Skywalker




HOOFDSTUK 8
We sjokten naar de volgende les, Geschiedenis van Toverkunst.
Toen we een tijdje later in het muffe lokaal zaten, en naar proffesor Kist keken, wist ik ook dat ik net zo saai was als in de boeken. Saaier misschien.
Proffesor Kist praatte met een monotone stem, net een kapotte basgitaar. 
Het was duidelijk de bedoeling dat we wat opschreven, maar daar had ik gewoon geen fut voor.
Er ging een slaperige stilte over de leerlingen, en ik zag dat sommigen al in een diepe slaap waren gevallen.
Dit kon ik ze niet kwalijk nemen. 
Ik legde mijn armen op tafel en ik legde mijn hoofd erop.
In geen drie tellen viel ik in een diepe diepe slaap, de stem van Kist ging mijn ene oor in, rommelde een beetje in mijn versufte brein, en ging het andere oor weer uit.
Ik was net in een heerlijke slaap toen iemand mij in mijn zij porde. 
Het was Brace. 
"Wat?" Vroeg ik slaperig.
"De bel is gegaan sufkop!" Riep hij lachend.
Snel stond ik op, pakte mijn schooltas en ging met Brace weg, 
"waar is Liz?" Vroeg ik om me heen kijkend.
"Ze is gaan lunchen, ze wilde zo nodig bij iemand zijn ofzo..." Mompelde Brace schouder ophalend.
Dus liepen ik en Brace naar de Grote Zaal om te eten. 
Ik was nog steeds slaperig, ik dronk was pompoensap, en at niets.
Brace keek me bezorgd aan, "Lilian, gaat het wel?" Vroeg hij.
Ik knikte en stond op voor de pauze was afgelopen.
"Ik ga deze spullen even wegzetten en dingen halen voor Verweer Tegen De Zwarte Kunsten" bromde ik.
Brace wou meegaan maar ik zei dat ik liever alleen ging. Zo ging ik dus naar de leerlingenkamer van Ravenklauw.
En wie trof ik daar aan? De enige jongen die ik graag alleen zou tegenkomen. Lance.
Hij stond daar alleen in de uitgestorven leerlingenkamer. 
Ik schraapte mijn keel als teken dat ik er was.
Lance liep naar me toe, "hoe waren je eerst lessen?" Vroeg hij grijnzend.
"Niet best, we hadden Toverdranken van Sneep en Geschiedenis van Toverkunst van Kist" antwoordde ik. 
Lance knikte en ging weer in zijn luie stoel zitten, ik bracht mijn schooltas naar de slaapzaal, pakte mijn boek voor Verweer Tegen de Zwarte Kunsten die ik in mijn tas deed, en ging weer naar beneden.
Lance was daar nog steeds alleen. 
'Waarom komt hij me niet zoenen zoals gisteren?' Vroeg ik mezelf af.
Maar Lance bleef rustig zitten.
Pas toen hoorden we een hele hordes meiden weer aankomen. 
Lance stond gauw op, en ging naast me staan. 
Hij sloeg zijn arm om me heen, en trok me naar zich toe.
Ik was knalrood, en vooral toen de meisjes binnenkwamen, en ons zagen. 
"Het heeft geen zin om nog achter die Lance aan te gaan, hij is toch al bezet!" Zei één van de meiden. 
Lance gaf me een zoentje op mijn voorhoofd, pakte toen zijn tas, en ging ervandoor.
"Doei Lilian!" Riep hij me na.
Ik zwaaide, "dag Lance!" 
De meiden keken me gevaarlijk en met priemende ogen aan, ik pakte dus ook mijn tas, en ging ervandoor.
'Waarom deed hij zo als de meiden kwamen? Waarom deed hij eerst alsof we gewoon vrienden waren, en dan weer alsof onze huwelijk al geregeld was?' 
In de Grote Zaal kwam ik Brace tegen, ik zou hem niet vertellen wat er was gebeurd. Dat was nergens voor nodig.
"Wat is er aan de hand?" Vroeg Brace toen hij me zag.
"Niets" antwoordde ik veel te snel.
Brace keek me achterdochtig aan, en toen zei hij niets meer.
We liepen zwijgend naar het lokaal Verweer Tegen de Zwarte Kunsten.
Bedankt allemaal voor jullie vele reacties!


-----------------------------------


