Skywalker




HOOFDSTUK 14 
In de Grote Zaal was mijn mond kurkdroog, ik wist dat wat wij deze nacht zouden doen, gevaarlijk was.
Josh echter at gewoon normaal, en deed alsof hij alleen maar 's nachts naar de WC zou gaan ofzo.
Angelique die ook gekomen was, kwam naast me zitten en fluisterde: "Ronald Wokkel zit daar"
Ik draaide me om en zag hem zitten aan de tafel van Huffelpuf.
"Ik breng hem zo wel een bezoekje" zei ik.
Ik hoorde Angelique diep zuchten toen ze Zwarts en Potter mijn kant op zag komen, "krijgen die jongens er nóóit genoeg van je te sarren?" Vroeg ze geïriteerd. 
Ik keek haar vragend aan, "hoe weet jij dat?" Vroeg ik verbaasd.
Angelique rolde met haar ogen met een blik van; "dat lijkt me logisch"
"Ik doe het wel Sirius" zei Potter, "nee vergeet het James, jij was vorige keer!"
"Je zou haast denken dat ik een atractie ben" gromde ik. 
Ze kwamen eruit dat Zwarts me mocht irriteren, "ben je van je bibbers af?" Vroeg hij spottend.
"Je bent zo zielig Zwarts, ga liever een leven zoeken en laat Matthew met rust!" Nam Angelique het voor me op.
Zwarts kreeg haar in de gaten en stak zijn hand uit om haar aan te raken maar Josh stond op, en schraapte zijn keel.
"Laat Angelique met rust" zei hij dreigend.
"Ohw Wert, is Fonk je meisje? Wist ik niet" antwoordde Zwarts met een koele stem.
Josh stapte moedig op Zwarts af en siste; "luister eens, nog één keer zoiets, en ik vertel direct aan Perkamentus wat jij en je vriendjes uitspoken" 
Zwarts werd bleek, maar herstelde zich weer snel, hij snoof diep en liep met grote passen weg, gevolgd door Potter.
Ik zag ze aan te tafel van Griffoendor weer met elkaar fluisteren, en angstig kijkend naar Josh.
"Wát doen ze dan?" Vroeg ik nieuwsgierig.
Josh haalde zijn schouders op, "weetikveel, ik was aan het bluffen"
Angelique begon luid te praten en riep "echt? Doen ze dat? Maar hoe?" 
Waardoor Zwarts en Potter nog angstiger keken.
"Maar ze spoken dus wel iets uit" zei ik bedachtzaam.
We waren net aan het bespreken wat het zou kunnen zijn toen Casper en Kelly aankwamen.
Kelly rende als een kip zonder kop op me af en omhelsde me overdreven.
Ik liet het maar gaan, ik moest per slot van rekening eerst kijken of ze écht wat met Wokkel had, en of er iets aan de hand was met die 'gasten met de zwarte kappen'.
Toen ging Kelly een beetje afgelegen zitten, samen met Casper en ze begonnen weer te fluisteren.
"Ik breng even een bezoekje aan Wokkel" zei ik tegen Josh en Angelique, en ik stond op en liep naar de tafel van Huffelpuf.
"Wokkel" zei ik met een luide stem, Ronald Wokkel keek me aan met zijn groen/grijze ogen, en zijn blond haar zat prima in model.
"Is er iets eh... Andres?" Vroeg hij met een stem van: Ik-ben-de-macho-van-het-kasteel.
"Ja, Kelly" zei ik.
"Kelly... Welke Kelly?" Vroeg Wokkel schouderophalend.
Ik keek hem doordringend aan en zei met een kille stem; "Kelly Quatres" 
"Oh die Kelly, ze ziet er leuk uit ja" zei Wokkel nonchalant.
Ik keek Wokkel dreigend aan, "luister eens vriend, je blijft met je gore poten van Kelly af, en anders..." Ik liet hem een stukje van mijn toverstok zien.
Wokkel verstijfde, "is dat een dreigement?" vroeg hij met een domme uitdrukking.
"Ja, eigenlijk wel" zei ik stoer, en liep daarna weer terug naar de tafel van Zwadderich.
"Wat heb je gezegd?" Vroeg Angelique direct, "dat hij met zijn gore poten van Kelly af moet blijven" antwoordde ik koel.
"Kelly keek de hele tijd naar jou en Wokkel" wist Josh me te vertellen.
Ik stond op en liep zonder een woord te zeggen naar de leerlingenkamer, daar was er een brief aangekomen van Will:

Beste Matt
Jouw liefdesleven is ranzig man! En die gene die jou in elkaar sloeg... Ik sta morgenochtend om 12:00 's middags voor de deur van Zweinstein. 
Vertel me dan wie het is, en ik laat diegene zien wat er gebeurt als je met een Andres vecht.

Probeer me niet over te halen om het niet te doen
Massel, Will 

Ik las de brief drie keer overnieuw, 'Will komt terug' galmde het door mijn hoofd.
Ik zou Will morgen wel ompraten niet naar de jongen te gaan, want als Will terugkwam, zou dat me wel lukken. 
Ik wist dat Will en Perkamentus goed bevriend waren, dus misschien mocht mijn broer wel een tijdje blijven!
Met een gelukkig gevoel in mijn maag huppelde ik haast naar de slaapzaal om een dutje te doen zodat ik vannacht niet moe zou zijn.
Ik ging liggen en het duurde lang voor ik in slaap viel...
Will's grote mooie bruine ogen keken me vrolijk aan, zijn donkerbruine haar dat altijd goed zat, al werd hij net wakker, zijn ondeugende grijns, zijn sterke gespierde lichaam... Will stond gewoon voor mijn neus.
En alle meiden werden naar hem toe getrokken alsof hij een magneet was.
Zelfs Kelly.
Maar alleen Angelique bleef staan waar ze stond, ze keek me aan en plots zag ik alleen haar duidelijk.
Ze rende op me af alsof ik het enige was dat haar écht intresseerde.
Maar achter me stond Josh, en in plaats van dat Angelique in MIJN handen terecht kwam, kwam ze in de opengestrekte armen van Josh terecht.
Ik werd met een schok wakker, Josh had me door elkaar geschud.
"Word eens wakker mafkees!" Siste hij.
Ik kwam overeind en stond snel op, "hoe laat is het?" fluisterde ik. 
"Twaalf uur" antwoordde Josh gehaast.
Ik zag dat het nacht was, en dat iedereen al sliep.
Ik sloop met Josh naar beneden waar Angelique stond te wachten, ik herrinerde mijn droom weer... Was ik verliefd op Angelique? Nee... Ik en Angelique waren slechts vrienden.
We gingen met z'n drieeën door de deur en onze voetstappen weergalmden in de kille gang.
Al snel stonden we in de hal, "ze waren toen daargings, boven, op de derde verdieping" zei Angelique met een gedempte stem.
"Lumos" zeiden we alledrie tegelijk, en we slopen de marmere trap op en daarna nog wat trappen. 
Even later stonden we op de derde verdieping, ik en Josh volgden Angelique naar een leeg klaslokaal.
Josh opende de deur op een kiertje en we zagen inderdaad een groep mensen met zwarte mantels en zwarte kappen op.
"Zwadderich moet gezuiverd worden" hoorde ik een jongen zeggen.
"De school moet gezuiverd worden" zei een andere jongen.
Mijn maag maakte een salto van angst, ook Angelique leek het in haar broek te doen, alleen Josh bleef kalm.
"Reducto!" Gilde Josh, en de deur was tot gruizel geblazen door de Gruizelspreuk. 
De gasten met de kappen konden ons zien, "rennen!" riep Angelique.
En we zetten het op een rennen, we sprintten de trap af, een trap op, gang in, gang uit, weer een trap op, links, rechts, rechtdoor, trap op...
We stopten pas toen we er zeker van waren dat we ze kwijt waren.
"Ben je nou helemaal gek geworden?" Riep ik hijgend.
Josh grijnsde weer waardoor de kuiltjes zichtbaar werden.
Angelique duwde Josh voor de grap en zei "als we werden gegrepen hé..."
Josh haalde zijn schouders op, "zo weten ze dat wij ze op het spoor zijn" antwoordde hij nonchalant.
We lachten even, "dus zij moeten bang voor ons zijn?" Vroeg ik.
Het duurde anderhalf uur voordat we de weg terug hadden gevonden naar de leerlingenkamer, "weltrusten" zei ik, en ging de wenteltrap op naar mijn hemelbedje.
Eenmaal daar kleedde ik me snel om, en ging liggen. 
Ik wou nét in slaap vallen toen ik iemand anders naar boven hoorde komen, diegene trok zijn kleding uit, en propte het onder zijn bed, toen ging hij ook liggen.
Ik kreeg een naar voorgevoel, was 1 van de jongens ook zo een maniak?"
Daardoor duurde het langer voor ik in slaap viel, ik dacht teveel.
Na een tijdje viel ik toch in een diepe slaap. 



-----------------------------------


