maar Draco wist haar te doorgronden, “Wat is er, er is iets ik ben echt niet dom hoor”
Hij liep naar haar toe en keek haar recht aan, “vertel”
“Nee, niks het is dat…” Tranen welde op in Lelies ogen.
“Is hij weer bezig, ik heb je gewaarschuwd hè”
Lelie kon haar tranen niet meer tegen houden,  ze keek Draco hulpeloos aan.
Draco liep naar Lelie toe en sloeg een arm om haar heen “ach naïef meisje”zei hij troostend.

Even stonden ze zo toen zei Draco “Is het nou eigenlijk uit dan”
“Nee, hij maakt het uit de dag voor het kerstbal” zei Lelie bitter, haar verdriet was omgeslagen in woede.
“Maak het dan uit voor hij het kan doen”
Lelie liep naar de Cd speler en zette een van haar eigen Cd’s van aan.
“Nee ik wil wraak nemen niemand kan met mijn gevoelens spelen, ik weet alleen nog niet hoe”
“Een echte Zwaderaar hè” zei Draco grijnzend.
“Al was ik dat niet ik zou het toch doen” Zei Lelie kwaad.

Draco begon op een samenzweerderige manier te grijnzen.
“Weet je wat je moet doen, schrijf een nummer voor hem en geen lief liedje maar eentje waar je hem op een subtiele wijze laat merken hoeveel je hem haat en hem zal kwelen tot hij dood is” 
“Ja en wanneer ga ik dat zingen, midden in de les of zo”
“Nee op het kerstbal lieverd, Die band van deze Cd( hij hield de Cd van Magic Of Darknes vast) komt spelen op ons kerstbal”
Lelie keek hem verbaasd aan, “En hoe kom jij daarbij”
“Via mijn vader, weet verder niemand… denk ik, maar dat doet er niet toe, als je nou een nummer schrijft op de muziek van hun willen ze je het vast wel laten spellen hoor” 
Lelie keek Draco bedenkelijk aan, zou ze zoiets kunnen.
Misschien wel, ze zou…. Nee, ze durfde…. Of wel.

Draco leek haar gedachten te kunnen lezen,
“Natuurlijk kun je dat, je kan echt mooi zingen joh”
“Ik weet niet, ik…”
“Jij gaat een tekst schrijven en ik laat je verder met rust” zei Draco vast en liep de ruimte uit.

Lelie plofte met een zucht op de kussens.
Zou Draco gelijk hebben…. Misschien kon het zou wel een goeie zijn.
Ze stond weer op en liep naar de Cd speler om er een cd van Magic of Darknes erin te doen.
De hele avond lag ze te luisteren, maar ideeën kreeg ze niet.
En lang wakker blijven eist zijn tol, Lelie viel in slaap om 3 uur s’nachts.

Met een schok werd Lelie wakker, hoe laat zou het zijn.
Ze keek op haar horloge en liet haar hoofd weer op de kussens vallen.
Het was al half elf, geen zin om dus nog naar de les te gaan.
Ze ging overeind zitten en keek om zich heen.
De muziek speelde nog steeds(die had ze op repeat gezet) de muziek van Magic of Darknes.
Nog steeds had ze geen idee van wat ze moest schrijven dus besloot ze naar de leerlingenkamer te gaan om te douchen en om te kleden middag eten en dan nog wat lessen te volgen.

Toen ze de deur opende naar de gang lag Wolf op haar te wachten.
“Hey lieverd, kom je me helemaal ophalen” Zei ze terwijl ze de hond aaide.
Wolf likte haar hand en stond op en liep voor Lelie uit door de gang.

Net nadat de bel was gegaan die het einde van de les aan kondigde verscheen Lelie in de Grote zaal.
Ze was een van de eerste en ging aan het einde van de tafel van Zwadderich zitten.
Niet veel later stroomden de andere leerlingen ook binnen.
Een aantal leerlingen uit haar klas ( ze zat nu in het vijfde jaar waar ze vanaf daar zou verder gaan naar het zesde volgend jaar) zagen haar zitten en liepen op haar af.

“Lelie waar was je” vroeg een bruin harig meisje genaamd Vera.
“Hu, ow ik heb me verslapen” Antwoordde Lelie.
“Je sliep niet eens in de slaapzaal” Zei Vera die naast haar was gaan zitten.
Lelie onderdrukte een gaap “Ik…. Was…. Wat heb ik eigenlijk gemist” 
“Weinig hoor, Malfidus les was wel grappig, Grifoendors uitgejouwd”
Lelie glimlachte “Vertel”
“Nou Potter, die kwam binnen, met zijn zelfingenomen koppie, moest een of ander boek hebben, Malfidus wilde het hem niet geven en zetten hem best voor gek, is ie goed in trouwens” Zei Vera grijnzend terwijl ze haar boterham met jam besmeerde.
“Jammer, had ik best bij willen zijn”
Lelie keek naar de tafel van Grifoendor, ze zocht Potter toen ze hem zag, zat hij ook naar haar te kijken.
Ze gaf hem één van haar meest dodelijke blikken en vervolgde haar gesprek met Vera.


-----------------------------------


