Lady Luna




Een bekentenis.

“zo Malfidus je ziet er vermoeid uit, zwaar gehad”
Draco Malfidus Senior zat op een gemakkelijke fatuil in de leraren kamer van Zweinstein.
“Ach praat me er niet van ik moest dat meisje Mary op het perron haar spullen geven, ik kwam echt net op tijd als mijn zoon niet met haar had gepraat was ze al weg geweest” 
“Hmm, jah ik heb over haar gehoord, ze zat in een christelijk weeshuis niet, maar daar wilden ze haar niet meer ze werd te oud en ze konden haar net mee onder controle houden” 
Zei Harry Potter die tegenover hem ging zitten.
De verhouding tussen hun twee was heel erg veranderd sinds de val van Voldemort.
Vlak nadat Voldemort gevallen was Leek Draco hem nog trouw te zijn tot plots bleek dat, dat helemaal niet waar was.
 Perkamentus ontving hem met open armen en Draco sprak geen woord over waarom hij dit gedaan had.

Malfidus senior leek nu in gedachten verzonken.
Hij dacht aan jaren terug.
Toen zijn vrouw zwanger was van Draco, hij had een fout begaan.
De grootste die hij kon maken.
Hij was verliefd geworden op een vrouw genaamd Claire, ze was een dreuzel.
Nooit had hij verwacht dat dit zou gebeuren en toch gebeurde het.
Hij ging een relatie aan met haar, en ze werd zwanger.
Toen zijn eigen vrouw Daisy overleed besloot Draco te stoppen met donkere magie hij was het nu zat.
Zijn vader was er niet blij mee en wilde dat hij Draco Junior zou opvoeden als een echte Malfidus, maar Draco weigerde.
Hij wilde met Claire trouwen en ergens anders zijn leven slijten.
En al helemaal niet bij een stel dreuzel haters.

Toen verdween hij en lang wist zijn vader hem niet te vinden.
Maar het nootlot sloeg toe en toen hij ze vond vermoorde hij Claire.
Dat was net nadat de Baby geboren was, 
Draco wist dat hij niet terug kon naar het ziekenhuis en hoopte alleen dat ze goed voor de baby zouden zorgen. 

“Potter ik wil dat je weet, jij bent schoolhoofd ik bedoel, ehm Mary of ook Lelie hoe ze zichzelf noemt is mijn dochter” Zei Draco Sr. tegen Harry Potter.
Deze wist even niks uit te brengen hij keek allen stomverbaasd.
“Maar dit meisje is deels dreuzel, ze..”
“Ga me nu niet vertellen wat ze is dat wist ik, haar moeder Claire was Dreuzel, ik kon er niks aan doen dat ik verliefd werd op haar ze…” Zei Draco.
Harry glimlachte “je hoeft je niet te verontschuldigen, het overvalt me gewoon.
Het is gewoon jij de dreuzel hater, was zij de reden dat je, je vader verliet”
Draco’s blik verduisterde.
“Hij vermoordde haar, hij wist uit Azkaban te blijven toen. Daarom kwam ik naar Perkamentus ik wilde vragen of hij Draco junior kon beschermen tegen hem”
“Aha zo dus, ik wist dat er iets was, maar zeker zoiets had ik niet verwacht, je wil zeker niet dat iedereen het weet” Zei Harry.
“Nee zeker niet, vooral Draco hoeft het niet te weten, maar jou zoon ook niet of wie dan ook, ik wil gewoon dat jij het weet” Zei Draco Harry doordringend aankijkend.
“Ik hou mijn mond” antwoordde Harry.

“Nou, misschien moeten we ons maar omkleden” zei Draco.
Hij en Lelie hadden de hele reis gepraat over van alles en nog wat.
“He omkleden” zei Lelie verbaasd.
“Schooluniformen” Zei Draco met een Dat-heb-ik-je-toch-verteld blik.
“Daar heb je niks over gezegd waar kan ik de mijne eigenlijk vinden” zei Lelie.
“In je koffer”
“Ow”
Lelie maakte haar hutkoffer ruw open en vond de kleding.
“iew” was haar eerste reactie toen ze het rokje en de bloes en een of andere lange mantel uit de koffer haalde.
Daarna dook ze in haar eigen weekendtas en haalde daar ook nog wat spullen uit.
“Nou wegwezen jij je denkt niet dat ik me met jou erbij ga omkleden wegwezen” en zonder pardon zette ze Draco de coupe uit.

Een paar minuten later mocht hij weer binnen komen.
“Dit is toch een stuk beter” zei Lelie grijnzend naar zichzelf kijkend.
Ze had de kleding aan maar had zelf wat dingen toegevoegd.
In plaats van gewone kousen had ze nu zwart met wit gestreepte kousen aan.
Het bloesje wat bij het uniform hoorde lag in de hoek van de coupe en ze had een wit bloesje van zichzelf aan, deze was ook wit maar op de achterkant stond de afbeelding van een katten kop die grijnsde daar boven stond ‘lucky number’ en onder de kop 13. 
Ook op de voorkant stond nog een kleine afbelding van de katten kop.
“Ja je hebt gelijk dat ziet er veel beter uit” Zei Draco grijnzend, “nu ik” en hij duwde Lelie de coupe uit om vervolgens alleen zijn mantel aan te doen (zijn broek en shirt had hij al aan) 
“Ja dat was echt nodig hè” zei Lelie sarcasties toen ze weer binnen stapte.
Draco grijnsde.

Niet veel later minderde de trein vaart en stopte.
“kom we moeten gaan” zei Draco die opstond en de coupe uitliep.
“En onze spullen dan” Zei Lelie die Wolf wakker maakte en zijn riem stevig vast pakte, voor het geval hij weer weg zou rennen.
“Die worden naar het kasteel gebracht, Kom nou maar”
Lelie volgde Draco door de menigte en ze kwamen op een druk perron terecht.

 En voor de derde keer die dag liep ze tegen iemand aan.
Met een bons vielen zei en de persoon waar ze tegenop liep op de grond.
“Wie hebben we hier, o jah het tatoe meisje” zei een bekende stem.
Lelie keek op en zag dat het die zwartharige jongen was, Potter noemde Draco hem.
“Ja, Potter” zei ze met een zucht en stond op terwijl ze over haar pijnlijke achterwerk wreef.
“Moeilijk hè lopen” zei hij sarcasties.
Lelie gaf hem een Yea-whatever blik en stak haar hand uit om hem overeind te helpen.
Deze pakte hij aan maar nog voordat hij helemaal in balans was kwam er een groep leerlingen vlak achter hem langs.
Op dat moment liet Lelie zijn hand los waardoor hij tegen de groep aanviel en een ketting reactie veroorzaakte.
Lelie keek grijnzend toe hoe iedereen dankzij potter viel.
Ze sloeg haar hand voor haar mond en zei “oeps” met een sarcastiese stem.
Grijnsde en draaide zich om en liep naar Draco.
“Ik krijg jou nog wel tatoe meisje”
Schreeuwde Potter haar nog na.

Draco stond bij een groepje leerlingen die hij goed leek te kennen.
Hij keek om toen hij Potter hoorde schreeuwen.
Met grote ogen keek hij naar het schouwspel.
Lelie liep vrolijk op hem af, Met wolf aan de riem in haar hand.
Draco begreep dat zij de verantwoording had voor de gevallen Potter en andere leerlingen en grijnsde ook.
“Jongens mag ik jullie voorstellen Lelie white, en..”
“Wolf, vulde Lelie hem aan” 
De groep bestond uit drie jongens en twee meisjes.
“Lelie dit zijn, Moreno Sky”en Draco wees een Jongen aan met Bruin/blond haar en ongelooflijk Blauwe ogen.
“En, Cole Delgadino”en hij wees een bruin harige jongen met flets groene ogen aan die haar duister grijnzend aankeek.  
“Devon Fortune” En wees een jongen met bruin haar dat bijna zwart leek en zulke bruine ogen dat ze bijna zwart leek.
De laatste jongen keek haar grijnzend aan hij had een blik in zijn ogen die Lelie niet kon verklaren.
“Nu de meiden, Gwyn Ame” Dat was een meisje met grauw blond haar en een nogal zuur gezicht.
“En Morena Sky, de tweeling zus van Moreno”Dit meisje leek inderdaad veel op haar broer, ze had precies dezelfde ogen en hetzelfde haar.
Alle 7en zeiden ze Lelie gedag.

“Ik wist niet dat je ook honden mee mocht nemen” zei Moreno die op wolf wees.
“Ja wat dan nog, ook al mocht het niet,Wolf gaat gewoon met me mee hoor” Zei Lelie fronsend.
Ondertussen kwamen ze bij de koetsen en stapten met ze allen in en van de eerste.
“Dus je komt toch wel in onze afdeling niet” Vroeg Devon aan Lelie.
“Dat zien we nog wel niet welke was het ook alweer, Huffelpuf” zei Lelie nadenkend.
“Draco, wat heb je haar gezegd, Huffelpuf a hoe kun je” zei het meisje dat Morena hete ontsteld.
“Nee Lelie we zitten in Zwadderich, dat heb ik je verteld” zei Draco Morena even geïrriteerd aankijkend.
“Ow oké zal wel” Zei Lelie.
Niet veel later stopten ze bij Zweinstein.
Toen lelie de koets uitstapte bleef ze even met open mond staan kijken naar het grote kasteel.
“wauw” was het ene wat over haar lippen kwam.
“groot he, wacht maar tot je binnen bent” zei Devon grijnzend en hij pakte haar hand en trok haar mee naar binnen”

Lelie wist in de grote zaal al helemaal niks te zeggen, zo stomverbaasd was ze toen ze het plafon zag.
 wist in de grote zaal al helemaal niks te zeggen, zo stomverbaasd was ze toen ze het plafon zag.
“Jij moet Mary zijn, hup bij de eerste jaars jij” Zei opeens een bazige stem.
Voor Lelie stond een Vrouw en een donker paars gewaad, haar, haar was in een paardenstaart gebonden en ze keek Lelie gebiedend aan.
Lelie draaide met haar ogen en haalde haar schouders op en ging bij de eerste jaars staan.
Deze stonden allemaal voor de wat ze dacht de leraren tafel.
Ze bekeek elke leraar een voor een, ze zag de vader van Draco Malfidus ook zitten.
En een man die heel veel op die ene Potter leek.
Die man stond op en verwelkomde de nieuwe en oude leerlingen.
Toen begon de sorteer ceremonie.
Lelie was niet meer verbaasd toen de hoed die op een krukje stond begon te zingen.
Ten eerste omdat Draco dat haar al had verteld dat, dat zou gebeuren.
Maar ook omdat ze wist dat hier de meest vreemde dingen gebeurden.

Toen werden alle eerste jaars een voor een naar voren geroepen door de bazige vrouw.
Lelie werd als laatst opgeroepen.
Ze stapte naar voren vreemd aangestaard door de leraren, Ten eerste had ze die ene lange mantel vergeten aan te doen.
En natuurlijk omdat ze de kleding wat had aangepast.
Een leraar leek het wel grappig te vinden en dat was de vader van Draco Malfidus.
Ook de man die zo op die potter leek en schoolhoofd bleek te zijn wisselde een veelbetekende blik uit met hem.

Ze nam plaats op het krukje en de hoed werd op haar hoofd gezet.
“Zo, zo, ik wist niet dat er nog een tweede was” mompelde een stemmetje.
Lelie trok haar wenkbrauw op,wat betekende dat nou weer.
“Je bent alleen geen volbloed, dat is vreemd voor jou, maar toch hoor je daar thuis, Zwadderich” Het laatste zei de hoed duidelijk hoorbaar.

Lelie was nog even beduusd door wat de sorteer hoed gezegd had.
Maar toen besefte ze waar ze ingedeeld was liep ze naar de tafel van Zwadderich en nam plaats naast Draco.
Het enige wat hij deed was vrolijk grijnzen.
Hij boog zich naar haar toe en fluisterde “Ik denk dat Devon een oogje op je heeft”
Lelie keek Devon’s kant op en zag dat Devon ook naar haar keek.
Ze glimlachte, misschien was het toch wel niet zo’n slecht idee hier op school zitten.


-----------------------------------


