Skywalker




HOOFDSTUK 5 
Ik werd gapend wakker, niet door iemand, ik werd helemaal door mezelf wakker. 
Ik kleedde me aan en zag op mijn horloge dat het pas 6:00 was. 
Ik besloot broer een uil te sturen, mijn broer was 17 en zat op Beauxbatons, omdat hij dat zo graag wilde. 
Ik pakte een stuk perkament, een ganzenveer, en ging op weg naar de uilenvleugel.
Toen ik daar was aangekomen, begon ik te schrijven;
 
Lieve Will
Ik schrijf je deze brief omdat ik je wil vertellen over een geweldig meisje dat ik heb ontmoet. Narcissa Zwarts, ja, zij is misschien wel de nicht van Sirius Zwarts, maar dat maakt niets uit. 
Ze is mooi, lief en kan geweldig zoenen. 
Ze is mijn vriendin! Will, je leest het goed, VRIENDINNETJE! 
Waarmee je zoent enzo, ze is echt een stuk!
Dat was het.
Veel groetjes, je broertje; Matthew. 

Ik wist dat Will dit zou willen lezen, Will zelf was veel knapper dan ik, hij was heel symphatiek en had áltijd een meisje. 
Ik zocht een uil uit en stuurde hem weg, toen wandelde ik richting de ziekenzaal, maar Narcissa was er niet meer...
Ik vroeg aan Madame Verband waar ze was, "ze is net weg" zei ze. 
Ik begon te hollen, want er kon van alles gebeuren als Narcissa alleen was! 
Ik zigzagde door de gangen, en kwam slippend tot stilstand toen ik de stem van Lucius Malfidus hoorde uit een leeg ongebruikt lokaal. 
"Ja, ik heb je lang niet meer gezoend..." Daarna volgden een hoop smakkende geluiden en toen... De stem van Narcissa; "Andres gelooft me, nog even en ons plan lukt..." 
Ik bleef daar staan, haast versteend. 
Ze had me in de maling genomen, ze had me gebruikt, ze heeft me bedrogen...
Er welden tranen op, die ik sinds het ontmoeten van Narcissa niet meer had gevoeld. 
Er borrelde verdriet op, dat ik sinds het ontmoeten van Narcissa niet meer heb voelen borrelen. 
Dus ik hield het in. Ik zou het inhouden. 
Ik bleef daar staan, met gebalde vuisten. Niet in staat te bewegen.
Ik ademde snel en gejaagd, ik was niet boos op Narcissa, maar op Lucius. Hij had haar zeker betoverd. 
Het inhouden ging steeds moeilijker, ik wou het uitjanken, maar dat wilde ik niet. 
"Ik ben een man" fluisterde ik hardop tegen mezelf. 
"Wat hoor ik?" Vroeg Lucius opeens, "het zal wel niets zijn" zei Narcissa snel. 
"Jawel, ik ga toch maar kijken" zei Lucius koppig, en hij liep het lokaal uit, en keek mij recht in de ogen aan. 
"Aha, vlegeltje Andres" zei Lucius met een boosaardige schittering in zijn ogen. 
"Hoe is het met je neus?" Vroeg ik, en er krulde een glimlach rond mij mond bij de gedachte aan Lucius's groen met paarse giga neus. 
Lucius keek me laaiend aan, Narcissa keek ons allebei aan. 
"Jij en ik" fluisterde ik tegen Lucius. 
"No way, ik ben geen homo!" Riep Lucius met een hilarische ondertoontje uit. 
"Ik ook niet, en al was ik dat, ik zou niet op jou vallen" zei ik terug. 
Er viel een stilte, "jij en ik, dueleren, voor de hoofdprijs" siste ik. 
Narcissa keek me geschokt aan, ze begreep dat ZIJ de hoofdprijs was waar ik het over had. 
"Vechten voor het meisje dat van mij houdt?" Vroeg Lucius grimmig. 
"Van jou houdt?" Zei ik spottend. "Wie slaat haar nu bont en blauw?"
Lucius trok zijn toverstok, ik deed hem na. 
"Densaugeo!" Riep ik, Lucius' tanden begon met topsnelheid te groeien. 
"Engorgio" Schreeuwde Lucius, ik begon te groeien, en werd zo groot als een reus.
Ik wou eigenlijk op Lucius gaan staan maar dat zou zielig zijn, dus riep ik; "Paralitis!"
Lucius viel neer, met zijn nog steeds groeiende tanden.
Ik mompelde de tegenbezwering zodat ik weer normaal werd.
Narcissa controleerde of Lucius echt buiten westen was en vloog me toen in de hals.
Ze begon te huilen, "Matt! Hij dwong me! Hij zou me in elkaar rammen als ik niet...." 
"SSssstt" zei ik, en legde een vinger op haar mond.
Toen liepen we hand in hand weg, en lieten Lucius alleen achter.




-----------------------------------


